ความน้อยใจเล็กๆน้อยๆที่เกือบทำลายชีวิตของเรา

🔆 ขออนุญาตตั้งกระทู้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นนะครับ 🔆…ไม่ได้เจาะจงถึงครูหรือโรงเรียนใดเป็นการเฉพาะ แต่อยากชวนคุยในภาพรวมของสังคมการศึกษา… หลายคนคงเคยผ่านประสบการณ์ในห้องเรียนที่เสียงของครูไม

20. น วิสฺสเส อวิสฺสฏฺเฐ  วิสฺสฏฺเฐปิ น วิสฺสเส ไม่ควรไว้ใจในคนไม่คุ้นเคย  แม้ในคนคุ้นเคยก็ไม่ควรไว้ใจ คนใดที่ไม่คุ้น-..............เคยกัน พึงอย่าไว้ใจครัน...........อาจเศร้า แ

เมื่อวานเราไปทะเลค่ะ ช่วงทุ่มกว่าๆ พอเราไปถึงมันมืดมากเลยค่ะ ท้องฟ้ากับน้ำทะเลเป็นสีเดียวกันเลย แต่ความอยากถ่ายรูปเราก็อยู่ต่อ ทีนี้พ่อคลื่นซัดมาใจเราก็เต้นแรงมากๆ เลยค่ะ จริงๆตอนนั้นจะร้องไห้แล้ว ทีน

หนูเครียดกับการเรียนมากๆค่ะ หนูเป็นเด็กม.3ที่สอบเข้ามาเรียนในร.รประจำจังหวัด ก่อนหน้าเรียนร.รขยายโอกาสประจำหมู่บ้าน พอได้มาเรียนในเมืองต้องปรับตัวเยอะ เพื่อนบางคน เขามาจากิ้ฟอำเภอกันและบางส่วนเป็นเด็ก

เวลาเราอยู่รรเรามักเงียบไม่ค่อยพูด แต่คนที่เราสนิทด้วยเราจะค่อนข้างพูดมาก และติดตลกมากๆค่ะ  จนวันหนึ่งเพื่อนเรามาบอกกับเราว่า อาจารย์แกคิดว่าเป็นเด็กออทิสติกเพราะว่าเราเป็นคนเงียบๆหน้าเดียว(ตอนอย

สวัสดีค่ะคือเรารู้สึกน้อยใจนิดหน่อยคือวันนี้พ่อกับแม่เราจัดบ้านพอจัดเสร็จแม่ก็เรียกเราไปกวาดบ้านเพราะฝุ่นมันเยอะเราก็ไปกวาดให้พอเรากวาดเสร็จเราก็ไปถูบ้านพอถูไปเรื่อยๆแล้วแม่เห็นแม่ก็ด่าเราว่าแฉะขนาดนั