ความน้อยใจเล็กๆน้อยๆที่เกือบทำลายชีวิตของเรา

20. น วิสฺสเส อวิสฺสฏฺเฐ  วิสฺสฏฺเฐปิ น วิสฺสเส ไม่ควรไว้ใจในคนไม่คุ้นเคย  แม้ในคนคุ้นเคยก็ไม่ควรไว้ใจ คนใดที่ไม่คุ้น-..............เคยกัน พึงอย่าไว้ใจครัน...........อาจเศร้า แ

เวลาเราอยู่รรเรามักเงียบไม่ค่อยพูด แต่คนที่เราสนิทด้วยเราจะค่อนข้างพูดมาก และติดตลกมากๆค่ะ  จนวันหนึ่งเพื่อนเรามาบอกกับเราว่า อาจารย์แกคิดว่าเป็นเด็กออทิสติกเพราะว่าเราเป็นคนเงียบๆหน้าเดียว(ตอนอย

สวัสดีค่ะคือเรารู้สึกน้อยใจนิดหน่อยคือวันนี้พ่อกับแม่เราจัดบ้านพอจัดเสร็จแม่ก็เรียกเราไปกวาดบ้านเพราะฝุ่นมันเยอะเราก็ไปกวาดให้พอเรากวาดเสร็จเราก็ไปถูบ้านพอถูไปเรื่อยๆแล้วแม่เห็นแม่ก็ด่าเราว่าแฉะขนาดนั

สวัสดีค่ะ เราอายุ17 คุณพ่อเราพึ่งเสียไปเมื่อวันที่ 17 เดือนมกราคมที่ผ่านมา ช่วงเวลาประมาณ 06.50 น. ค่ะ คุณพ่อเราอายุแค่57เองค่ะ เสียเพราะน้ำตาลในเลือดต่ำ ท่านจากไปไวมากๆจนเราทำใจไม่ค่อยได้ ต้องย้อนกลั

เราเป็นลูกคนเดียวค่ะ เป็นเด็กต่างจังหวัดโตมากับคุณปู่คุณย่า ที่บ้านฐานะปานกลาง ตอนเด็กๆเราได้อยู่กับแม่และพ่อแค่ 8 เดือน หลังจากนั้นครอบครัวเราก็เอาเราไปฝากไว้กับ ปู่ย่า เพราะว่าพวกเขาต้องไปทำงานที่กร

ความตายเป็นความสิ้นทุกข์(สุข) หรือ เป็นทุกข์ กับ จิตเป็นอัตตาหรืออนัตตา มันคล้ายกันไหมครับ ตรงที่จะตีความให้เป็นแบบไหนก็ได้ เช่น ความตายคือความสิ้นทุกข์=ความตายเป็นสุข ความตายคือความทุกข์=ต้องพลัดพรา

สวัสดิครับ ผมพยายามสร้างตัวเองจากตัวเอง ด้วยสองมือ หนึ่งสมอง ผมไม่มีอาชีพ หรือเงินทุนจาก พ่อแม่เลย เริ่มด้วยตัวคนเดียวมาตลอด ผมจบปริญญาตรีครับ แต่ด้วยโควิด ผมก็กลับมาอยู่บ้าน ยาวเลย หาทักษะขายของออนไล