คือเรามีพี่อยู่สองคน เราสามคนค่อนข้างทะเลาะกันบ่อย ปล.เกือบทุกวัน (จะมีขึ้นเสียงใส่กันตลอด ถอนหายใจ บ่น) เราทั้งสามคนเป็นคนที่แคร์ความรู้สึกของเพิ้อนๆรอบตัวมาก แต่พอเราสามคนมาอยู่ด้วยกันเอง กับกลายเป็นว่าไม่แคร์ความรู้สึกกันและกัน
แต่ก่อนตอนเราอายุประมาณ 7-13 ปี เราเป็นคนที่เอาแต่ใจมากๆ จะไม่ยอมใคร เอาเหตุผลตัวเองเป็นหลัก (ทั้งสามคนเป็นแบบนั้น แต่เราเป็นมากสุด) พอโตขึ้นมา ก็เริ่มมีความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เราค่อนข้างมั่นใจว่าเราเปลี่ยนไปแล้ว ไม่ได้หาเรื่องหรือเอาแต่ใจเหมือนตอนเด็กๆ เราแคร์พี่ของเรามากขึ้น แบ่งขนมซื้อขนมมาฝาก ทำนู้นทำนี่ให้ ไม่พูดจาแรงๆเหมือนแต่ก่อน(เราทั้งสามคนไม่พูดคำหยาบใส่กัน) มันผ่านมา3ปีแล้ว แต่เหมือนพี่ของเราทั้งสองคนยังจำภาพนั้นอยู่ แล้วก็อคติใส่เรา ตอนแรกเราไม่รู้ว่าพี่ของเรายังอคติใส่เราอยู่ แต่พี่เราเริ่มแสดงอารมณ์มากขึ้น เช่น เราถามอะไรนิดหน่อยที่เราสงสัย พี่เราก็พูดว่า "โอ้ย ไม่รู้เรื่องอะไรกับเขาบ้างเลย ต้องคอยให้บอกอยู่ตลอด คิดเองไม่เป็นรึไง" หรือ ตอนที่เราจะไปช่วยพี่เราทำกับข้าวเราถามไปว่า "ต้องทำยังไงบ้าง ให้ช่วยตรงไหนมั้ย" พี่เราก็พูดว่า "โอ้ย(ขื่อเรา)ไม่ต้องทำหรอก อย่าง(ชื่อเรา)เนี่ยนะจะทำเป็น เดือดร้อนเปล่าๆ เกะกะอีกต่างหาก" พอเราได้ยินอย่างนั้นเราก็เลยเดินออกมาอยู่ห้องตัวเอง แล้วพี่ๆเราก็ทำข้าวกินกันสองคน ไม่ได้แบ่งให้เรา เราเลยต้องไปทำเองใหม่ หรือเวลาเราจะเสนอความคิดเห็นของเรา เขาก็จะชอบพูดว่า "ห้ะ คิดอย่างนี้เนี่ยนะ ประสาทมั้ย ตะกละป่วยมาก" และเขาสองคนชอบชวนกันไปทำกิจกรรมกันสองคน เช่น ทำขนมด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน เดินเล่นด้วยกัน ออกกำละงกายด้วยกัน คุยเรื่องอนาคตด้วยกันว่าจะทำงานยังไง อยู่ยังไง โดยที่ไม่ชวนเราเลยซักอย่าง ต้องเป็นเราที่เข้าไปขอทำด้วยหรือขอคุยเล่นด้วย แต่เขาก็ชอบแสดงอาการเหมือนไท่อยากให้เราอยู่ด้วย เราเลยไม่กล้าเสนอหน้าตัวเองเข้าไปอยู่ด้วยแล้ว ตอนนี้เรากลายเป็นคนไม่กลเาพูด ไม่กล้าแสดงความเห็น
พวกเขาชอบไปนินทาเราตอนเราไม่อยู่ บอกไม่อยากนอนกับเรา ไม่อยากอยู่บ้านเดียวกับเรา
* เวลา3ปีที่ผ่านมา ถึงจะทะเลาะกันน้อยลงมากๆ คุยด้วยเหตุผลมากขึ้น แต่พอทะเลาะกันทีก็เเรงมากๆ ถึงขั้นโกรธจนร้องไห้ ตะคอกใส่กัน (ปกติไม่เป็น)
เราทั้งสามคนเป็นคนที่อีโก้สูงตั้งแต่เด็กๆ ไม่กล้าพูดคำว่าขอโทษหรือขอบคุณ ถ้าพูดจริงๆจะมีเเค่ "เออเค แต้ง โทด(แบบไม่จริงใจเท่าไหร่นัก)" ไม่มีใครกล้าเปิดใจคุยกับใครเพราะ ด้วยความที่เราทั้งสามคนอีโก้สูงมากๆ เวลาจะต้องพูดเรื่องที่ใช้ความรู้สึกเข้ามาเกี่ยว มันทำให้ไม่ชิน (เราเคยเปิดใจคุยกันแล้วรอบนึง แต่เขาพูดกลับมาว่า "ปัญยาอ่อนปะ แค่นี้มาทำเป็นไม่ไหว มาร้องไห้ ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะ(ขื่อเรา)เองทั้งนั้นนั่รแหละ ถ้าจะโทษใครก็โทษที่ตัวเองแล้วกัน (ชื่อพี่เรา)โดนกว่า(ชื่อเรา)ตั้งเยอะ ยังไม่เรียกร้อง ยังไม่ร้องไห้เลย เป็นคนทำเองแท้ๆ แล้วมาเรียกร้องอะไร" แล้วเขาก็จะไปนินทาเราทีหลัง ทำให้เราไม่กล้าเปิดใจคุยกันอีก
เรารู้ว่าที่ผ่านมาเราผิด เราปรับปรุงตัวเองแล้ว เราโตขึ้น เรื่มตั้งใจทำงาน นิสัยก็โตขึ้นเหมือนกัน แต่เหมือนพี่เขายังไม่ยอมมองเราใหม่ เราไม่อยากบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่ เพราะเราไม่อยากทำให้พวกเขาลำบากใจ และเรากลัวพวกเขาจะเอาไปบอกพี่ของเรา อาจจะทะเลาะกันหนักขึ้นก็ได้ เราเลยเลี่ยงที่จะพูด หรือระบายเรื่องนี้ให้คนรอบข้างฟัง เรารู่ว่าถึงเราบอกแม่ไป แม่ก็จะพูดว่าเป็นเราที่ผิด เพราะตอนนั้นเรานิสัยไม่ดีมากๆจริงๆ
เราอยากอยู่แบบพี่น้องที่รักกันเหมือนคนอื่นๆหลายๆคน แต่มันดูยากที่จะเป็นจริงมากเลยค่ะ อยากรู้ว่าเราควรแก้นิส้ยของเรายังไง เราควรทำตัวยังไง เพราะตอนนี้เราน้อยใจแล้วก็แอบนอยพี่ของเรามากๆ แต่เราเเสดงออกไม่ได้ เพราะเรากลัวพี่ด่าเรา😓🥹 ทำยังไงดีคะ🙏🏻🙏🏻🙏🏻
ทะเลาะกับพี่น้องแก้ยังไงดี
แต่ก่อนตอนเราอายุประมาณ 7-13 ปี เราเป็นคนที่เอาแต่ใจมากๆ จะไม่ยอมใคร เอาเหตุผลตัวเองเป็นหลัก (ทั้งสามคนเป็นแบบนั้น แต่เราเป็นมากสุด) พอโตขึ้นมา ก็เริ่มมีความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เราค่อนข้างมั่นใจว่าเราเปลี่ยนไปแล้ว ไม่ได้หาเรื่องหรือเอาแต่ใจเหมือนตอนเด็กๆ เราแคร์พี่ของเรามากขึ้น แบ่งขนมซื้อขนมมาฝาก ทำนู้นทำนี่ให้ ไม่พูดจาแรงๆเหมือนแต่ก่อน(เราทั้งสามคนไม่พูดคำหยาบใส่กัน) มันผ่านมา3ปีแล้ว แต่เหมือนพี่ของเราทั้งสองคนยังจำภาพนั้นอยู่ แล้วก็อคติใส่เรา ตอนแรกเราไม่รู้ว่าพี่ของเรายังอคติใส่เราอยู่ แต่พี่เราเริ่มแสดงอารมณ์มากขึ้น เช่น เราถามอะไรนิดหน่อยที่เราสงสัย พี่เราก็พูดว่า "โอ้ย ไม่รู้เรื่องอะไรกับเขาบ้างเลย ต้องคอยให้บอกอยู่ตลอด คิดเองไม่เป็นรึไง" หรือ ตอนที่เราจะไปช่วยพี่เราทำกับข้าวเราถามไปว่า "ต้องทำยังไงบ้าง ให้ช่วยตรงไหนมั้ย" พี่เราก็พูดว่า "โอ้ย(ขื่อเรา)ไม่ต้องทำหรอก อย่าง(ชื่อเรา)เนี่ยนะจะทำเป็น เดือดร้อนเปล่าๆ เกะกะอีกต่างหาก" พอเราได้ยินอย่างนั้นเราก็เลยเดินออกมาอยู่ห้องตัวเอง แล้วพี่ๆเราก็ทำข้าวกินกันสองคน ไม่ได้แบ่งให้เรา เราเลยต้องไปทำเองใหม่ หรือเวลาเราจะเสนอความคิดเห็นของเรา เขาก็จะชอบพูดว่า "ห้ะ คิดอย่างนี้เนี่ยนะ ประสาทมั้ย ตะกละป่วยมาก" และเขาสองคนชอบชวนกันไปทำกิจกรรมกันสองคน เช่น ทำขนมด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน เดินเล่นด้วยกัน ออกกำละงกายด้วยกัน คุยเรื่องอนาคตด้วยกันว่าจะทำงานยังไง อยู่ยังไง โดยที่ไม่ชวนเราเลยซักอย่าง ต้องเป็นเราที่เข้าไปขอทำด้วยหรือขอคุยเล่นด้วย แต่เขาก็ชอบแสดงอาการเหมือนไท่อยากให้เราอยู่ด้วย เราเลยไม่กล้าเสนอหน้าตัวเองเข้าไปอยู่ด้วยแล้ว ตอนนี้เรากลายเป็นคนไม่กลเาพูด ไม่กล้าแสดงความเห็น
พวกเขาชอบไปนินทาเราตอนเราไม่อยู่ บอกไม่อยากนอนกับเรา ไม่อยากอยู่บ้านเดียวกับเรา
* เวลา3ปีที่ผ่านมา ถึงจะทะเลาะกันน้อยลงมากๆ คุยด้วยเหตุผลมากขึ้น แต่พอทะเลาะกันทีก็เเรงมากๆ ถึงขั้นโกรธจนร้องไห้ ตะคอกใส่กัน (ปกติไม่เป็น)
เราทั้งสามคนเป็นคนที่อีโก้สูงตั้งแต่เด็กๆ ไม่กล้าพูดคำว่าขอโทษหรือขอบคุณ ถ้าพูดจริงๆจะมีเเค่ "เออเค แต้ง โทด(แบบไม่จริงใจเท่าไหร่นัก)" ไม่มีใครกล้าเปิดใจคุยกับใครเพราะ ด้วยความที่เราทั้งสามคนอีโก้สูงมากๆ เวลาจะต้องพูดเรื่องที่ใช้ความรู้สึกเข้ามาเกี่ยว มันทำให้ไม่ชิน (เราเคยเปิดใจคุยกันแล้วรอบนึง แต่เขาพูดกลับมาว่า "ปัญยาอ่อนปะ แค่นี้มาทำเป็นไม่ไหว มาร้องไห้ ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะ(ขื่อเรา)เองทั้งนั้นนั่รแหละ ถ้าจะโทษใครก็โทษที่ตัวเองแล้วกัน (ชื่อพี่เรา)โดนกว่า(ชื่อเรา)ตั้งเยอะ ยังไม่เรียกร้อง ยังไม่ร้องไห้เลย เป็นคนทำเองแท้ๆ แล้วมาเรียกร้องอะไร" แล้วเขาก็จะไปนินทาเราทีหลัง ทำให้เราไม่กล้าเปิดใจคุยกันอีก
เรารู้ว่าที่ผ่านมาเราผิด เราปรับปรุงตัวเองแล้ว เราโตขึ้น เรื่มตั้งใจทำงาน นิสัยก็โตขึ้นเหมือนกัน แต่เหมือนพี่เขายังไม่ยอมมองเราใหม่ เราไม่อยากบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่ เพราะเราไม่อยากทำให้พวกเขาลำบากใจ และเรากลัวพวกเขาจะเอาไปบอกพี่ของเรา อาจจะทะเลาะกันหนักขึ้นก็ได้ เราเลยเลี่ยงที่จะพูด หรือระบายเรื่องนี้ให้คนรอบข้างฟัง เรารู่ว่าถึงเราบอกแม่ไป แม่ก็จะพูดว่าเป็นเราที่ผิด เพราะตอนนั้นเรานิสัยไม่ดีมากๆจริงๆ
เราอยากอยู่แบบพี่น้องที่รักกันเหมือนคนอื่นๆหลายๆคน แต่มันดูยากที่จะเป็นจริงมากเลยค่ะ อยากรู้ว่าเราควรแก้นิส้ยของเรายังไง เราควรทำตัวยังไง เพราะตอนนี้เราน้อยใจแล้วก็แอบนอยพี่ของเรามากๆ แต่เราเเสดงออกไม่ได้ เพราะเรากลัวพี่ด่าเรา😓🥹 ทำยังไงดีคะ🙏🏻🙏🏻🙏🏻