เพื่อนบ้านติดกันไม่ชอบผม เพราะผมเป็น อินโทรเวิร์ต ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ชอบอยู่สันโดษ อยู่บ้านติดกันมา 10 ปี ไม่เคยทักผมเลยทั้งบ้าน (ไม่ทักไม่เคยว่า เพราะไม่ได้สนใจ ชอบสันโดษอยู่แล้ว)
แต่ตแนอยู่ใหม่ๆ ผมก็พยายามทักอาจจะไม่ได้เพอร์เฟคเหมือนคนที่ไม่ใช่ อินโทรเวิร์ต ทำ แต่ก็พยายาม
ไปเที่ยวต่างจังหวัดก็ให้แฟนเอาขนมไปฝาก ไปต่างประเทศก็ซื้อขนมมาฝากเป็นพัน
พอผมรู้ว่าเขาไม่ชอบ อาจเป็นที่นิสัยหรือหน้าตาแต่ผมก็ไม่เคยไปทำอะไรให้เขาแทบจะไม่ได้คุยเลยนอกจากมาอยู่แรกๆก็ทักบ้างเป็นครั้งคราวแต่พอผ่านไป 3 ปี รู้ว่าเขาไม่ชอบก็ไม่ยุ่งเลย แต่ในคำว่าไม่ยุ่งปีใหม่ผมก็มีเอาขนมไปให้นะ ทุกปี รวมทั้งเมื่อต้นปี (ให้ทุกบ้าน)
การที่เขาไม่ชอบเราไม่ใช่ปัญหาแต่ปัญหาคือเขาเอาเราไปนินทากับคนอื่นทำให้คนอื่นไม่ชอบเราไปด้วยทั้งๆที่คนที่ไม่ชอบเราก็ไม่รู้จักเราและก็ไม่เคยคุยกับเราเลย มันทำให้อยู่แล้วอึดอัด
พยายามทำใจแล้วธรรมะเข้าข่มแล้วก็ยังไม่สบายใจอยู่บ้านตัวเองแล้วอึดอัดมาก บ้านเป็นบ้านเดี่ยวอยู่ในชลบุรี
ถ้าไม่ชอบแล้วไม่ยุ่งกันมันก็จบแต่นี่เอาผมไปนินทาไปว่ากับคนอื่นทั้งๆที่ไม่เคยทำอะไรให้ แค่เป็นคนไม่สุงสิงกับใครเก็บเนื้อเก็บตัวแค่นั้นเองเพราะเหนื่อยกับการเข้าสังคม และเหนื่อยกับการอธิบายตัวเองให้คนอื่นฟัง
หรือเราทำให้เขาอึดอัด แต่มาอยู่แรกๆเราก็ทำความสนิทสนมอยู่นะ ซื้อของฝากอย่างที่กล่าวข้างต้น บ้างครั้งให้มาคุยในบ้าน (แต่คุยกับแฟนผมไม่คุยกับผม)
บางครั้งก็มานั่งนึกหรือว่าจริงๆแล้วผมไม่ได้ผิดอะไร เราแค่
1.ไม่ตามใจเขา
2.ไม่ยอมเข้า
3.ไม่ก้มหัวให้เขา
4. หรืออาจจะเกลียดเพราะเราอาจจะไปเหมือนคนที่เคยสร้างบาดแผลในใจให้เขา
5. หรือเรามี เราทำในสิ่งที่เขาทำไม่ได้
6.บ้างที่ก็เหมือนเขาอยากเอาชนะ เพราะเราเงียบ เลยควบคุมไม่ได้ เดาใจไม่ได้
บ้านหลังนี้ขวาก็ทะเลาะซ้ายก็ (บ้านผม) ก็ไม่ชอบแต่ดีกับบ้านหลังอื่น (น่าหาพวก)
สรุปปัญหาของผมไม่ได้อยู่ที่ใครจะไม่คบ แต่ปัญหาคือเอาผมไปพูดให้คนอื่นเกียจเรา ทำให้ผมอยู่แบบอึดอัด เพราะเวลาคนอื่นมองผมจะรู้สึกว่าเขาไม่ชอบ
อึดอัดๆๆๆๆๆๆๆ
"บ้านที่ดีคือบ้านที่ไม่ติดใคร"
ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน และพื้นที่ให้ระบาย
ทำอย่างไรกับเพื่อนบ้านแบบนี้ หรือต้องไปลงอย่างเดียว
แต่ตแนอยู่ใหม่ๆ ผมก็พยายามทักอาจจะไม่ได้เพอร์เฟคเหมือนคนที่ไม่ใช่ อินโทรเวิร์ต ทำ แต่ก็พยายาม
ไปเที่ยวต่างจังหวัดก็ให้แฟนเอาขนมไปฝาก ไปต่างประเทศก็ซื้อขนมมาฝากเป็นพัน
พอผมรู้ว่าเขาไม่ชอบ อาจเป็นที่นิสัยหรือหน้าตาแต่ผมก็ไม่เคยไปทำอะไรให้เขาแทบจะไม่ได้คุยเลยนอกจากมาอยู่แรกๆก็ทักบ้างเป็นครั้งคราวแต่พอผ่านไป 3 ปี รู้ว่าเขาไม่ชอบก็ไม่ยุ่งเลย แต่ในคำว่าไม่ยุ่งปีใหม่ผมก็มีเอาขนมไปให้นะ ทุกปี รวมทั้งเมื่อต้นปี (ให้ทุกบ้าน)
การที่เขาไม่ชอบเราไม่ใช่ปัญหาแต่ปัญหาคือเขาเอาเราไปนินทากับคนอื่นทำให้คนอื่นไม่ชอบเราไปด้วยทั้งๆที่คนที่ไม่ชอบเราก็ไม่รู้จักเราและก็ไม่เคยคุยกับเราเลย มันทำให้อยู่แล้วอึดอัด
พยายามทำใจแล้วธรรมะเข้าข่มแล้วก็ยังไม่สบายใจอยู่บ้านตัวเองแล้วอึดอัดมาก บ้านเป็นบ้านเดี่ยวอยู่ในชลบุรี
ถ้าไม่ชอบแล้วไม่ยุ่งกันมันก็จบแต่นี่เอาผมไปนินทาไปว่ากับคนอื่นทั้งๆที่ไม่เคยทำอะไรให้ แค่เป็นคนไม่สุงสิงกับใครเก็บเนื้อเก็บตัวแค่นั้นเองเพราะเหนื่อยกับการเข้าสังคม และเหนื่อยกับการอธิบายตัวเองให้คนอื่นฟัง
หรือเราทำให้เขาอึดอัด แต่มาอยู่แรกๆเราก็ทำความสนิทสนมอยู่นะ ซื้อของฝากอย่างที่กล่าวข้างต้น บ้างครั้งให้มาคุยในบ้าน (แต่คุยกับแฟนผมไม่คุยกับผม)
บางครั้งก็มานั่งนึกหรือว่าจริงๆแล้วผมไม่ได้ผิดอะไร เราแค่
1.ไม่ตามใจเขา
2.ไม่ยอมเข้า
3.ไม่ก้มหัวให้เขา
4. หรืออาจจะเกลียดเพราะเราอาจจะไปเหมือนคนที่เคยสร้างบาดแผลในใจให้เขา
5. หรือเรามี เราทำในสิ่งที่เขาทำไม่ได้
6.บ้างที่ก็เหมือนเขาอยากเอาชนะ เพราะเราเงียบ เลยควบคุมไม่ได้ เดาใจไม่ได้
บ้านหลังนี้ขวาก็ทะเลาะซ้ายก็ (บ้านผม) ก็ไม่ชอบแต่ดีกับบ้านหลังอื่น (น่าหาพวก)
สรุปปัญหาของผมไม่ได้อยู่ที่ใครจะไม่คบ แต่ปัญหาคือเอาผมไปพูดให้คนอื่นเกียจเรา ทำให้ผมอยู่แบบอึดอัด เพราะเวลาคนอื่นมองผมจะรู้สึกว่าเขาไม่ชอบ
อึดอัดๆๆๆๆๆๆๆ
"บ้านที่ดีคือบ้านที่ไม่ติดใคร"
ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน และพื้นที่ให้ระบาย