ถ้าพูดถึง “ทีน-สราวุฒิ พุ่มทอง” คุณจะนึกถึงอะไรบ้างเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้

“จุล” คือพยาบาลในแผนกจิตเวชที่หลายคนจดจำ ไม่ใช่เพราะความอ่อนโยน แต่เพราะความเย็นชาและแข็งกระด้าวในการปฏิบัติต่อผู้ป่วย สำหรับเธอ คนไข้ไม่ใช่มนุษย์ที่ต้องการความเข้าใจ แต่เป็น “ภาระ&r

จะขอเป็นคนเลวที่รักเธอที่สุด ถึงใครจะมองแบบไหน ไม่ขอเป็นคนดีที่รักเธอไม่ได้  ไม่อยากเป็นคนดีที่ไม่มีความสุข

๐ เสพติดความ ผิดหวัง ดังคมมีด เฉือน,บาด,กรีด, ใจพร้อย เป็นร้อยแผล หากเนื้อใจ บางหวิว เช่นผิวแพร พิษบาดแผล ลามแพร่เชื้อ เหลือเยียวยา .. ๐ เคยช้ำล้า มาทุกครั้ง ยังจำได้ หลงหญิงใหญ่ ถ่ายเท เสน่หา ทาสนิย

ฉันกำลังเดินทางไปบนเส้นทางที่เรียกว่าความทรงจำ ด้วยความหวังว่าฉันจะเจอกับหัวใจของฉันที่หายไป ถนนเส้นนี้ยังคงหลงเหลือไว้ซึ่งร่องรอย ร่องรอยของความยินดี ร่องรอยของความผิดหวัง ร่องรอยของคราบน้ำตา สถาป

ฉากที่จำได้จะประมาณว่า มีผู้หญิงผมทองกำลังว่ายน้ำอยู่ในสระแล้วมันเหมือนเป็นอสูรที่รอดักฆ่าที่ริมแม่น้ำ แล้วมีตัวนึงที่เป็นมนุษย์เงือกว่ายอยู่ใต้น้ำพร้อมที่จะฆ่าผู้หญิงแต่มีมุษย์หมาตัวนึงที่รับไม่ได้ที