มาแชร์ประสบการณ์แย่ๆในชีวิตกันค่ะ

สุขภาพจิตแต่ละคนในบ้านมันแย่เพราะเขาคนเดียว ด่าทุกคน สั่งทุกคน เหมือนตัวเองถูก ทั้งด่าทั้งทำร้านร่างกาย บางทีก้ต้องทนดูน้องชาบตัวเองโดนด่า เป็นห่วงสุขภาพจิตน้องมากค่ะ เราเป็นพี่เห็นคนเป็นน้องโดน มันก้

ทุกคนคะ คือทุกครั้งที่เราไม่อยากอยู่ทุกครั้งที่เราอยากฆตต มันมาจากพ่อทุกครั้ง เราหนี้ออกมาจากตรงนั้นไม่ได้ เราทิ้งแม่ไม่ได้ ถ้าเราจะหนีออกมาก็กลัวแม่โดนทำร้ายร่างกาย เพราะเวลาพ่อไม่พอใจ แม่ก็โดนทำร้าย

ในวันที่เราคิดว่ามันเป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุด เกิดมาไม่เคยรับสภาพที่ย่ำแย่สะสมมาเป็นปีๆแบบนี้ งานก็ไม่มีทำ ลงทุนทำอะไรก็โดนแกล้ง ไม่ประสบคามสำเร็จจนท้อ โดนหลอกให้เสียเงินทุกครั้ง เงินก็ไม่มีสักบาท ข้าว

แม่ติดหนี้เค้า แล้วไม่มีตังค์จ่ายปกติแม่ให้ตลอด500-2000 แต่วันนี้แม่ไม่มีจริงๆ แล้วเค้าก็ได้ทำร้ายร่างกาย กดคอ ตบหน้า นั่งบนหลัง ถึงขั้นไหลหลุดอยากทราบทางเราสามารถทำอะไรได้บ้าง

เนื้อเรื่องเริ่มแรกน่าจะประมาณว่านางเอกมีลูกกับสามีแต่จำไม่ได้ว่าเป็นลูกชายหรือลูกสาว แล้วนางเอกชอบโดนสามีทำร้ายร่างกายจนต้องหนีออกมากับลูก คือนางเอกเป็นคนที่โชคร้ายมากกกกกก น่าจะมีรถเสียระหว่างทางด้ว

เราแย่มาก ๆ เลยช่วงนี้  อยากเข้มแข็งและใช้ชีวิตเหมือนตอนที่ไม่มีใครอีกครั้ง  เราเคยมีแฟนคนแรกเลิกกันไปด้วยนิสัยที่ไปกันไม่ได้ คนที่สองรู้จักผ่านเฟชบุ๊ค เขาเป็นเพื่อนของเพื่อนอีกที  กับค

ไม่รู้โชคชะตาหรือเวรกรรมอะไรของชีวิต  ฉันในวัย27 ทั้งตกงานทั้งไม่มีเงินติดตัวพอจะกลับบ้าน เริ่มเลย เราเจอแฟนคนแรก คบมา 7ปี โดนทำร้ายร่างกายนอกกายนอกใจ มีลูกด้วยกัน เรารับบทเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ระห

ตอนเราโดนญาติด่า ทำร้ายร่างกาย ไม่เคยปกป้องเราเลยสักครั้ง แถมยังซ้ำเติม ชอบเปรียบเทียบเรากับลูกเพื่อน ชอบกดดัน และไม่ให้กำลังใจ พูดจาให้เสียความมั่นใจ ชอบบ่นไม่มีเงิน แต่ไม่ช่วยประหยัดเงิน วันๆไม่ทำ

เดิมทีพ่อกับแม่แยกทางกัน ตั้งแต่เด็กเรารู้สึกอิจฉาเพื่อนที่มีพ่อแม่มารับที่โรงเรียน หรือมาร่วมกิจกรรมต่าง ๆ เพราะเราไม่เคยมีใครมาเลย ตั้งแต่อายุประมาณ 7 ขวบ เราเริ่มรู้สึกว่าครอบครัวเราไม่เหมือนคนอื่น

คืองี้ค่ะ มันอัดอั้นมานาน ไม่รู้จะระบายที่ไหนขอระบายในนี้แล้วกัน เริ่มเลยนะค่ะ คือเรามีแม่ใช่มั้ยค่ะ แล้วที่นี้มันเริ่มเรื่องด้วย วันนั้นเป็นวันที่เราไปเรียนเราไปเรียนแต่เช้า เราโทรไปบอกแม่ว่าโอนเงินค