ท่านนักปฏิบัติ…

Q1:เราก็อยู่ของเราดีๆ ทำไมต้องปฏิบัติ A:เพื่อให้มีจิตเห็นถูก ว่า จิตเองมันเป็นไตรลักษณ์ การเห็นผิดทำให้ดำเนินชีวิด xxx Q:จิตจะเห็นถูกได้อย่างไร A:ก็ต้องรู้ก่อนว่าจิตคืออะไร จิตเป็นการมี(ทิฐิ)จากการเก

จิต ไม่ใช่วิญญาน เพราะถ้าเห็นวิญญานดับได้แล้ว ต้องเข้าไปเห็นอสังขตธรรมได้ แต่ความจริง จิตเป็น“ปัญญา” อันเป็นทิฐิความเห็นต่อสิ่งต่างๆว่าเป็นทุกข์ ไม่เที่ยง ไม่ใช่ตัวตน ขึ้นกระทู้ ไว้อย่างน

"ขอท่านจงจำเอาไว้เถิด สตินี้แหละ ที่จะเป็นประตู หรือมรรคาลัย (หนทาง)ที่จะนำท่าน ไปสู่มรรคผลนิพพาน พระพุทธเจ้าทั้งหลาย และพระอรหันต์สาวก ทั้งหลายนั้น ท่านทั้งหลายที่ได้กล่าวมานี้ ท่านตรัสรู้แจ้ง

เมื่อสติปัฏฐาน มีวิริยะตามรู้ รูปาวจรจิตจะเปลี่ยนเป็นรูปาวจรกุศลจิต รูปาวจรกุศลจิตเปลี่ยนเป็น ผลจิต เป็นจิตตั้งมั่นภายในขณะสติปัฏฐาน จิตตั้งมั่นภายใน มีหทยวัตถุเป็นตำแหน่ง เครื่องหมาย มี“นามกา

รูปาวจร อรูปาวจรจิต เป็นจิตที่พ้นจากกามรมณ์ จึงท่องเที่ยวอยู่ในรูปภพและอรูปภพ แสดงว่าจิตประเภทนี้ ก็เกิดจากการสติปัฏฐานในกามภพ มาก่อน อันเป็นจิตที่ทำสติปัฎฐาน รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญานมาก่อน กา

เห็นจิตวิมุติอย่างเพลิดเพลินได้อย่างไร แยกให้เป็น จะเห็นการดำเนินไปของแต่ละขณะจิต เมื่อผู้รู้(เห็นทั้งอาการและตัวรู้) หรือตัวเรา(เห็นอาการทั้งกายใจปรมัตถ์ในความว่าง) ดับไปด้วย(อาการดับก่อน ตัวรู้ด

คือ การหลุดพ้นจากทุกข์ มันมีลำดับของมันอยู่ ใช่ไม๊ครับ แล้วกว่าจะถึงซึ่งพระโสดบัน บุคคลขึ้นไปนี้ ต้องหลุดพ้นเป็นลำดับขั้นก่อนไม่ อย่าง เช่น เราฝึกมาระยะนึงแล้ว ใช้เวลาทั้งหมด 10ปีนิดๆตามแนวทางดูจิตดูใ

เมื่อเข้าถึงสภาวะจิตละเอียด การภาวนาจะมีปรากฏแต่รูปนามปรมัตถ์ เกิดดับต่อเนื่องอย่างรวดเร็ว ตามธรรมชาติของจิตที่เกิดดับดั่งความถึ่ของแสงไฟ เราผู้ปฏิบัติ จึงต้องมีสติ ตามรู้ทัน การเกิดดับทึ่ปรากฏของจิตข

เมื่อไม่ยึดมั่นย่อมน้อมไปในธรรมอันเป็นที่สิ้นตัณหา (นิพพาน)หั้นแล.. ...พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรจอมเทพ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ได้สดับว่า ธรรม ทั้งปวงไม่ควรยึดมั่น ถ้าข้อนี้ ภิกษุได้สดับแล้วอย่างนี้ ภิกษ