ไม่เลื่อนหลุดตลอดกาล

กระทู้คำถาม

แต่งกลอน

หอมหอมกลิ่นบุปผาพาครืนครั่น

เคียงยอดขวัญกายใกล้ใจตระหนัก

หลับสนิทนิทราผาสุกพัก

เนาพำนักถวิลกลิ่นแก้มนาง

หอมหอมกลิ่นสุคันธ์บันลือศัพท์

ร่างขยับทุกขณะจนสว่าง

โอกาสมีเท่านั้นมิหันห่าง

บันดาลนางหันมองผู้ปองรัก

โดยทางใดทางหนึ่งจะซึ้งได้

ในนิมิตนั้นไซร้ให้ประจักษ์

ชายหมายกกกอดน้องประคองพักตร์

หวังชิดชมสมรักพักพิงนาน

"""

ชายขอกอดกัณฐายุพาพี่

อ้อมแขนนี้โอบไว้สมัยสมาน

เสมอเสมือนรักฝากจากนงคราญ

ไม่เลื่อนหลุดตลอดกาลอ้อมแขนชาย

""""

แสดงความคิดเห็น

คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ

อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ แต่งกลอน

{room_name}