โคลงโลกนิติ

......ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงหยิบก้อนโคมัยเล็กๆ แล้ว ได้ตรัสกะภิกษุ นั้นว่า ดูกรภิกษุ การได้อัตกาพแม้มีประมาณเท่านี้แล เที่ยง ยั่งยืน มั่นคง ไม่มีความแปร ปรวนเป็นธรรมดา จักคงเที่ยงอยู่เสมออย่างน

อันโคลงที่ดี กวีเก่าท่านชี้ เอกโทโทษมา อย่าใส่ให้มาก ไม่ยากคิดหา อาจดูเหมือนว่า มักง่ายเกินไป อัน การประดิษฐ์ร้อย          เรียงคำ โคลง แบ่งบังคับกำ       

หนูต้องแต่งโคลงสี่ส่งครูเกี่ยวกับมหาเวสสันดรชาดก ถูๆไถได้แค่นี้แหละค่ะ😭 ครั้นนางแสวงหมากไม้ พนาลัย  กลับลับเหลือมาลัย แค่ร้อย  สังหรณ์แปลกพลัดไกล ลูกห่าง  เร่งรุดแข่งแสงคล้อย ลับฟ้าลา

ใส่โค้ด

รักมิตรอย่าคบสนิท ทั้งตน อันใช่มิตรอย่ายล กล่าวใกล้ รักแล้ว บ่ เห็นผล เป็นโทษ คุณนา โทษเท่าใดเห็นไซร้ ส่อสิ้นทุกอัน แปลว่าอะไรหรอครับไม่รู้จริงๆ

ครั้นอยู่มาวันหนึ่ง พวกมนุษย์อันธพาลประชุมปรึกษากันว่า ท่านทั้งหลาย พวกยุงมันรุมกัดเรา ขณะที่ไปทำการงานในป่า เพราะเหตุนั้น การงานของเราทั้งหลายจึงขาดไป พวกเราจักถือธนูแลอาวุธ ครบมือทีเดียว พากันไปรบกั

ร่ายสุภาพ @ วันใหม่มี พระสัญญา...ทุกเวลา มีหวัง มืดบดบัง มีแสง...สิ้นเรี่ยวแรง มีพระพร ทรงอาทร ทุกเมื่อ...ข้าฯเชื่อแน่ โปรดให้ กลับสู่ "บ้านแท้" ไซร้...เมื่อสิ้นเสร็จงาน ฉันท์ไสว ๓ผัง : ค