ขอเกริ่นก่อนนะคะว่าเรามีน้องสาวอยู่หนึ่งคนค่ะซึ่งเรากับน้องสาวไม่ได้มีปัญหากันเลยส้กครั้งเราสองคนพี่น้องรักกันดีมากๆ น้องเราเป็นคนเรียนเก่งค่ะชนิดที่ไม่อ่านหนังสือก็ได้เกรด4ตลอดเลยค่ะ เราจะชอบชมน้องตลอดเลยเราทั้งคู่ซัพพอร์ตกันเก่งมาก แต่แม่เราเลยค่ะแม่เรามักจะเป็นคนที่เข้มงวดกับเรื่องเรียนแบบสุดๆเลยค่ะชนิดที่เกรดลดลงมาจากเกรด4เหลือ3.98แม่จะเครียดตลอดเลยแล้วก็จะชอบไปกดดันน้องเรา ส่วนเราต้องเกริ่นก่อนเลยนะคะเราอยู่กับยายมาตั้งแต่เด็กค่ะแต่พอโตก็มาเที่ยวเล่นบ้านแม่อยู่บ้างเราเป็นคนหัวดีค่ะ แต่เรามักจะได้เกรด2กว่าๆ3กว่าจะเป็นบางเทอมเลยค่ะ ขอเล่าก่อนเลยว่าตอนนั้นน้องเราสอบเข้ารร.ดังค่ะสอบวัดความยรู้เลย ตอนนั้นแม่เราพูดกับตาเราว่า"ดีนะที่น้องได้3.00ถ้าได้2กว่าๆคงไม่พามาสอบขายหน้าเขา" แค่ประโยคนั้นเราก็รู้เลยค่ะว่าแม่หมายถึงใคร ตอนนั้นเราน้อยใจมากๆเลยเราก็ตั้งใจอ่านหนังสือมาตฃอดแต่เราก็ยังคงได้เกรดแค่3ต้นๆ เราไม่เคยได้ยินคำชมจากแม่เลยสักครั้งค่ะบางทีเราก็น้อยใจมากๆเลย จนกระทั่งวันหนึ่งเรากินข้าวอยู่ตาก็บอกว่า" เรียนให้เก่งเหมือนน้องบ้างสิ" เรารู้สึกเหมือนไม่มีค่าเลยค่ะตอนนั้นเรารู้สึกว่าต่อให้ตอนนั้นเราจะได้รางวัลหรือเกียรติบัตรอะไรมามากมายก็ไม่น่าจะไม่มีค่า ขนาดเรื่องเล็กๆน้อยๆเราก็ยังโดนเปรียบเทียบเลยค่ะตอนนั้นเราจะไปซื้อไอแพดค่ะยายจะซื้อให้เป็นของขวัญเลยเราเองก็ไม่ค่อยได้ศึกษาเรื่องนี้เท่าไหร่เลยไม่ค่อยรู้เรื่องค่ะแต่น้องเราจะชอบเรื่องนี้ิ วันนั้นพอเรากลับมาถึงบ้านเราก็ทะเลาะกับพ่อแม่นิดหน่อยค่ะเขาบอกว่า"แค่เรื่องไอแพดยังไม่รู้เรื่องต่อไปจะใช้ชีวิตยังไงไม่เห็นเหมือนน้องเลย" วันนั้นเราร้องไห้เลยค่ะเราไม่รู้จะบอกยังไงเลยค่ะเราพยายามเยอะมากเลยนะเราตั้งใจอ่านหนังสือสอบทำทุกอย่างเลยเเข่งขันวิชาการมาเกือบร้อยรายการเกียรติบัตรเรามีเยอะมากแต่ก็ไม่เคยได้รับคำชมจากพ่อแม่เลยนอกจากยายตัวเอง แม้กระทั่งเรื่องหน้าตาก็ยังโดนเปรียบเทียบมาตลอดเลยค่ะ เค้าชอบบอกว่าเราไม่สวยเหมือนน้อง นี่ก็พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองมาตลอดแต่ก็ไม่เคยมีใครเห็นค่าเลย มันก็หลายครั้งมากเลยค่ะที่โดนเปรียบเทียบ มันไม่ใช่แค่กับน้องนะคะกลายเป็นเราอยากเข้ามหาลัยที่เราอยากเข้าเราเลยตั้งใจอ่านหนังสือ แต่เหมือนเราไม่ได้ศึกษาดีๆมันก็ไม่ได้ติดรอบแรกค่ะ คนในบ้านก็พากันกดดันเราหมดเลย แต่เราไม่เคยอิจฉาน้องเลยนะคะแค่เราน้อยใจมากกว่าที่ต้องเอาเราไปเปรียบเทียบกับน้อง เรารู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีค่าเลย หลายครั้งในชีวิตที่เราโดนเปรียบเทียบแบบนี้ซ้ำๆเราไม่ชอบเลย แม่ชอบบอกว่าทำไมต้องไปเรียนภาษา ทั้งๅที่เราชอบภาษา แม่ชอบบอกว่าเด็กห้องสามไม่โอเค ตอนนั้นเราอยู่ห้องสามค่ะแต่น้องเราอยู่ห้องหนึ่งเลยโดนเปรียบเทียบกันหนักเลย จริงๆมันยังมีอีกเยอะเลยค่ะแต่เราเซนซิทีฟหนักมากจริง เราขอบคุณทุกคนที่อ่านเรื่องของเรานะ เรามีเรื่องเล่าอีกเยอะเลย ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันน๊า เราหวังแค่สักวันเราจะลืมเรื่องนี้แล้วทำในสิ่งที่ชอบได้สักที
เคยโดนเปรียบเทียบกันบ้างมั้ยคะ?