กลั้นน้ำตายังไงไม่ให้มันไหล

ผมไม่เข้าใจว่าผมใจบางแล้วผมผิดขนาดนั้นเลยหรอ บ่อน้ำตาตื้นอีก แค่โดนกดดันนานๆผมก็น้ำตาไหลแล้ว ตกใจง่ายอีก เครียดง่าย คิดมากคิดวน แค่ตื่นมาใช้ชีวิตก็รู้สึกว่าทรมานแล้ว จะปรึกษาจิตแพทย์ก็ไม่กล้าคุยด้วยอี

รักครั้งนี้ เห็นที ถึงทางตัน เมื่อเธอนั้น มอบใจ ให้กับเขา ไม่มีแล้ว กับคำที่ เรียกว่าเรา ต้องทนเศร้า กล้ำกลืน ฝืนน้ำตา ได้แต่ยิ้ม ออกไป ให้เธอเห็น ให้เหมือนว่า ไม่เป็น ไรหรอกหนา ทำสดใส ยื้มให้ ก่อนร่

สวัสดีค่ะ ส่วนตัวเป็นคนสดใจร่าเริง มองโลกในแง่ดี ตอนนี้อายุจะ 30 แล้ว เราก็ยังเชื่อในการทำความดีอยู่ แต่ด้วยเรื่องราวที่ผ่านมา เจอคนโกง บริษัทที่เคยทำอยู่ทุกที่ (5 ที่อัพ) ก็เจอเหตุการณ์ที่ทำให้ไม่สาม

ยิ้มที่เศร้าที่สุด คือการพยายามฝืนยิ้มเพื่อไม่ให้น้ำตาไหล หลายครั้งที่เราเลือกจะใช้ความเงียบ และรอยยิ้ม เสียงหัวเราะเฮฮาเพื่อปิดบังความรู้สึกข้างในว่าเสียใจมากแค่ไหน เจ็บปวดทรมานมากเท่าไหร่ พยายามทำ

ฝนที่โปรย จากฟ้า เพิ่งซาไป หยาดน้ำตา เธอไหล ไม่หยุดยั้ง เจ็บแทนเธอ ที่ถูกใคร ทำใจพัง ฉันยังคอย รับฟัง ทุกครั้งคราว อยากเห็นเธอ ยิ้มได้ อยู่ใกล้ฉัน ลบลืมมัน ความเจ็บปวด ที่รวดร้าว จะโอบกอด เธอไว้ ใต้แ

เราเจ็บปวดจนร้องไห้ทุกครั้งที่เห็นพี่จิน คือเรารักพี่จินมากด้วยความที่เราเป็นเมนพี่จินด้วยอีก เราร้องไห้บ่อยครั้งจรกลั้นน้ำตาไม่ได้ ปกติเรากลั้นน้ำตาเก่งมากแต่พอ เห็นหน้าพี่จินเท่านั้น น้ำตาไหลลงตลอดเ

ก็ตามนั้นเลยค่ะ นอนอยู่ดีๆก็น้ำตาไหล ไม่ได้ไหลแบบนิดๆแต่มันไหลแบบร้องไห้เลยค่ะนี้ก็งงว่าไหลทำทำไมไหล ไหลจนหมอนเปียกผ้าห่มเปียกหมดเลยค่ะกลั้นก็ไม่ได้ ไหลแบบบึ้มเป็นน้ำตกเลยค่ะ

ผมอยากได้คำแนะนำ แนวคิด คำปรึกษา หรือ อะไรก็ได้ครับ จากเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ เอาไว้ ผมจะเอาความคิดเห็นของทุกๆคนที่เป็นโยชน์ เอาไปให้เพื่อนผมอ่าน เผื่อจะเป็นกำลังใจ แรงใจ ให้เค้า ฮึบขึ้น เสียใจ เจ็บปวดน้อ

หลังจากที่เราคุยกันทุกวันเหมือนจะไม่มีวันหยุด อยู่ดี ๆ วันนั้น… เรากลับเงียบไปเอง เพราะงานที่ถาโถมมาจนหายใจยังเหนื่อย ทั้งคอ ทั้งไหล่ ทั้งหลัง มันตึงไปหมด เหมือนร่างกายไม่ใช่ของตัวเอง แต่สิ่งที