สวัสดีครับ มีเรื่องอยากระบายและบ่นให้ฟังหน่ะครับ ต้องเล่าก่อนครับผมในวัยเด็กของผมพ่อแม่แยกกัน และก็มีความทรงไม่ค่อยดีพ่อแม่ทะเลาะกันบ่อย ผมก็อาศัยอยู่กับย่า หรือแม่ใหญ่ตั้งแต่เด็กประถมจนถึง ม.3แต่ก็มีลูกพี่ลูกน้องหลายคนลูกป้าน้าอา รุ่นๆเดียวกัน แต่ทุกคนมีพ่อแม่ครอบครัว ครบ วันแม่วันพ่อทุกๆปี ผมก็ได้ไหว้แต่คุณครู😊 ผมก็เป็นเด็กที่เรียกร้องความสนใจทำแต่เรื่องไม่ดี ปิดเทอมก็ได้ไปอยู่กับพ่อบ้างกับแม่บ้างที่กรุงเทพทั้งคู่มีครอบครัวมหม่แล้วครับ ทางแม่ผมไม่มีปัญหา ทางพ่อผม แกค่อนข้างมีตังครับคือแกทำธุระกิจรับเหมา จนวันนึงพ่อผมแอบได้กับคนงานซึ่งเป็นคนลาว คืนนั่นผมกับคนงานรู้ เห็นคนมุดมุ่งกัน ผมอายมากตอนนั่นผมประมาณ ม.1 ผมก็อืมมเรื่องเค้า ตอนเป็นคนงานก็ดี แกมีหน้าที่ดูแลความสะอาดในบ้าน ผมไปข้างนอกกลับมาก็ซื้อของมาฝากตลอด พอท้องกับพ่อผม พ่อผมเลิกทำรับเหมา มาปล่อยเงินกู้แทนจนถึงปัจจุบัน แล้วนิสัยเปลี่ยนไป จากเคยปกติ กลายเป็นคนที่ทำอะไรคิดแต่เงิน แล้วทางเมียนี่หนักด่าเหยียดคนที่มายืมเงินสารพัด ซึ่งผมช่วยทำช่วงแรกๆ เห็นคำพูดกับการกระทำแล้วผม ทนฟังทนดูไม่ไหว อันนี้สั่นๆครับ ชีวิตผมก็คิดมาตลอดว่าถ้าผมมีครอบครัวจะต้องเป็นครอบครัวที่ดี และอบอุ่นมีลูกจะรักดูแลให้มากๆ จะสอนให้ดีๆ และแล้วผมก็ได้ดั่งฝันครับ ผมมีภรรยาและลูกชาย และเราเป็นครอบครัวที่ดี ตอนนั่นเราคบกันมา12ปี ตั่งแต่18ตอนนี้ผม30 ผมก็ตัดขาดกับทางพ่อแม่เลย นานๆที ได้คุย ผมใช้ชีวิตทำงานโรงงานกับภรรยา มาโดยตลอดโดยลูกชายอยู่ทางแม่ยาย เรามีความสุขกันมาโดยตลอดคำพูดกูนี่นับคำได้ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมา พอมาช่วงนึงเงินเป็นปัจจัยสำคัญสำครับครอบครับ เพราะลูกผมเริ่มโตแล้ว แต่ที่ผ่านมาก็ไม่ได้ขาดนะครับ แต่มีไม่เยอะสำหรับผม ผมอยู่ได้สบายมาก แต่ลูกเมียครับ อยากให้พวกเค้าสบาย ผมเลยตัดสินใจเข้าหาพ่อ และกลับไปช่วยงานแกอีกครั้ง ทั้งที่ไม่ชอบก็ต้องทน โดยให้ภรรยากับไปรอความสำเร็จของผมอยู่กับลูกชาย ที่บ้านต่างจ.
ผมเชื่อใจครับตอนนั่นผม28 จนผมช่วยงานพ่อมาได้1ปี ตอนนี้ผมเริ่มรับรู้ว่ามีอะไรแปลกๆ แท็กรูปไม่ติดบ้าง โทรไม่รับไม่ว่างบ้าง ผมเป็นคนรู้มากครับ ผมรับรู้ทันทีว่ามันไม่ใช่ จนเราทะเลาะกันผมต้องกลับไปบ่อยๆ เดือนนั่นเป็นเดือนมิ.ย. ผมกับจากกรุงไปลพบุรี 5รอบ ผมรับรู้ทุกเรื่อง จนผมคุยแล้วโทรไปหาผู้ประชุมสายกับภรรยา ผม ให้ภรรยาผมบอกว่าให้เลิกมายุ่งกันได้แล้ว แต่ประโยคนั้น เค้ากลับเป็นคนมอบให้ผม ผมก็อดทนพยายามประคองครอบครัวให้มันสมบูรณ์ พ่อแม่ลูก มีเรื่องทำร้ายความรู้สึกผมตลอดเวลา เช่นเรื่องที่ผมไม่เคยทำ บอกผมไม่ส่งตังให้ ผมกินแต่เหล้าเที่ยวติดเพื่อน ระยะเวลาที่ผมอยู่กับพ่อคือผมตั้งใจมากครับ คือไม่คบเพื่อนเลย มีแต่คนรู้จัก แต่ไม่พยายามสนิทกับไครเลย ไม่เคยกินเหล้ากับไครเลย กินก็คนเดียว1-2ขวด แล้วนอน ไม่เคยกินกับไครเลย ตลอด1ปี แล้ว ไม่ใช่แค่เงินที่ผมส่งให้ทุกเดือน แหวนสร้อยทอง ผมก็ซื้อไปให้ มันจุกครับพูดอะไรไม่ได้ จนวันนึงผมเจอคลิปภรรยาผมกับผู้ชายในโรแรม วันนั้นผมแทบบ้า อารมณ์แบบทำได้ยังไง และจากวันนั้นผมเลย ตัดผู้หญิงคนนี้ ออกจากชีวิต และไม่ติดต่อไม่เคยส่อง อีกเลย เปลี่ยนเบอร์ลบเฟส จนถึงทุกวันนี้ ผมยังเจ็บกับความรู้สึกนั่นอยู่ ผ่านมานึงปีแล้ว ผมยังรู้สึกว่าโดนทำร้ายยังเจ็บ อยู่เลยพยายามให้เวลารักษา ไปเที่ยว ไปกินกับเพื่อน ไปพึ่งธรรมชาติ ไม่ลดลงครับ แต่สงสารลูกชายผมก็ไม่สามารถกลับไปตอนนี้ได้เพราะผมยัง ไม่หายช้ำผมไปเจอตอนนี้ มันเฟว ผมไม่ได้อยากให้คืนมาไม่มีความคิดนี้เลย แค่เสียความรู้สึกทำลงได้ยังไง
ตอนนี้เคว้งครับ ออกมาอยู่คนเดียว ลองคิดมีคนใหม่ แต่สภาพใจแบบนี้เลยยังไม่อยากมีไคร จะมีก็กลัวเสียใจเสียเวลาอีก จริงๆคือมันมีสตอรี่อีกเยอะหน่ะครับ ผมไม่เคยเล่าและบอกไคร คนแบบผม เค้าว่าไม่ดีด้วยวีระกรรมตอนยังเด็ก ได้แต่อยู่กับมันตอนนี้ผมคิดว่าผมดีขึ้นกับอารมณ์ดิ่งมา50% ตั้งแต่ตอนนั่นมาปีนึงผมไม่ทำอะไรเลยครับ จม ดิ่งมาก ใช้เงินที่เก็บมา พึ่งกลับมาดูแลตัวเองได้1-2เดือนนี้ ระหว่างนั่นก็ให้คำปรึกษากับคนที่กำลังดิ่งและเสียกำลังใจมาตลอด ตอนนี้สภาพจิตใจผมก็ยังไม่หาย ขอเป็นกำลังใจให้คนที่กำลังดิ่งลงไม่ว่า กับเรื่องอะไรก็ตาม เวลาเดินคุณเจ็บแค่ไหน คุณเจออะไรมาคุณก็ต้องพยายามหายใจและอยู่กับมันครับ หลีกไม่ได้ก็สู้กับมันครับ ลองดู ไม่น่าถึงตาย สุดท้ายก็ขอให้ต่อจากนี้ คนที่เข้ามาในชีวิตของพวกเราทุกคน หรือพวกเราเข้าไปในชีวิตไคร ก็ขอให้เจอคนดีๆรักษาความรู้สึกซึ่งกันและกันนะครับ ขอให้สุภาพแข็งแรงไม่เจ็บไม่ป่วยครับทุกท่าน🍀
เรื่อง ชีวิต ความรัก และครอบครัว กำลังใจ
ผมเชื่อใจครับตอนนั่นผม28 จนผมช่วยงานพ่อมาได้1ปี ตอนนี้ผมเริ่มรับรู้ว่ามีอะไรแปลกๆ แท็กรูปไม่ติดบ้าง โทรไม่รับไม่ว่างบ้าง ผมเป็นคนรู้มากครับ ผมรับรู้ทันทีว่ามันไม่ใช่ จนเราทะเลาะกันผมต้องกลับไปบ่อยๆ เดือนนั่นเป็นเดือนมิ.ย. ผมกับจากกรุงไปลพบุรี 5รอบ ผมรับรู้ทุกเรื่อง จนผมคุยแล้วโทรไปหาผู้ประชุมสายกับภรรยา ผม ให้ภรรยาผมบอกว่าให้เลิกมายุ่งกันได้แล้ว แต่ประโยคนั้น เค้ากลับเป็นคนมอบให้ผม ผมก็อดทนพยายามประคองครอบครัวให้มันสมบูรณ์ พ่อแม่ลูก มีเรื่องทำร้ายความรู้สึกผมตลอดเวลา เช่นเรื่องที่ผมไม่เคยทำ บอกผมไม่ส่งตังให้ ผมกินแต่เหล้าเที่ยวติดเพื่อน ระยะเวลาที่ผมอยู่กับพ่อคือผมตั้งใจมากครับ คือไม่คบเพื่อนเลย มีแต่คนรู้จัก แต่ไม่พยายามสนิทกับไครเลย ไม่เคยกินเหล้ากับไครเลย กินก็คนเดียว1-2ขวด แล้วนอน ไม่เคยกินกับไครเลย ตลอด1ปี แล้ว ไม่ใช่แค่เงินที่ผมส่งให้ทุกเดือน แหวนสร้อยทอง ผมก็ซื้อไปให้ มันจุกครับพูดอะไรไม่ได้ จนวันนึงผมเจอคลิปภรรยาผมกับผู้ชายในโรแรม วันนั้นผมแทบบ้า อารมณ์แบบทำได้ยังไง และจากวันนั้นผมเลย ตัดผู้หญิงคนนี้ ออกจากชีวิต และไม่ติดต่อไม่เคยส่อง อีกเลย เปลี่ยนเบอร์ลบเฟส จนถึงทุกวันนี้ ผมยังเจ็บกับความรู้สึกนั่นอยู่ ผ่านมานึงปีแล้ว ผมยังรู้สึกว่าโดนทำร้ายยังเจ็บ อยู่เลยพยายามให้เวลารักษา ไปเที่ยว ไปกินกับเพื่อน ไปพึ่งธรรมชาติ ไม่ลดลงครับ แต่สงสารลูกชายผมก็ไม่สามารถกลับไปตอนนี้ได้เพราะผมยัง ไม่หายช้ำผมไปเจอตอนนี้ มันเฟว ผมไม่ได้อยากให้คืนมาไม่มีความคิดนี้เลย แค่เสียความรู้สึกทำลงได้ยังไง
ตอนนี้เคว้งครับ ออกมาอยู่คนเดียว ลองคิดมีคนใหม่ แต่สภาพใจแบบนี้เลยยังไม่อยากมีไคร จะมีก็กลัวเสียใจเสียเวลาอีก จริงๆคือมันมีสตอรี่อีกเยอะหน่ะครับ ผมไม่เคยเล่าและบอกไคร คนแบบผม เค้าว่าไม่ดีด้วยวีระกรรมตอนยังเด็ก ได้แต่อยู่กับมันตอนนี้ผมคิดว่าผมดีขึ้นกับอารมณ์ดิ่งมา50% ตั้งแต่ตอนนั่นมาปีนึงผมไม่ทำอะไรเลยครับ จม ดิ่งมาก ใช้เงินที่เก็บมา พึ่งกลับมาดูแลตัวเองได้1-2เดือนนี้ ระหว่างนั่นก็ให้คำปรึกษากับคนที่กำลังดิ่งและเสียกำลังใจมาตลอด ตอนนี้สภาพจิตใจผมก็ยังไม่หาย ขอเป็นกำลังใจให้คนที่กำลังดิ่งลงไม่ว่า กับเรื่องอะไรก็ตาม เวลาเดินคุณเจ็บแค่ไหน คุณเจออะไรมาคุณก็ต้องพยายามหายใจและอยู่กับมันครับ หลีกไม่ได้ก็สู้กับมันครับ ลองดู ไม่น่าถึงตาย สุดท้ายก็ขอให้ต่อจากนี้ คนที่เข้ามาในชีวิตของพวกเราทุกคน หรือพวกเราเข้าไปในชีวิตไคร ก็ขอให้เจอคนดีๆรักษาความรู้สึกซึ่งกันและกันนะครับ ขอให้สุภาพแข็งแรงไม่เจ็บไม่ป่วยครับทุกท่าน🍀