ตอนนี้เรากำลังไปบ้านแฟน(ที่กำลังจะเป็นแฟนเก่า) เพื่อเก็บของ เรายังทำใจไม่ได้ อยากได้กำลังใจและคำเรียกสติหน่อยค่ะ
ขอเกริ่นนิดนึงว่าเราทะเลาะกับแฟนบ่อยอยู่แล้วเป็นช่วง ๆ บางช่วงทะเลาะบ่อย บางช่วงก็ไม่ ส่วนใหญ่จะบอกเลิกแต่ว่าถ้ามันไม่หนักมากจริง ๆ เวลาโดนรั้งก็มักจะยอมกลับไป คือบอกเลิกแหละแต่ใจไม่อยาก ส่วนใหญ่ทะเลาะกันเรื่องที่เขาทำแต่เรื่องเดิม ๆ ที่เราไม่โอเค
จนกระทั่งวันนี้ทะเลาะกันเรื่องว่าเราโกรธเขาตอนเย็นบอกว่าเดี๋ยวคืนนี้กลับมาเคลียร์กัน ซึ่งมันเป็นเรื่องที่เคยคุยกันไปแล้วแต่ยังมีปห.เรื่อย ๆ พอกลับมาเที่ยงคืนเรากลับมาก็พบว่าเขาไม่ได้คิดอะไรเพิ่มเลย เหมือนรอมาเคลียร์กันเฉย ๆ รอให้เราคิดวิธีแก้ปห. เขาบอกเขาคิดไม่ได้ ซึ่งเราไม่โอเคที่มันเหมือนจะให้เราคิดให้ทั้งหมด มีเวลาตั้งนานไม่คิดอะไรเลย เราก็เลยบอกเลิกเพราะเราเหนื่อย เราทำงานด้านสายสุขภาพที่งานหนักมาก ไม่มีเวลามานั่งทะเลาะนาน ๆ ซึ่งเรื่องพวกนี้มันก็เป็นเรื่องที่แบบเออเราก้ไม่ได้คิดว่ามันจะถึงขั้นเลิกจริง แต่ทีนี้ทันทีที่เราพูดว่าเราเลิกกันเถอะ เราไม่น่าไปกันรอด เราเหนื่อยมากจริง ๆ ทำงานมาก็เหนื่อยมากแล้วอ่ะ ไม่อยากทะเลาะเรื่องที่ทะเลาะไปแล้ว ถ้าไปกันไม่ได้ก็ขอเลิกกัน
สิ่งที่เขาทำคือวิ่งไปที่หน้าต่างทันที เปิดและกระโดดลงไป
((เขาเป็นโรคซึมเศร้าที่กินยาคุมอาการตลอดนะคะ ซึ่งเหมือนเขาเครียดที่มันดึกแล้วเรายังต้องคุยกันแถมทะเลาะกันอีก เลยจะโดดค่ะ และเราเห็นถึงปัญหานี้มาตลอดเลยบอกเลิกบ่อยเพราะเราเห็นแล้วว่าการที่มันอยู่ด้วยกัน มันไม่รอด))
เราก็เลยวิ่งไปแล้วใช้แรงสุดแรงเพื่อดึงเขากลับ เขาก็วิ่งไปอีก เราก็ดึงกลับมาใหม่ ทีนี้เราเคยตกลงกันว่าถ้าเขาไม่มีสติ ให้เราหยิกหรือตีเรียกสติ พอเขาหยุดกระโดดเราก็ตีเขาแล้วถามว่าทำทำไม และหยิกไปทีนึงไม่ได้แรงมาก แต่ตีคือตีแรง แต่เราเป็นคนน้ำหนัก 30 กว่า แฟนน้ำหนัก 70 เราคิดว่ามันไม่ได้เป็นอะไร + ตกลงกันไว้แล้ว พอเราตีปุ๊บ เขาจับเราทุ่มลงเตียง โดยที่จับเอาหัวลงกระแทกลงเตียง แต่ด้วยความที่ตอนเด็ก ๆ เราโดนพี่ทำร้ายบ่อยเราเลยรู้วิธีเก็บคอ เลยยังไม่บาดเจ็บมากแค่ปวด ๆ คอ แล้วเราก็ร้องไห้เพราะเรา sensitive มากกับการโดนทำร้ายร่างกาย เขาอุ้มเรานิดหน่อยตัวก็ปลิวแล้ว แล้วนี่จับทุ่มลงโดยเอาหัวลง เจ็บตัวไม่เท่าไหร่เพราะเราชิน แต่มันเสียใจมากกว่า เพราะเราเกลียดการโดนทำร้ายร่างกายมาก หลังจากนั้นเราก็ร้องไห้ แล้วเขาก็หยุดแล้วก็มากอดปลอบบอกว่าไม่ไดัตั้งใจจะทำ มันเป็นอารมณ์ชั่ววูบ แต่ตอนนั้นเราตัวสั่นมาก รับไม่ได้กับการกระทำเมื่อ และเราไม่ให้จับ เราบอกว่าแตะตัว เขาก้จะมาแตะตลอด ก็เลยขึ้นเสียงบอกว่าอย่ามาแตะตัว ซึ่งตอนนั้นมันตีสามแล้ว เขากลัวคนอื่นได้ยินก็เลยตีเราแรงมาก เขาบอกว่าตีเบา ๆ แต่สำหรับเราคือแค่มือเขาก็ใหญ่กว่าแขนเรามากแล้ว และมันเจ็บมาก เราก็ด่า ๆๆๆ ว่าทำร้ายร่างกายทำ เขาบอกว่าแค่รำคาญที่เราตีก็เลยแค่จะปัด เราบอกว่ามันไม่ใช่แค่การปัด ถ้าพลาดอะไรขึ้นมาเราพิการหรือเสียชีวิตได้ เขาก้ยืนยันคำเดิมว่าแค่รำคาญเลยจะปัดเราออกแต่มันดันกลายเป็นโยนลงเตียง เราก็เลยบอกว่าก็เราจะช่วยและเราเคยตกลงกันแล้วว่าให้ตีเรียกสติ แล้วเราทำผิดอะไรในเมื่อพยายามดึงสติให้กลับมาไม่ทำร้ายตัวเอง ไม่ฆ่าตัวตาย เขาก็ตอบกลับมาว่าก็แล้วจะมาตีให้เกิดอารมณ์ชั่ววูบทำไม มันรำคาญ เราถามว่าแค่รำคาญก็เลยทุ่มเราลงเตียงทำให้เราเกือบบาดเจ็บ และมันบาดเจ็บถึงพิการได้ด้วยซ้ำหรอ เขาก็ยืนยันว่าก้แค่ปัดเอง
ที่ผ่านมาเขาดีมากจริง ๆ เป็นผู้ชายที่แบบดีมาก ข้อเสียเขาก็มีแต่ถือว่าเป็นคนดีมากคนนึงเลย และที่ผ่านมาเราก็ทำไม่ดีไปไม่น้อย เพราะเราเป็นคนที่ถ้าทะเลาะกันและเราพูดซ้ำ ๆ แล้วมันไม่เข้าหูเขา เขาไม่ยอมฟังในสิ่งที่เราจะสื่อเลย เราจะเริ่มหงุดหงิด ยิ่งถ้ามันยิ่งดึกต้องตื่นไปทำงานก้จะยิ่งหงุดหงิดและขึ้นเสียง ซึ่งเราก็ปรับให้มันเหลือแค่นาน ๆ ครั้งแล้วแต่มันคงไปกระตุ้นอารมณ์โกรธเขา ซึ่งเอาจริง ๆ เราคงแค่เข้ากันไม่ได้ การถอยออกมาคงดีที่สุด
อันนี้คือเป็นครั้งที่ 2 ที่เขาทำร้ายร่างกายเรา แต่ครั้งแรกเขาแค่โยนเราลงเตียง ส่วนใหญ่จะปาของที่ไม่แข็งใส่มากกว่า หรือทำร้ายตัวเองมากกว่า แต่ครั้งนี้เราไม่โอเคจริง ๆ เราเกลียดผู้ชายที่ทำร้ายร่างกายผู้หญิงมาก นี่เลยเป็นครั้งแรกที่ตั้งใจจะออกมา เรานั่งรถข้ามจังหวัดมาเก็บของที่บ้านเขาแล้ว เลยอยากเขียนขอกำลังใจให้เราทำสำเร็จจริง ๆ ค่ะ เรากลัวว่าเราจะเปลี่ยนใจ เพราะเรากลัวการเปลี่ยนแปลง และคสพ.ตอนที่ดีมันก็ดีมากจริง ๆ เราอยากให้มีใครสักคนเห็นข้อความนี้แล้วให้กำลังใจสักนิดนึงก็ยังดีค่ะ เราไม่อยากทนอยู่ในคสพ.ที่ต่อให้มันดีแค่ไหนแต่มันมีการทำร้ายร่างกายเกิดขึ้น อนาคตมันก็เกิดขึ้นได้เรื่อย ๆ
แล้วก็อยากถามความเห็นเล็กน้อยค่ะ ว่าเราตัดสินใจถูกแล้วมั้ยคะ เราโอเว่อร์ไปมั้ยที่เขาทุ่มลงเตียงแล้วเราออกมาเลยทันมี บล็อกช่องทางติดต่อต่าง ๆ
โดนแฟนทำร้ายร่างกาย อยากได้กำลังใจ
ขอเกริ่นนิดนึงว่าเราทะเลาะกับแฟนบ่อยอยู่แล้วเป็นช่วง ๆ บางช่วงทะเลาะบ่อย บางช่วงก็ไม่ ส่วนใหญ่จะบอกเลิกแต่ว่าถ้ามันไม่หนักมากจริง ๆ เวลาโดนรั้งก็มักจะยอมกลับไป คือบอกเลิกแหละแต่ใจไม่อยาก ส่วนใหญ่ทะเลาะกันเรื่องที่เขาทำแต่เรื่องเดิม ๆ ที่เราไม่โอเค
จนกระทั่งวันนี้ทะเลาะกันเรื่องว่าเราโกรธเขาตอนเย็นบอกว่าเดี๋ยวคืนนี้กลับมาเคลียร์กัน ซึ่งมันเป็นเรื่องที่เคยคุยกันไปแล้วแต่ยังมีปห.เรื่อย ๆ พอกลับมาเที่ยงคืนเรากลับมาก็พบว่าเขาไม่ได้คิดอะไรเพิ่มเลย เหมือนรอมาเคลียร์กันเฉย ๆ รอให้เราคิดวิธีแก้ปห. เขาบอกเขาคิดไม่ได้ ซึ่งเราไม่โอเคที่มันเหมือนจะให้เราคิดให้ทั้งหมด มีเวลาตั้งนานไม่คิดอะไรเลย เราก็เลยบอกเลิกเพราะเราเหนื่อย เราทำงานด้านสายสุขภาพที่งานหนักมาก ไม่มีเวลามานั่งทะเลาะนาน ๆ ซึ่งเรื่องพวกนี้มันก็เป็นเรื่องที่แบบเออเราก้ไม่ได้คิดว่ามันจะถึงขั้นเลิกจริง แต่ทีนี้ทันทีที่เราพูดว่าเราเลิกกันเถอะ เราไม่น่าไปกันรอด เราเหนื่อยมากจริง ๆ ทำงานมาก็เหนื่อยมากแล้วอ่ะ ไม่อยากทะเลาะเรื่องที่ทะเลาะไปแล้ว ถ้าไปกันไม่ได้ก็ขอเลิกกัน
สิ่งที่เขาทำคือวิ่งไปที่หน้าต่างทันที เปิดและกระโดดลงไป
((เขาเป็นโรคซึมเศร้าที่กินยาคุมอาการตลอดนะคะ ซึ่งเหมือนเขาเครียดที่มันดึกแล้วเรายังต้องคุยกันแถมทะเลาะกันอีก เลยจะโดดค่ะ และเราเห็นถึงปัญหานี้มาตลอดเลยบอกเลิกบ่อยเพราะเราเห็นแล้วว่าการที่มันอยู่ด้วยกัน มันไม่รอด))
เราก็เลยวิ่งไปแล้วใช้แรงสุดแรงเพื่อดึงเขากลับ เขาก็วิ่งไปอีก เราก็ดึงกลับมาใหม่ ทีนี้เราเคยตกลงกันว่าถ้าเขาไม่มีสติ ให้เราหยิกหรือตีเรียกสติ พอเขาหยุดกระโดดเราก็ตีเขาแล้วถามว่าทำทำไม และหยิกไปทีนึงไม่ได้แรงมาก แต่ตีคือตีแรง แต่เราเป็นคนน้ำหนัก 30 กว่า แฟนน้ำหนัก 70 เราคิดว่ามันไม่ได้เป็นอะไร + ตกลงกันไว้แล้ว พอเราตีปุ๊บ เขาจับเราทุ่มลงเตียง โดยที่จับเอาหัวลงกระแทกลงเตียง แต่ด้วยความที่ตอนเด็ก ๆ เราโดนพี่ทำร้ายบ่อยเราเลยรู้วิธีเก็บคอ เลยยังไม่บาดเจ็บมากแค่ปวด ๆ คอ แล้วเราก็ร้องไห้เพราะเรา sensitive มากกับการโดนทำร้ายร่างกาย เขาอุ้มเรานิดหน่อยตัวก็ปลิวแล้ว แล้วนี่จับทุ่มลงโดยเอาหัวลง เจ็บตัวไม่เท่าไหร่เพราะเราชิน แต่มันเสียใจมากกว่า เพราะเราเกลียดการโดนทำร้ายร่างกายมาก หลังจากนั้นเราก็ร้องไห้ แล้วเขาก็หยุดแล้วก็มากอดปลอบบอกว่าไม่ไดัตั้งใจจะทำ มันเป็นอารมณ์ชั่ววูบ แต่ตอนนั้นเราตัวสั่นมาก รับไม่ได้กับการกระทำเมื่อ และเราไม่ให้จับ เราบอกว่าแตะตัว เขาก้จะมาแตะตลอด ก็เลยขึ้นเสียงบอกว่าอย่ามาแตะตัว ซึ่งตอนนั้นมันตีสามแล้ว เขากลัวคนอื่นได้ยินก็เลยตีเราแรงมาก เขาบอกว่าตีเบา ๆ แต่สำหรับเราคือแค่มือเขาก็ใหญ่กว่าแขนเรามากแล้ว และมันเจ็บมาก เราก็ด่า ๆๆๆ ว่าทำร้ายร่างกายทำ เขาบอกว่าแค่รำคาญที่เราตีก็เลยแค่จะปัด เราบอกว่ามันไม่ใช่แค่การปัด ถ้าพลาดอะไรขึ้นมาเราพิการหรือเสียชีวิตได้ เขาก้ยืนยันคำเดิมว่าแค่รำคาญเลยจะปัดเราออกแต่มันดันกลายเป็นโยนลงเตียง เราก็เลยบอกว่าก็เราจะช่วยและเราเคยตกลงกันแล้วว่าให้ตีเรียกสติ แล้วเราทำผิดอะไรในเมื่อพยายามดึงสติให้กลับมาไม่ทำร้ายตัวเอง ไม่ฆ่าตัวตาย เขาก็ตอบกลับมาว่าก็แล้วจะมาตีให้เกิดอารมณ์ชั่ววูบทำไม มันรำคาญ เราถามว่าแค่รำคาญก็เลยทุ่มเราลงเตียงทำให้เราเกือบบาดเจ็บ และมันบาดเจ็บถึงพิการได้ด้วยซ้ำหรอ เขาก็ยืนยันว่าก้แค่ปัดเอง
ที่ผ่านมาเขาดีมากจริง ๆ เป็นผู้ชายที่แบบดีมาก ข้อเสียเขาก็มีแต่ถือว่าเป็นคนดีมากคนนึงเลย และที่ผ่านมาเราก็ทำไม่ดีไปไม่น้อย เพราะเราเป็นคนที่ถ้าทะเลาะกันและเราพูดซ้ำ ๆ แล้วมันไม่เข้าหูเขา เขาไม่ยอมฟังในสิ่งที่เราจะสื่อเลย เราจะเริ่มหงุดหงิด ยิ่งถ้ามันยิ่งดึกต้องตื่นไปทำงานก้จะยิ่งหงุดหงิดและขึ้นเสียง ซึ่งเราก็ปรับให้มันเหลือแค่นาน ๆ ครั้งแล้วแต่มันคงไปกระตุ้นอารมณ์โกรธเขา ซึ่งเอาจริง ๆ เราคงแค่เข้ากันไม่ได้ การถอยออกมาคงดีที่สุด
อันนี้คือเป็นครั้งที่ 2 ที่เขาทำร้ายร่างกายเรา แต่ครั้งแรกเขาแค่โยนเราลงเตียง ส่วนใหญ่จะปาของที่ไม่แข็งใส่มากกว่า หรือทำร้ายตัวเองมากกว่า แต่ครั้งนี้เราไม่โอเคจริง ๆ เราเกลียดผู้ชายที่ทำร้ายร่างกายผู้หญิงมาก นี่เลยเป็นครั้งแรกที่ตั้งใจจะออกมา เรานั่งรถข้ามจังหวัดมาเก็บของที่บ้านเขาแล้ว เลยอยากเขียนขอกำลังใจให้เราทำสำเร็จจริง ๆ ค่ะ เรากลัวว่าเราจะเปลี่ยนใจ เพราะเรากลัวการเปลี่ยนแปลง และคสพ.ตอนที่ดีมันก็ดีมากจริง ๆ เราอยากให้มีใครสักคนเห็นข้อความนี้แล้วให้กำลังใจสักนิดนึงก็ยังดีค่ะ เราไม่อยากทนอยู่ในคสพ.ที่ต่อให้มันดีแค่ไหนแต่มันมีการทำร้ายร่างกายเกิดขึ้น อนาคตมันก็เกิดขึ้นได้เรื่อย ๆ
แล้วก็อยากถามความเห็นเล็กน้อยค่ะ ว่าเราตัดสินใจถูกแล้วมั้ยคะ เราโอเว่อร์ไปมั้ยที่เขาทุ่มลงเตียงแล้วเราออกมาเลยทันมี บล็อกช่องทางติดต่อต่าง ๆ