จะมีใครเข้าใจเราไหมค่ะ

มีใครบ้างไหมค่ะ ทำงานจากเลขแค่สี่หลัก แล้วต้องให้พระมารดา พอมาวันหนึ่งเราเริ่มทำงานได้มากกว่าเลขสี่หลัก เริ่มที่ใหม่ได้ หมื่นกว่า ก็ยังให้พระมารดาอยู่ ให้หมดเลย เขาตีกลับให้เราวันละ100 มีหนี้ ก็ใช้ให้เรา
แต่เคยไหมค่ะ ว่าที่ได้วันละ100บาท พอไหมค่ะอยากกิน อะไรก็รอ นั้นจะค่ารถไปส่งลูก ค่ากินตนเอง จนไม่พอ เราอยากบอกให้เขาฟังเราบ้าง ไม่ใช่เอาแต่ความคิด ตนเอง เรารับจ้างอยู่เวร เขาก็เอาเงินให้เรา วันละ100เราได้ค่าเวรมาให้เขาหมด ตัวเองไม่มีเงินใช้ส่วนตัว ค่ารถไม่พอ ถึงจะมีบัตรคนจนก็เถอะ เด็กก็เสียค่ารถ
ตื่นเช้ามืด เด็กไม่เอา เราต้องเหมามอไซค์ไปที่ รร. และไปที่ทำงานค่ะ 
กินอยู่ด้วยกัน แต่กลับบอกว่าเราคิดเล็กคิดน้อย 
เวรเราไม่มีเงินจ้างเราก็ต้องไปอยู่เอง ขอเงินเขา เราก็ต้องหามาคืนเขา 
คุณคิดว่าใครผิด เราหรือพระมารดา 
น้อยใจนะคะ โคตรซึ้งเลยค่ะ