รู้สึกกันมั้ยว่าเดี๋ยวนี้ทุกอาชีพมีแต่ความลำบาก

วันนี้ไปหาเพื่อนเก่าแถวแสมดำ เกือบสุดเขตกรุงเทพฯ ถามเขาเรื่องการทำมาหากินเป็นไงบ้าง แถวนี้ เขาตอบว่า แย่ยันโจร" ให้เขาอธิบายเพิ่มเติม เพราะเป็นศัพท์ใหม่ไม่เคยได้ยิน เขาตอบว่า แม้แต่โจรยังแย่ หา

สมัยนี้ใครๆก็มองว่า ร้านค้าแบบปกติโดยร้านค้าออนไลน์ Disrupt ไปหมดแล้ว แต่ทำไมร้านหมูปิ้งหน้าโรงเรียนถึงยังสามารถอยู่รอดมาจนถึงตอนนี้ได้ โดยไม่โดนร้านค้าออนไลน์แย่งลูกค้าเลย คิดว่าเป็นเพราะอะไรกันครับ

เศรษฐกิจซบเซา เห็นร้านค้า ร้านอาหาร ลูกค้าลด ยอดขายตกกันมากมาย คนทำงานเซลล์ สถานการณ์เป็นยังไงบ้างช่วงนี้ รวมถึงครึ่งปีที่ผ่านมา เซลล์มาแชร์กันได้ทุกวงการนะครับ ขายสินค้าอุปโภคบริโภค ยา อุปกรณ์การแพ

เรากับแฟนเปิดร้านอาหารกันค่ะ อายุเรา 22 แฟน 24 เราสองคนเปิดร้านเเละมีแพลนจะขยายสาขาต่อเเต่ติดอย่างเดียวเรื่องพนักงาน เราพยายามให้ร้านอยู่รอดโดยเราเเต่เข้าไปดูงานอาทิตย์ละครั้ง เเต่ประเด็นทำไม่ได้เพราะ

อยากเรียนเกี่ยวกับศิลปะ3มิติ และออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สามารถใช้งานได้แล้วยังมีความเป็นศิลปะอยู่ แต่อยู่ในเศรษฐกิจสมัยนี้ เรียนสายนี้แล้วจบมาจะอยู่รอดมั้ย ตอนนี้เราอยู่ม.4กำลังจะขึ้นม.5แล้วตอนนี้ก็เรียนสาย

เจออาม่าที่ขายขนมแกบอกหลานเรียนอยู่จุฬาปี3 แล้ว แม่หลานให้ไปเรียนตั้งแต่ม.4เลยไม่งั้นสอบไม่ติดแน่ๆ  คือสมัยก่อนๆที่ยังไม่มีอินเตอร์เนต ออนไลน์  ในยุคปี 27-30 โน้นยังไม่มีสถาบันติวนะเขายังสอบ

ยุคสมัยนี้เศรษฐกิจมีความฝืดเคือง​ ผมเห็นข่าวหลายๆโรงงาน ปลดคนงานและปิดตัวลง​ ผมว่าเขาคงทุกข์ใจน่าดูที่จู่​ ๆ​ ก็ตกงาน​ ยิ่งบางคนที่ยังไม่ได้วางแผนหางานใหม่ด้วยก็จะมีความเครียด....... หรือ เป็นเพราะว่า

จุดประกายคำถามนี้ขึ้นมาจากเดี๋ยวนี้ทำฟรีแลนซ์ส่วนมากก็รับงาน-ลงงานในแพล็ตฟอร์มออนไลน์ได้เลย เลยอยากทราบครับว่าย้อนไปในยุคที่ยังไม่มีอินเทอร์เน็ต พี่ ๆ อดีตพนักงานบริษัท/มนุษย์เงินเดือนที่ตัดสินใจลาออก

บางครั้งรู้สึกเหมือนมึน หาทางออกลำบาก การหากินฝืดเคืองขึ้น รายได้ลดลง ประหยัดสุด ๆ ไม่สร้างหนี้เพิ่มเลย ลดค่าใช้จ่ายทุกอย่างแล้ว ขายทรัพย์ที่มีเคลียร์หนี้จนเหลือหนี้น้อยที่สุดแล้ว แต่ถ้ารายได้ยังคงไม่