สมัยก่อนหากินง่ายกว่าสมัยนี้ ไปรับของสำเพ็งมาขายที่ต่างจังหวัด ก็อยู่ได้ เปิดร้านของชำหน้าปากซอย ก็อยู่ได้

คนไม่มีความรู้  แต่ถ้าขยันหน่อย ก็สร้างอาชีพของตัวเองได้

เดี๋ยวนี้รายได้ 7-11 แค่ร้านเดียววันหนึ่งๆยอดขายสองสามแสน  

ถ้าเอาไปกระจายรายได้ให้รายย่อยขายของชำสมัยก่อนได้เป็นสิบร้าน สิบครอบครัว   ไม่กินรวบแบบทุกวันนี้

ไม่รู้จะทำอะไร ไปขายของตามตลาดนัดได้แน่ๆวันละพัน หักค่าเช่า 300 ยังเหลือ 700

ตอนนี้ลองไปขายสิ โดน shoppe..lazada...alibaba...grab food  แย่งไปหมดแล้ว แถมหักส่วนแบ่งส่งกลับประเทศแม่ 30%

ทั้งที่สมัยก่อน ขาย 100 เงินอยู่ในไทยทั้ง 100  หมุนเวียนไปได้อีกหลายรอบ  

สมัยก่อน ใครขยันหาความรู้ใส่ตัว ฝึกภาษาอังกฤษ หรือ ญี่ปุ่นด้วยตัวเองให้คล่องๆ มุมานะเรียนให้จบปริญญาตรี

มีโอกาสรับเงินเดือนแสนสบายๆ  บริษัทแย่งกันรับ   แต่ปัจจุบัน คนที่มีคุณสมบัติแบบนี้เพียบ แย่งกันสมัครงานเงินเดือนต่ำๆ

สมัยก่อน ถ้ามีโอกาสได้เรียนพยาบาล เรียนครู  มั่นใจได้เลยว่า อนาคตโชติช่วงชัชวาลย์

แม้แต่หมอ ก็ไม่ได้แย่งกันเรียนต่อเฉพาะทางดุเดือดเหมือนทุกวันนี้

วิศวะห้าเกียร์ เมื่อสามสิบปีก่อน  บริษัทมาตั้งโต๊ะรับสมัครตั้งแต่อยู่ปี 4 เลยทีเดียว  คนที่โปรไฟล์ดีๆ เงินเดือนสต๊าร์ท 2-3 หมื่น

สามสิบปีผ่านไป ทุกวันนี้ เงินเดือนวิศวะ ก็ยังสต๊าร์ท 2-3 หมื่นเหมือนเดิม ในขณะที่ข้าวจากจานละ 15 บาท เป็น 70 บาทแล้ว

จำได้ว่า ตอนประมาณปี 2534  ได้คุยกับวิศวะที่มาทำงานก่อสร้างทางที่จังหวัดระยอง  ได้เงินเดือน หกหมื่น!!  แม่เจ้า ยังไม่รวมโบนัส

หกหมื่น เมื่อปี 2534  เทียบกับตอนนี้ น่าจะประมาณสามแสน  

สรุปก็คือ  สมัยก่อนถ้าขยันเรียนหน่อย จะมีชีวิตที่ดีกว่าสมัยนี้มาก

อีกไม่นาน AI ก็จะมาแทนที่ จะมีคนตกงานอีกมหาศาล  แม้แต่สายโปรแกรมเมอร์ ที่ถือว่าเป็นอาชีพดาวรุ่งก็เถอะ ไม่รอด

โลกทุกวันนี้อยู่ยาก  คนถึงไม่อยากมีลูกกัน  แม้จะส่งให้เรียนจนจบปริญญาโท ก็ไม่แน่ว่ามีจะมีงานทำ

ต่างจากสมัยก่อนมาก แค่ส่งจบตรี ลูกก็สบายแล้ว