ผมมีอาการแบบนี้ตั้งแต่เกิดแต่ตอนนี้การรับรู้ดีขึ้นเรื่อยๆ จึงไม่รู้ตัวว่าไม่เหมือนคนอื่น แต่ตอนนี้การรับรู้ดีขึ้น แต่มีตรงไหนที่แปลกไหมครับ
เวลาผมนั่งสมาธิแล้วนึกถึงอะไรที่วิ่งจากด้านหลังมักมีความรู้สึกชาๆปนจักจี้วิ่งขึ้นจากกระดูกสันหลังขึ้นไปสมองแล้วแตกกระจายไปทั่วผิวรอบนอกสมองตลอด เป็นตั้งแต่ครั้งแรกที่จำได้อายุ 5 ขวบ ทำแล้วสนุกดีเลยทำมาตลอดไม่ลืม แต่ในอีก 27 ต่อมา ผมบังเอิญลองใช้ความรู้สึกใหม่จากเส้นวิ่งขึ้นหัวปกติ ให้เป็นการสั่งเย็บเจ้าเส้นนี้เข้ากระดูกสันหลังตามแนวขึ้นไปผลคือผมสัมผัสได้ถึงการวิ่งไปทั่วกระดูกหลังจากนั้นผมก็สั่งเย็บเดินเส้นตั้งแต่สมองกระดูก เส้นประธาน10 กล้ามเนื้อ อวัยวะภายใน ภายนอก ซึ่งใช้เวลาหลายวันกว่าจะครบทุกส่วน หลังจากนั้นผมก็ดีขึ้น แต่ที่แน่ๆผมไม่ได้คิดไปเองเพราะตั้งแต่เกิดไม่เคยรับรู้อะไรได้ดีนักจะมีความรู้สึกสัมผัสหยาบๆ ทุกอยางในการจำทำได้จากการฝึกซ้ำๆ
จากที่เคยรับได้แค่ทีละรสไม่รู้จักรสผสม อาหารรสชาติอร่อย
เสียงต่างๆที่ได้ยินดังระดับกลางๆก็แสบหู ตอนนี้เสียงนุ่มเพราะขึ้น และได้ยินเสียงที่เบามากๆได้ หูตามเสียงดัง เสียงไว ได้
สายตาที่เคยเห็นภาพกับสีไม่ละเอียดตอนนี้ชั้ดสวยมาก
สีขาว ดำ ถ้ารูปภาพมีแสงเยอะหรือปรับสว่างขึ้นจะเห็นสีขาวมัวๆทั้งรูปทำให้ภาพดูขุ่นส่วนสีดำถ้ามีการไล่สีเงาจะเห็นเป็นสีดำ ดำกลาง ดำน้อยตัดไปเลยไม่มีค่อยๆดำ
หน้าคนที่เคยเห็นไม่ละเอียดตอนนี้เห็นความคมชัดความลึกเงาของใบหน้าละเอียด
การสัมผัสที่โดรแรงไม่ได้ตอนนี้ไม่เจ็บและรับรู้ได้ถึงความละเอียดความสบายเวลานวด
ความรู้สึกในร่างกายที่เคยว่างปล่าวตอนนี้รับรู้ได้ถึงโครงสร้างภายในร่างกายการเต้นของหัวใจและการไหลเวียนของเส้นเลือด
การคิดคำพูดที่พูดได้ทีละไม่กี่คำ ตอนนี้เป็นประโยคต่อเนื่องได้
ความจำจากที่อ่านโจทย์คำถามได้ครึ่งทางก็ลืมต้องอ่านใหม่ ตอนนี้อ่านและจำได้ไหลลื่น
อุณหภูมิ ร้อน เย็นปกติที่เคยโดนแล้วรู้สึกมาก ตอนนี้ไม่ร้อนไม่หนาวมาก
หูจากที่ฟังคนพูดได้ทีละเสียง ถึงจะแปลตอนนี้ฟังพร้อมกันได้
อารมณ์ที่เซ้นซิทีฟตอนนี้ควบคุมได้ทันที เช่นร้องไห้ตอนนี้นึกหยุดร้องก็หยุด
บุคลิกมีความเป็นผู้ใหญ่เข้าใจธรรมชาติมากขึ้นและเริ่มนึกถึงเรื่องที่ผ่านมาไม่ค่อยออก จำได้แค่เรื่องสำคัญๆ
ทุกคนมีสัมผัสแบบนี้อยู่แล้วไหมครับ
เวลาผมนั่งสมาธิแล้วนึกถึงอะไรที่วิ่งจากด้านหลังมักมีความรู้สึกชาๆปนจักจี้วิ่งขึ้นจากกระดูกสันหลังขึ้นไปสมองแล้วแตกกระจายไปทั่วผิวรอบนอกสมองตลอด เป็นตั้งแต่ครั้งแรกที่จำได้อายุ 5 ขวบ ทำแล้วสนุกดีเลยทำมาตลอดไม่ลืม แต่ในอีก 27 ต่อมา ผมบังเอิญลองใช้ความรู้สึกใหม่จากเส้นวิ่งขึ้นหัวปกติ ให้เป็นการสั่งเย็บเจ้าเส้นนี้เข้ากระดูกสันหลังตามแนวขึ้นไปผลคือผมสัมผัสได้ถึงการวิ่งไปทั่วกระดูกหลังจากนั้นผมก็สั่งเย็บเดินเส้นตั้งแต่สมองกระดูก เส้นประธาน10 กล้ามเนื้อ อวัยวะภายใน ภายนอก ซึ่งใช้เวลาหลายวันกว่าจะครบทุกส่วน หลังจากนั้นผมก็ดีขึ้น แต่ที่แน่ๆผมไม่ได้คิดไปเองเพราะตั้งแต่เกิดไม่เคยรับรู้อะไรได้ดีนักจะมีความรู้สึกสัมผัสหยาบๆ ทุกอยางในการจำทำได้จากการฝึกซ้ำๆ
จากที่เคยรับได้แค่ทีละรสไม่รู้จักรสผสม อาหารรสชาติอร่อย
เสียงต่างๆที่ได้ยินดังระดับกลางๆก็แสบหู ตอนนี้เสียงนุ่มเพราะขึ้น และได้ยินเสียงที่เบามากๆได้ หูตามเสียงดัง เสียงไว ได้
สายตาที่เคยเห็นภาพกับสีไม่ละเอียดตอนนี้ชั้ดสวยมาก
สีขาว ดำ ถ้ารูปภาพมีแสงเยอะหรือปรับสว่างขึ้นจะเห็นสีขาวมัวๆทั้งรูปทำให้ภาพดูขุ่นส่วนสีดำถ้ามีการไล่สีเงาจะเห็นเป็นสีดำ ดำกลาง ดำน้อยตัดไปเลยไม่มีค่อยๆดำ
หน้าคนที่เคยเห็นไม่ละเอียดตอนนี้เห็นความคมชัดความลึกเงาของใบหน้าละเอียด
การสัมผัสที่โดรแรงไม่ได้ตอนนี้ไม่เจ็บและรับรู้ได้ถึงความละเอียดความสบายเวลานวด
ความรู้สึกในร่างกายที่เคยว่างปล่าวตอนนี้รับรู้ได้ถึงโครงสร้างภายในร่างกายการเต้นของหัวใจและการไหลเวียนของเส้นเลือด
การคิดคำพูดที่พูดได้ทีละไม่กี่คำ ตอนนี้เป็นประโยคต่อเนื่องได้
ความจำจากที่อ่านโจทย์คำถามได้ครึ่งทางก็ลืมต้องอ่านใหม่ ตอนนี้อ่านและจำได้ไหลลื่น
อุณหภูมิ ร้อน เย็นปกติที่เคยโดนแล้วรู้สึกมาก ตอนนี้ไม่ร้อนไม่หนาวมาก
หูจากที่ฟังคนพูดได้ทีละเสียง ถึงจะแปลตอนนี้ฟังพร้อมกันได้
อารมณ์ที่เซ้นซิทีฟตอนนี้ควบคุมได้ทันที เช่นร้องไห้ตอนนี้นึกหยุดร้องก็หยุด