สวัสดีค่ะ เราเป็นลูกคนเล็กของบ้านแต่แม่เรามีหลานซึ่งเป็นลูกของพี่ชาย เราได้รับอิสระจากครอบครัวอยากไปไหนก็ให้ไปอยากได้อะไรก็ได้ซึ่งนั่นอาจทำให้คนอื่นมองว่าชีวิตเราดี แต่ไม่เลยค่ะถึงเรามีมีอิสระมีทุกอย่างอยากได้อะไรก็ได้แต่เราไม่เคยได้ความรักจากครอบครัวเลยที่เขาให้อิสระเราเพราะเขาไม่เคยสนใจต่างหากไม่เคยสนใจว่าเราจะเป็นยังไง แล้วเรื่องกับข้าวส่วนมากแม่เราจะทำแต่กับข้าวที่หลานเราชอบกินซึ่งเป็นเครื่องในไก่แต่เราไม่ชอบวันไหนที่แม่ทำผัดเครื่องในไก่เราก็จะกินไม่ได้มันอาจเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่สำหรับเรามันคือความใส่ใจแม่รู้ว่าเราไม่กินแต่แม่ก็ไม่ทำอย่างอื่นให้เรากินด้วยเราเสียใจที่แม่ไม่สนใจหรือใส่ใจเราเลยอะไรก็มีแต่หลานๆ
เราเป็นลูกที่แม่ไม่รัก เราคือตัวปัญหาของครอบครัว