คิดถึงบ้านมาก ทรมานจังเลย

สวัสดีค่ะตอนนี้หนูม.3ค่ะ คือว่าจะไปยุกับเเม่เเละพี่สาวที่กทม.ค่ะเขตพญาไทย่ายอารีย์ ตอนนี้ยุกับป้าที่นครสวรรค์ค่ะเรียนม.3หนูอยากรู้ว่าตอนที่หนูไปเข้าม.4ที่สตรีวิทยา มันจะไกลจากที่บ้านเยอะมั้ยอะคะคือตอน

เราอยู่ในครอบครัวที่เรารักมา เรารักตากับยายมากๆ เป็นคนดี รู้เรื่องเยอะ เราเรียนเอกชน เเต่พ่อกับเเม่เเยกทางกันตั้งเเต่เราเล็กๆ พอช่วงอนุบาลตายายเสีย เลยต้องย้ายมาอยู่ฝั่งบ้านพ่อเลี้ยงเราโดนทุบตีบ่อยจนบ

สวัสดีค่ะหนูชื่อบีม คือย้อนไปตั้งแต่เราเด็กพอเราเปิดมาพ่อกับแม่เลิกกันตอนแรกเราอยู่กับแม่แม่เลี้ยงเราไม่ไหวให้เราไปอยู่กับยายยายเราเลี้ยงไม่ใหวให้เราไปหาพ่อตอนนั้นพ่อเรา18แม่เรา19พ่อเราเลี้ยงไม่ไหวให้

คุณแม่เสียไปได้ปีกว่าๆแล้วค่ะ ยังมีวันที่ร้องไห้คิดถึงแบบทรมานมากๆ คิดถึงแต่ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งเป็นลูกคนเดียว พ่อก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน เลยต้องดูแลตัวเองเอง หันไปบางทีก็ไม่เจอใคร เพราะแม่เป็นเซฟโซนเด

คืออย่างงี้ครับ ผมรักลูกมาก อยากไปเที่ยวหาลูก อยากพาลูกมาเที่ยวบ้านปู่กับย่าเพราะตอนเด็กปู่กับย่าช่วยเลี้ยงครับจนลูกเกือบ 2 ขวบ หลังจากนั้นผมก็แฟนก็ทะเลาะกันหนักจนต้องเลิกกัน ตอนนี้ลูกเกือบจะ 5 ขวบละค

คือผมกับเขาเลิกกันไปนานแล้ว 1ปีกว่าแล้ว ที่เลิกกันไป ผมคิดถึงเขาทุกวัน ไม่มีวันไหนเลยที่ไม่คิดถึง  ร้องไห้แทบจะทุกคืน บางคืน นอนไม่หลับ บางคืน เหนื่อยจนหลับไปเลย  ผม ดูเป็นคนเห็นแก่ตัวมากไปเ

ก่อนอื่นต้องเล่าเลยว่า เรากับเเฟนคบกันมา2ปีค่ะ ช่วงหลังๆความรักมันเริ่มห่างเหิน แฟนเริ่มอยู่กับเพื่อนจนไม่มีเวลาคุยกับเราค่ะ เรายอมรับเลยค่ะว่าเรานิสัยไม่ดีไม่คิดอะไรให้มันดีๆ ใช่ค่ะเราไปคุยกับคนอื่น