เหนื่อย อยากระบาย

สวัสดีค่ะ หนูชื่อแจนอายุ20 ความรู้สึกของหนูตามหัวกระทู้ที่หนูตั้งเลยค่ะ เริ่มเรื่องคือ ยายของหนูเข้าโรงบาล ด้วยอาการเลือดออกในสมองเกิดจากความดัน ในขณะที่นอนอยู่โรงบาลก็ใส่เครื่องช่วยหายใจกับสายยางให้อ

แม่ผมพึ่งเสียไปเมื่อเดือนมกราคม ด้วยโรคเลือออกในสมอง ผมยังทำใจไม่ได้เลย มันวนอยู่ในหัว ปวดหัวหนักมาก ถึงขั้นต้องขอยาต้านความเครียด และรอประเมินจิตรเวท ทุกวันนี้ยังฟังเสียงเขาที่บันทึก ดูรูป และสถานที่

คือหนูอายุ16ค่ะ อยู่ม.4 เคยคิดฆ่าตัวตายทุกวันตอนม.3เพราะทะเลาะกับพ่อทุกวันต้องทำอะไรบางอย่างให้รู้สึกเจ็บทรมานถึงจะรู้สึกดีขึ้นค่ะตอนนั้นเกรดตกมากๆก็ยิ่งเครียด ตอนนั้นคิดว่าตัวเองแค่อยากฆ่าตัวตายเพราะ

ที่เราทำงานเป็นโรงงานเล็กๆมีพนักงาน8คน แล้วเดือนกรกฎาเราไปงานศพยาย 3 วันตั้งแต่พุธตอนบ่ายจนถึงวันศุกร์ แล้วถัดมาไม่กี่อาทิตย์แฟนเราที่เป็นโรคซึมเศร้าวันนั้นนางไม่มีแววตาเหมือนคนจะฆ่าตัวตายได้ทุกเมื่อ

เราเป็นคนที่โตมากับยาย ยายจะเลี้ยงเราและทำอะไรให้ทุกอย่าง แม่ไม่เคยทำอะไรเลย ตอนเด็กแม่จะเอาแต่ด่าว่าเราและตีเราตลอด เวลาทำอะไรก็ชอบเอาไปเปรียบเทียบกับพี่ชาย พอเราขึ้นม.1ยายก็เสีย ตอนแรกเขาจะให้เราอยู

ชีวิตตอนนั้นมันดีมากๆมีผมมีพี่มีแม่มีตามียาย แต่มีวันหนึ่งแม่ผมเครียดจากการทำงานที่บ้านกดดันเกินไปแม่เลยหนีออกมาอยู่กับพ่อ ซึ่งตายายผมเกลียดพ่อมากเพราะเคยมีเรื่องกันมาก่อนเคยต้องคบกับแม่แบบลับๆ ผมก็ไป

ผมเป็นคนที่ชอบเสี่ยงดวงมาก แล้ววันหนึ่งดวงผมก็มา ผลปรากฏว่าผมเสี่ยงดวงได้มาถึง2ล้านบาท ผมดีใจมาก บอกกับตัวเองไว้ว่าผมจะกลับไปใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านต่างจังหวัดด้วยเงิน2ล้านบาทนี้ แต่สุดท้ายผมก็หมดตัวด้วยก