เธอ....ในฝัน บทที่ 4

ขอบคุณทุกคนที่อ่านเรื่องนี้นะคะ ขอบคุณ น้องดาว Lady Star 919, คุณ พวงดารา, คุณนัน turtle_cheesecake, น้องมัด ฮิปโปโปตัวโตพุงโลชะมัด, คุณซูซี่ Susisiri, จารย์จี GTW, คุณนะ เป่าชาง, คุณ ป้าทุยบ้านทุ่ง ข

"นี่!  ไม่ใส่เสื้อก่อนอุ้มยัยปลายวะ!"  ชายหนุ่มหน้ามนยืนกอดอกกลั้วขำลั่นห้องในเชิงต่อว่า  แต่ใบหน้ากลับมีรอยยิ้มที่จับผิดเพื่อนได้  จากนั้นโยนเสื้อไปใ

หนึ่งปีก่อนหน้า ยามเหม่า (๐๕.๐๐ - ๐๗.๐๐ น.) หมอกขาวยามเช้าแห่งเหมันตฤดูปกคลุมตรอกสุนัขหลง บดบังความเน่าเฟะของคูน้ำครำและความแตกร้าวของอาคารไม้ผุพัง ให้ดูเลือนรางราวกับภาพฝันที่กำลังจะสลาย เฉินมู่ ใ

บทนำ — เงาใต้ฝนกรุงเทพฯ เสียงฟ้าร้องก้องขึ้นจากฟากฟ้าเหมือนเสียงคำรามของสัตว์ยักษ์ในตำนาน ละอองฝนพรำลงมาเหนือมหานครที่ไม่เคยหลับใหล — ถนนราชดำเนินเปียกแฉะราวกับถูกทาด้วยน้ำมันเก่า รถรามอ

✦ นาคพิภพ – Ep.2 ✦ ✧ บทอัศจรรย์แห่งกรรม × เสียงแห่งคำสาบาน ✧ (คืนอัศจรรย์ × ศึกฟ้าแตก × วัฏฏะแห่งเงา × กำเนิดแห่งคำสาป) ฟากฟ้าสีดำสนิทในคืนเดือนดับเหนือบึงสงขลา เงาเมฆ

ตัวอย่างแรกของนิยายเรื่องญาณกาล ในภาพฝัน เธอเห็นผู้หญิงคนนั้นและผู้ชายที่มีหน้าตาเหมือนกับภูมิพัฒน์กำลังยืนโอบกอดกัน ชมพระจันทร์ดวงกลมโตอยู่ที่ริมหน้าต่างในพระตำหนักที่สวยงามแห่งหนึ่ง หญิงสาวคนนั