บางทีก็รู้สึกน้อยใจแม่

แม่ใช้ให้เราช่วยทำงานบอกข้อมูลเขา  เราก็เผลอเถียงกันเข้าเลยไม่พอใจก็ไล่ให้เรากลับให้ละเรียกน้องมา ถามว่าน้อยใจไหมโครตน้อยใจเลยไมต้องเอาน้องมาขิงเราด้วย  มันเหมือนมาเปรียบเทียบกับเราอะ โครตแย่  เราก็ไม่ได้อะไรได้แต่เก็บในใจ  เรานอนอยู่ในห้อง พอเขาทำงานเสร็จเขากลับชวนน้องไปเซเว่นทิ้งให้เราอยู่คนเดียว บอกเราสักนิดก็ไม่มี มันคือฟิวที่แบบคนกระทำไม่เคยจำ  แต่เราที่เป็นแบบคนโดนอะ โครตจำไม่เคยลืม