เราเกรงใจแฟน ผิดมั้ย?

สวัสดีค่ะวันนี้มีเรื่องมาเล่าค่ะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นของวันนี้ เมื่อคืนนั้นทำวิจัยจนดึกค่ะ ตื่นเช้ามาก็ไปโรงเรียนปกติ แล้ววันนี้งานมันดันเยอะมากๆทำให้เราเครียดจนไมเกรนขึ้นค่ะ พอเลิกเรียนเราก็มานั่งทำงานที่มุมประจำของเรา วันนี้แฟนเลิกเรียนไวเลยมานั่งเป็นเพื่อนแล้วพอจะกลับเขายกกระเป๋านักเรียนดูแล้วมันหนักเพราะมันมีโน้ตบุ๊คกับไอแพดเราอยู่ในนั้นเค้าเลยอยากจะถือช่วย เค้าเลยหยิบแล้วก็เดินไป เพราะจะถึงหน้าโรงเรียนเราก็เอากระเป๋าคืนแบบว่ามันหนักนะ เราเกรงใจแค่นี้ก็พอแล้วประมาณนี้ แต่แฟนก็ดันอนากเอาไปส่งเราที่รถเลย พอเราจะเอากระเป๋าคืนเขาก็ทำสายตาขรึมๆเหมือนจะนอยด์เราเเล้วเขาก็ให้กระเป๋าเราแล้วก็เดินไปกับเพื่อนอีกฝั่งซึ่งเราบ้ายบ้ายเขาเขาก็ไม่หันมามองเลย ซึ่งจากที่เราเหนื่อยๆอยู่ก็เหนื่อยกว่าเดิม เลิกเรียนเขาก็แชทมาประมาณว่า เขสเสียความรู้สึกที่เราปฏิเสธเขาแบบนั้น เขาก็เสียใจอยู่เหมือนกันที่เราไม่รับน้ำใจเขา ก็ประมาณว่าเราเป็นคนผิด เขาก็ยอกคราวหลังจะไม่เข้าไปช่วยถ้าไม่ได้ขอ โทรมาก็มาระบายเรื่องนี้ พูดเหมือนเราผิดแล้วก็ร้องไห้ออกมา ซึ่งเราก็เงียบฟัง ในหัวอยากบอกกลับบ้านแต่ก็ดันไม่อยากสู้เลยเงียบ  เหนื่อยจริงๆค่ะเราผิดหรือป่าวคะ?เหมือนเขาไม่เข้าใจมุมที่เราจะสื่อเลยว่าเราไม่ได้ตั้งใจปฏิเสธ แต่ก็โดนแล่วค่ะ เป็นเราที่ผิดเอง...