การรักษาศีลคือการนำความชั่วออกจากร่างกายแล้วนำอริยะธรรมใส่เข้าไปแทน

.
"...ศีลเราก็ต้องรักษาให้มันดี ศีลก็คือการนำความผิด
ความชั่วออกจากกายจากวาจาของเรานี้แหละ ธรรม
ที่มีอยู่แปดหมื่นสี่พันพระธรรมขันธ์ พระพุทธเจ้า
พระองค์ชี้ลงสู่กายสู่ใจของเรา พระองค์ทรงบัญญัติ
พระวินัย ก็ทรงบัญญัติเพื่อให้รักษาไตรทวาร พระ
อุปัชฌาย์อาจารย์ท่านสอนมูลกัมมัฏฐาน เกสา โลมา
นขา ทันตา ตโจ ท่านก็สอนย้ำลงในสิ่งของที่มีอยู่
ในตัวของเรา
ปัญจักกัมมัฏฐาน ๕ นี้แหละ เป็นที่ตั้งของกรรม 
กรรมมันหมุนอยู่นี้แหละ ในไตรทวารนี้แหละ 
ความรัก ความโลภ ความโกรธอันใด มันก็หมุนอยู่
ในฐานอันนี้แหละ กุสลาธัมมา อกุสลาธัมมา กุศลนำ
สัตว์ให้ไปเกิดในทางเจริญ อกุศลนำสัตว์ไปสู่อบาย
ภูมิ มีเปรต นรก สัตว์เดียรัจฉานก็ดี มันหมุนอยู่ใน
ไตรโลกอันนี้ ตกอยู่ในกามตัณหา ภวตัณหา วิภว
ตัณหา นี้ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ของจริงมันมีอยู่ประจำอยู่
อย่างนี้ มันหมุนเป็นกงจักรบดสัตว์โลกทั้งหลายอยู่
เป็นประจำ อิริยาบถ เจ็บแข้ง เจ็บขา ปวดหลัง 
ปวดเอว เจ็บไข้ได้ป่วยเป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา 
มันแสดงให้เราดูอยู่อย่างนี้ เว้นแต่เรามองไม่เห็นมัน
เท่านั้น
ส่วนมากจะตกอยู่ใต้อำนาจของสังขาร มันปรุงมันแต่ง
เป็นอดีตอนาคตไป ส่วนปัจจุบันสัจจธรรมที่เขาแสดง
ตัวให้ปรากฏอยู่ มันไม่ใคร่เอามานึกมาคิด ไม่เคยน้อม
เข้ามาหากายหาใจของเรา มันคอยแต่จะเป็น ธรรมเมา
ไป..."
#ธรรมโอวาท หลวงปู่แหวน สุจิณฺโณ อริยสงฆ์แห่ง
วัดดอยแม่ปั๋ง อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่
.............................................................................