ฝากบอกจ๋าหน่อยครับว่าคิดถึงมาก

ไม่อยากมีชีวิตแล้วค่ะเหนื่อยแล้วชีวิตนี้ไม่เคยมีไรดีไม่มีครอบครัวที่เป็นเซฟโซนได้ อยากเดินออกไปตามทางตัวเองเลือกชีวิตเองแต่เราก็แค่เด็กคนนึงที่กำหนดชีวิตตัวเองไม่ได้เวลาเครียดเหนื่อยท้ออยากระบายก็ไม่ร

คืองี้ค่ะ มันอัดอั้นมานาน ไม่รู้จะระบายที่ไหนขอระบายในนี้แล้วกัน เริ่มเลยนะค่ะ คือเรามีแม่ใช่มั้ยค่ะ แล้วที่นี้มันเริ่มเรื่องด้วย วันนั้นเป็นวันที่เราไปเรียนเราไปเรียนแต่เช้า เราโทรไปบอกแม่ว่าโอนเงินค

เราอยาก ให้คนที่อ่านออกความคิดเห็น ว่าเรื่องนี้ ใช่ จิตวิทยาแล้ว ควรถอย ดีมั้ย เรื่องมีอยู่ ว่า เรารัก คนๆหนึ่งมากมาย จนได้ คบกัน เป็นเวลานาน ด้วยความผูกพัน มันทำให้เราเหนื่อย มากขึ้น ไม่เหมือนวัน

ขอพื้นที่เล็กๆ ระบายหน่อยค่ะ ช่วงนี้รู้สึกแปลกๆ กับแฟน ช่วงนี้รู้สึกว่าเราเริ่มเข้าไม่ถึงกันค่ะ เขาเป็นคนสบายๆ ไม่ค่อยคิดอะไรมาก มีเพื่อนเยอะ สังคมกว้าง แต่เราเป็นคนคิดมาก ชอบอยู่เงียบๆ ไม่ค่อยสุงสิง

คิดถึงคนๆนึงที่เคยคุยด้วย คนที่มีเรื่องอะไรจะปรึกษากัน ทำตัวเหมือนติดกันตลอดเวลา อยากระบาย อยากบอกว่าคิดถึงมากๆ เป็นห่วงเสมอ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ทักไปโทรไปไม่ได้ เพราะจบดันไปแบบไม่มีดีเลย ผมเองก็ไม่เข้า

เรากับแฟนคบกันเกือบปีแล้ว ตอนแรกที่รู้จักกันก็ดีค่ะ ดีมากเพราะเรายังไม่รู้เรื่องต่างๆของเขา แต่ช่วง สองสามเดือนมานี้ เขามีปัญหาเยอะมากค่ะ ทั้งเรื่องครอบครัวที่Toxicมากๆ ปัญหาเรื่องเงินของเขา เพราะเขาต

พูดถึงการอยู่เคียงข้างเเละปลอบโยนคนที่เหนื่อยหรือเจ็บปวด เเม้ไม่สามารถเเก้ปัญหาเเทนได้ เเต่อยากเป็นที่พักใจ ให้กำลังใจเเละอยู่ตรงนี้เสมอเพื่อโอบอุ้มความรู้สึกของเขา ไม่ให้เขาโดดเดี่ยว

สวัสดีค่ะ วันนี้มีเรื่องนึงที่อยากระบาย และอยากได้คำตอบค่ะ เรากับแฟนตอนนี้คบกันอยู่ค่ะ เราเจอกันไปกินข้าวดูหนังกัน อาทิตย์ละ 2-3 วันค่ะ รู้จักกันมา3-4ปีแล้วค่ะ แต่เขาเป็นผู้ชายที่ผ่านการมีครอบครัว มี