ฝากบอกจ๋าหน่อยครับว่าคิดถึงมาก

ขอพื้นที่เล็ก ๆ ขอกำลังใจจากทุกคนหน่อยครับ ช่วงนี้เหนื่อยกับงานมาก และรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะไม่ไหวแล้ว ปกติผมเป็นคนที่ชอบเข้าไปตอบกระทู้ ให้กำลังใจคนอื่น แนะนำคนอื่น หรือพยายามบอกคนอื่นเสมอว่าเดี๋ยวม

อยู่ดีๆก็นอนไม่หลับ คิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อแม่ ท้อแท้ อยากกลับบ้านแล้วไม่อยากอยู่แล้วในเมืองใหญ่ อยากระบายแต่ไม่รู้จะระบายกับใคร ขอระบายใน pantip ละกันนะครับ TT

ตอนนี้เรากำลังเผชิญปัญหาชีวิตมากมายเหลือเกิน ชีวิตเกิดการพลิกผันเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แบบไม่ตั้งตัว ชีวิตเรากำลังเริ่มต้นไปได้สวย แต่ก็ต้องหยุดทุกอย่าง โดนดูถูกเหยียดหยาม เกิดมาไม่เคยเจอแบบนี้เลย เรารู้

ตอนนี้. เรา. อายุ. 30ปี. มีครอบครัว. มีลูกสาว1คน. แต่เรารู้สึกว่าตัวเอง. ไม่เหมือนเดิม. จากคนที่คิดบวก. ว่าทุกสิ่ง ทุกปัญหาที่เข้ามา. มันต้องผ่านไปได้. เราแก้ไขได้. เรามองโลกในแง่ดีเสมอ. แต่ตอนนี้.

สวัสดีครับ วันนี้ผมแค่อยากมาระบายความรู้สึก ผมรู้สึกท้อแท้ เหนื่อย คิดถึงบ้าน คนรัก เพื่อน ความสุขที่อยู่ที่เมืองไทย ก่อนอื่นเลยผมทำงานอยู่ที่ พม่า มาหลายเดือนละจากกระทู้ก่อนหน้านี้ผมโพสเกี่ยวกับการม

พอเริ่มเจอปัญหาเรื่องนึงในชีวิตเยอะ มันก็เริ่มรู้สึกท้อแท้ เป็นปัญหาเดิมๆ จากตอนแรกกไม่ไม่คิดมาก จนตอนนี้เก็บมาคิดมากจนชีวิตไม่มีความสุข ทั้งที่เมื่อก่อนไม่ได้เป็นงี้ ไม่กล้าเล่าให้ใครัง เก็บไว้คนเดีย

เคยไหม ทำงานปกติ ทุกวันก็เหนื่อยอยู่แล้ว แต่ช่วงนี้มีเรื่องมาบั่นทอนกำลังใจ ทำให้รู้สึกท้อแท้ ไม่มีอารมณ์ในการทำงาน ประสิทธิภาพการทำงานลดลง เบื่อหน่าย คิดมาก ปวดหัวบ่อยๆ กันไหมครับ ตอนนี้ผมก็กำลัง

เราอยาก ให้คนที่อ่านออกความคิดเห็น ว่าเรื่องนี้ ใช่ จิตวิทยาแล้ว ควรถอย ดีมั้ย เรื่องมีอยู่ ว่า เรารัก คนๆหนึ่งมากมาย จนได้ คบกัน เป็นเวลานาน ด้วยความผูกพัน มันทำให้เราเหนื่อย มากขึ้น ไม่เหมือนวัน

ถึงเธอ คนที่ผมรักมากกว่าตัวเองในวันนี้ ถ้าหากสุดท้ายเราไม่ได้เดินไปด้วยกันข้างหน้าผมขอแค่อย่างเดียว ผมขอให้เธอได้เจอกับใครสักคนที่พร้อมจะดูแลเธอ เข้าใจเธอ และรักเธอในแบบที่เธอเป็น ยอมรับในข้อเสียของเธ