ดูอนิเมะจบแล้วรู้สึก เคว้งคว้าง หว้าเหว่ อยากเข้าไปมีชีวิตแบบในอนิเมะ ไม่อยากจะทำอะไรต่อไปจริงๆ

เรามาถึง จุดนี้ได้ อย่างไรหนา จุดที่มา กันไกล ไร้แก่นสาร จุดที่เดิน ต่อไป ไม่ได้การ จุดที่ผ่าน มานี้ ที่งงงวย มองหนทาง ข้างหน้า หว้าเหว่เหงา ช่างเหน็บหนาว ในจิต คิดไม่สวย คงหวังแต่ ดินฟ้า พาอำนาย หมด