ลองแต่ง-๗๔ ฤๅจะร่ำไห้

* ฤๅจะร่ำไห้ *

นั่นเสียงใคร สะอื้นไห้ ได้ยินไหม?
หลังปล่อยใจ หลงเพลินกาม ตามตัณหา
ยามพร้อมพรัก ทุกปัจจัย ไยเฉยชา
รู้ตัวช้า ตอนใกล้ตาย สายเกินไป

ย้อนเวลา กลับไป ไม่ได้หนา
อนิจจา ชีวิตฉัน มันเหลวไหล
คิดว่าพ้น หลุดอบาย ง่ายหรือไง?
เสียงร่ำไห้ เธอแว่วยิน ไม่ใช่ใครฯ

---

---