เจอเพื่อนร่วมงานแบบนี้ จัดการความรู้สึกยังไงดี?

สวัสดีครับผม คือตอนนี้ผมมีเหตุการณ์จะมาเล่าให้ฟัง คือแฟนผมตอนนี้ที่บ้านของเค้าสูญเสียคนที่รักไปคือ แม่ของเค้า แล้วตอนนี้ หัวหน้าที่ทำงานเค้าเป็น คริสเตียน แต่ผมเป็นคาทอลิค อยู่แล้วครับ แต่เค้าโดน ดึงเ

ตามหัวข้อกระทู้นั้นแหละค่ะ เราเป็นลูกคนกลางที่ต้องแบกรับอะไรที่มากมายทั้งๆที่มันไม่ควรจะได้รับ ไม่มีแม้เเต่คำชม ไม่ไมีแม้แต่ความห่วงใย มีแต่ความหวังความกดดันที่เราต้องรับมา หลายครั้งที่นั่งร้องไห้ปลอ

พน.เป็นวันสุดท้ายที่จะได้เจอเเฟนเราเเล้ว เเฟนเราบอกกับเราว่ายังรักเเต่ไม่อยากมานั่งเเคร์ใคร เพราะว่าเราห่างกัน เราอยากจะรู้ว่าทำยังไงเราถึงจะลืมเค้าได้ ทั้งๆที่วันพน.เป็นวันสุดท้ายจ นอนร้องไห้มาตลอดสา

แผนกงานเรารับ พนง.ใหม่เข้ามาทำงาน เป็นผู้ชาย หัวหน้ามอบหมายรุ่นพี่ผู้หญิงที่ทำงานทีมเดียวกับ พนง.ใหม่ เป็นคนสอนงาน พอผ่านไปครึ่งเดือน ทั้งคนสอนงานและหัวหน้าก็บ่นให้เราฟังถึงเรื่องปัญหาพฤติกรรมการทำงาน

เรารู้สึกเหมือนคนไม่มีค่า ทำอะไรก็ผิดไปสะทุกอย่าง ไม่ยิ้มได้สุดๆเลยซักทั้งๆที่อยู่กับครอบครัว เราเป็นลูกคนกลาง เราไม่เคยรู้สึกว่าพ่อแม่จรักเราเลยซักครั้ง ทุกครั้งที่น้อยใจเราต้องมานั้งร้องไห้คนเดียวใน

ลูกร้องไห้ทุกเช้าตอนไปส่งที่โรงเรียนเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เปิดเทอม1จนถึงตอนนี้จะแก้ปัญหายังไงดี ทั้งๆที่เราก็ถามลูกทุกอย่างแล้วว่าร้องไห้เพราะอะไร

‎ต้องเกริ่นก่อนว่าผมเป็นนักศึกษาที่กำลังจะขึ้นปี 4 และในตอนนี้เป็นช่วงปิดเทอมเลยหางานพาร์ทไทม์ทำ ก็คือทำอเมซอนใกล้กับมหาลัยซึ่งวางแพลนไว้ว่าจะทำวันที่ 1 มิ.ย. - 31 ก.ค. 69 (2 เดือนเต็ม) ‎ &lr

เรื่องมีอยู่ว่าตอนนี้เรากำลังทำงานอยู่ที่ร้านนึงในห้าง เป็นร้านขนม เป็นร้านที่จะให้ลูกค้าคีบขนมเอง และมาจ่ายเงิน และในร้านจะมีเครื่องดื่มด้วย เราพึีงจะเริ่มทำงานได้5วันค่ะ เรารู้ว่าเราเป็นคนหัวช้า แต

ก่อนอื่นเลย งานที่ทำต้องทำงานร่วมกันเป็นทีม นั่งด้วยกัน ไปทำงานแต่ละที่ร่วมกัน (เดินทางร่วมกันแล้วแต่ว่าจะไปรถใคร) ในทีมมีประมาณ 5 คน เรากับพี่ในทีมคนนึงสนิทกันมากชื่อ A แบบรู้ถึงเรื่องอื่นๆ นอกเวลาทำ

สวัสดีค่ะ เราอายุ16 พึ่งขึ้นปวช1 สิ่งที่เรากังวลมากที่สุดคือเรื่องเพื่อน การใช้ชีวิตที่โรงเรียน เรากลัวไม่มีเพื่อนมากๆ เพราะ เราเป็นคนชวนคุยไม่เก่ง เป็นคนเงียบๆ ซึ่งต่างจากเมื่อก่อนมาก เราอยู่โรงเรียน