อารมณ์เป็นใหญ่

คือแมวเราไปอยู่บ้านเค้าค่ะเเล้วมีลูกเเมว ตอนเเรกมีสามตัวเเต่หลานเค้าให้อาหารเม็ดกินจนติดคอตายไปสองตัวค่ะ รอดมาเเค่ตัวเดียว แล้วน้องโดนสายพานค่ะสายพานของรถเกียจนขาน้องหัก เราเลยพาไปพบคุณหมอ คุณหมอบอกว่าให้อยู่เเยกกับคนเพราะว่า ป้ากับหลานนอนดิ้นกลัวจะไปทับเเล้วจะเป็นหนัก เราเลยขอเอามาไว้ที่บ้านเราก่อนทั้งเเม่ทั้งลูก เราเข้าใจคนรักเเมวนะคะ เเต่นี้เค้าไม่ฟังเหตุผล เราบอกเค้าว่าคุณหมอให้อยู่เเยกนะเดียวนอนทับเเล้วจะเป็นหนัก คุณป้าเค้าด่าเราว่า อีสส. มงเอาไปทั้งคู่เลยไปเอาไปเเล้วไม่ต้องเอากลับมานะเอากลับมากูจะตีให้ตายเลย (ที่แม่เเมวเราไปอยู่บ้านเค้าคือ น้องรำคาญลูกหมาที่บ้านค่ะ เเต่ค่าอาหารข้าวน้ำเราเป็นคนเอาไปให้ค่ะ )
แล้วหลานเค้าก็ร้องไห้เพราะว่ารักลูกแมวเราเลยบอกกับหลานว่าเดียวหายดีเเล้วจะคืน หลานก็ยิ้มค่ะ เเต่ป้าบอกว่าไม่ต้องเอามาเอาไปแล้วเอาไปเลย (น้ำเสียงของป้าคือเเว๊ดๆอย่างเดียวพอเราจะอธิบายเค้าเขวี้ยงขวดน้ำใส่เรา)  คือเราผิดใช่ไหมที่อธิบายด้วยเหตุผลเเต่ผลที่ได้คือขวดน้ำ