ปัญหาครอบครัวเรื่องการให้โอกาส กับ ความสงสาร กับการถูกนอกใจ

เรื่องมีมันมีอยู่ว่า  ผมมีแฟนที่คบกันและจดทะเบียนสมรสกัน มาประมาณ 3 ปี มีลูกติดจากแฟน 1 คนและผมรักเด็กคนนี้เหมือนลูกแท้ๆของตัวเองเลย

วันนึงผมจับได้ว่าแฟนแอบนอกใจ ผมจึงคุยแบบเปิดอกว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้ เขาให้เหตุผลว่าเขาเหงาเพราะผมไม่มีเวลาให้ และไม่ค่อยวางแผนพาเขาไปเที่ยวไหน ในครั้งนี้เขาขอโทษและบอกว่าจะเลิกกับผู้ชายคนนั้น ผมให้โอกาสแฟน 

เวลาผ่านไป ใช้ชีวิตปกติ แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือความเชื่อใจที่ผมมีให้มันน้อยลง และแล้ว ผมก็จับได้อีกครั้งว่าเขานอกใจ คุย และ นัดเจอกันอีก ครั้งนี้ผมกับไม่เสียใจเท่าครั้งแรก ไม่จุกอกเท่าครั้งแรก ผมคุยอีกครั้ง เพราะผมไม่นิยมความรุนแรงในครอบครัว ครั้งนี้เขาบอกว่า เขาเลือกที่จะอยู่กับอีกคน ผมจึงกลับมาอยู่บ้านที่อีกจังหวัด เพื่อรอหย่า และให้เขาได้อยู่กับคนที่เขาคิดว่าใช่ 

เวลาผ่านไปไม่ถึง 1 สัปดาห์ เขาโทรมา เล่าชีวิตของเขาให้ผมฟัง ว่าสิ่งที่เขาคิดว่าดีมันเหมือนตกนรก เขาโดนด่าจากแฟนใหม่เขาประจำ แฟนใหม่เขากินเบียเมาทุกวัน ซึ่งตอนอยู่กับผม ผมไม่เคยดื่มเหล้า สูบบุหรี่ แฟนใหม่เขาขู่ทำร้ายบ่อยๆ และทะเลาะกับเพื่อนบ้าน เขาพูดไปร้องไห้ไป ผมเกิดความสงสารแต่ก็ไม่ได้ทำอะไร แค่แนะนำบางอย่างไป 

คำถาม 
1. ทำไมผมถึงยังสงสาร เห็นใจ และอยากข่วยเหลือเขา
2. ทำไมผมยังรักเขาอยู่ทั้งๆที่ผมโดนทำร้ายขนาดนี้
3. การที่ผมเลือกจากมาแทนที่จะต่อสู้ต่อต้านกับแฟนใหม่เขา ผมคือคนเห็นแกตัวไหมครับ เพราะ ผมรู้ว่าดีแฟนใหม่ของเขานิสัยแบบนี้แน่ๆ จากสายตาผมเอง
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่