คอยรอ…

เมื่อครูเที่ยงกับเพลิงกลับมาที่เรือน อบเชยจึงเล่าความว่าสิงห์เป็นคนช่วยพาตนมาส่งเรือน “พ่อพึ่งสั่งสอนนังทับทิมพี่เอ็งไปเมื่อวันก่อน ว่าไม่ให้ไปยุ่งกับสวนมะม่วงตาจั่น วันนี้เอ็งก็ไปตามรอยนังท

บทที่ 2 กำเนิดนาคาพิฆาต ณ เมืองกุสินารา อาณาจักรที่รุ่งเรือง เต็มไปด้วยความครึกครื้นมีสีสัน มีชีวิตชีวา ถ้าจะเปรียบเทียบ คงจะเปรียบเสมือนเมืองที่มีความสุข ทุกที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เสียงร้องเพลง

ในงานศพครูเที่ยงซึ่งจัดอยู่ที่วัด ทับทิมมาจุดธูปบอกพ่อให้พ่อไปสู่สุขคติ เมื่อปักธูปลงกระถางแล้วหันกลับมาก็เห็นบังอรเดินเข้ามาพอดี “นังทับทิม ทำไมเอ็งไม่เป็นกระไร ทำไมเอ็งปล่อยให้พ่อเอ็งตาย ไหน

บ่ายวันต่อมา... ทับทิมมาเดินเล่นแถวลำธาร สิงห์แอบตามมา แต่ทับทิมจับฝีเท้าได้ “เอ็งตามข้ามาทำไมไอ้สิงห์” “ฉันมีเรื่องอยากคุยด้วย” “เรื่องกระไร” “ฉ

ณ เมืองกุสินารา อาณาจักรที่รุ่งเรือง เต็มไปด้วยความครึกครื้นมีสีสัน มีชีวิตชีวา หากจักเปรียบเทียบ คงเปรียบเสมือนเมืองแห่งความสุข ทุกแห่งหนเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เสียงร้องเพลง ทุกผู้คนมีความเอื้ออารีต่

เราไปอ่านวิธีนี่ในนิตยสารซีเคร็ทนะค่ะ แต่จำฉบับไม่ได้แล้ว จำได้แต่เป็นการตอบปัญหาอมตะในครอบครัว ที่มีปัญหาระหว่างแม่สามี VS ลูกสะใภ้ เลยคิดว่าเอามาแบ่งปันให้ลองอ่านดู เผื่ออาจเอาไปใช้แก้ปัญหาในครอบครั