ดึกตื่น

ณ ช่วงยามอากาศเย็นหนาวเหน็บ ณ ช่วงเจ็บในความเก็บกว่าเปิดเผย ณ เวลาน้ำค้างเย็นเกาะล่วงเลย ณ เวลาเจ็บกว่าเคยก่อนหายไป ความเจ็บปวดอาจเช่นหยาดน้ำค้าง ที่ความหนาวปล่อยวางหนาวไหนไหน ที่ความเจ็บกระจัดกระจาย

ถ้ามีฝน ตกมา ในหน้าหนาว ฉันคงเศร้า ปวดร้าว ไปถึงใจ คงสุดกลั้น น้ำตา อย่ารินไหล มิบอกใคร ให้ห่วงหา อาทรเลย แม้เหน็บหนาว จนกายสั่น สะท้านทั่ว ขอเก็บตัว อยู่ในมุม มิเปิดเผย จะทนหนาว ร้าวใจ ให้มันเคย น้ำต