กลอนปลอบใจคนหยิ่งแต่จริงๆแล้วอ่อนแอ

ถ้ามีฝน ตกมา ในหน้าหนาว
ฉันคงเศร้า ปวดร้าว ไปถึงใจ
คงสุดกลั้น น้ำตา อย่ารินไหล
มิบอกใคร ให้ห่วงหา อาทรเลย
แม้เหน็บหนาว จนกายสั่น สะท้านทั่ว
ขอเก็บตัว อยู่ในมุม มิเปิดเผย
จะทนหนาว ร้าวใจ ให้มันเคย
น้ำตาเอย ร่วงรินมา ให้หนำใจ