ใครเป็นเหมือนเราบ้างอยู่ดีๆรู้สึกหน่วงๆเศร้าๆเคว้งคว้าง ใจหวิวๆ

ของเราเป็นตอนที่ยายเสียค่ะ เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว เพราะก่อนหน้านี้เคยคิดไว้ว่าถ้าวันนั้นมาถึง (วันที่ยายต้องจากโลกนี้ไป) มันต้องเคว้งคว้าง หดหู่และไปต่อไปไม่ได้แน่ๆ แต่พอวันนั้นมาถึงจริงๆคือ เราต้องจ

จำความได้ ผมเป็นคนที่แข็งแรงมาตลอดทั้งด้านร่างกายและจิตใจ จนตั้งแต่เริ่มเป็นซึมเศร้ามาเข้าปีที่5 ผมร่างกายอ่อนแอลงเรื่อยๆ ป่วยบ่อยมากขึ้น จิตใจก็อ่อนแอตามลงเรื่อยๆ ผมก็คิดว่าจริงๆแล้วผมเป็นคนอ่อยแอแต่

คือแบบเรางงกับตัวเองมากเลย บางแวบในหัวก็คิดว่า "เออ กุอยู่ได้ ก็สบายดีนิชิวดี" ไรเงี้ยอะ แต่พอบางทีก็แบบ "เห้ออออออออ ทำไมมันเคว้งคว้าง เหมือนขาดอะไรไปน้า รู้สึกเหงาๆหนาวๆหน่วงๆแบบบอกไม

คือตอนนี้รู้สึกเบื่อนอยๆหน่วงๆไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ไม่ได้รู้สึกเสียใจเศร้าหรืออะไร แต่ช่วงนี้เบลอเหม่อๆเบื่อนอยคำถามเลยเด้งออกมาจากในหัว คนเรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร ความจริงแล้วเราต้องการอะไรกันแน่

มีอาการแบบนี้ค่อนข้างจะบ่อย นอนดูอะไรเรื่อยก็รู้สึกใจหวิว ๆ อยากร้องไห้แต่เมื่อวานยังนอนขำมีความสุข อยากทราบว่ามันเป็นเรื่องปกติของอารมณ์ไหมคะ

มันคืออาการอะไรหรอคะทุกคนเป็นมาหลายอาทิตย์แล้วหน่วงมากใจหวิวปปลกๆ

ตอนนี้กำลังเป็นอยู่เลย เป็นแบบนี้บ่อยมาก อยู่มันรู้สึกเศร้า ใจหวิว หน่วง กลัวอะไรก็ไม่รู้ เรื่องที่เคยคิดมากเหมือนพุ่งมาหาเราทันที ทั้งๆที่วันนี้ทั้งวันเราทำสิ่งใหม่ๆแล้วรู้สึกสนุกมาก ถ้าตอนเป็นอยู่ใน

ทำไมผมถึง นึกถึงพระเยซูคริสต์ ทั้งที่ผมเกิดมาในศาสนาพุทธ พอนึกถึง ขนลุก ใจหวิวๆ