โมเมนต์ไหนที่ทำให้เรารู้สึกว่า “นี่เราโตเป็นผู้ใหญ่“ แล้วจริงๆ

ของเราเป็นตอนที่ยายเสียค่ะ เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว เพราะก่อนหน้านี้เคยคิดไว้ว่าถ้าวันนั้นมาถึง (วันที่ยายต้องจากโลกนี้ไป) มันต้องเคว้งคว้าง หดหู่และไปต่อไปไม่ได้แน่ๆ แต่พอวันนั้นมาถึงจริงๆคือ เราต้องจัดการทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับงานของยายให้ดีที่สุด เพื่อให้ยายหมดห่วงมากที่สุดค่ะ หลังจากนั้นก็พยายามที่จะเข้มแข็งและเดินหน้าต่อให้ไว เพราะยายเคยบอกไว้ว่า “วันหนึ่งถ้าเค้าไม่อยู่แล้วก็ไม่อยากให้เราเศร้า เพราะทุกคนต้องตาย เค้าอยากให้เราใช้ชีวิตต่อไปด้วยความเข้มแข็ง” เราเลยรู้สึกว่า จุดๆนี้มันทำให้ชีวิตเติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นจริงๆค่ะ อาจจะเพราะด้วยอายุ วัย ประสบการณ์ที่เราพบเจอเราเลยรับมือกับความเสียใจได้ดีขึ้น