ทำไมคนเราถึงรู้สึกอยากตาย

ทำไมเราถึงคิดว่าครอบครัวไม่ใช่เซฟโซนที่ดีที่สุดสำหรับเรา เวลาเรามีปัญหาเราไม่สามารถปรึกษาใครได้เลย เราไม่เคยได้กำลังใจจากครอบครัว เราแทบจะไม่มีความสุขเลยร้องไห้แทบทุกวัน ต้องคอยแบกรับความทุกข์ของคนในค

พอเห็นหลายคนมักบ่นว่าที่บ้านไม่อิสระ ไม่เข้าใจ ไม่ใช่เซฟโซน ผมย้อนกลับดูตัวเองตอนวัยรุ่นก็เคยเป็นแบบนั้น และตัวเองก็ไม่เคยเป็นเซฟโซนให้ที่บ้านเช่นกัน ปู่ย่าตายายพ่อแม่ไม่ฟัง - แล้วเราฟังเขามั้ย ที่บ้า

เราเป็นคนที่พูดไม่เก่ง ทำอะไรก็ไม่ค่อยเก่ง แถมพี่น้องตัวเองก็ชอบว่า บูลลี่ไม่มีใครคิดจะปกป้องเราเลย ถูกด่าว่าซ้ำๆ ไม่เคยให้กำลังใจกัน ทั้งที่บางครั้งเรายังไม่ได้ทำอะไรผิดเลย เราไม่เคยไปบลูลี่ใครก่อนเล

สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ วันนี้ เรารู้สึกท้อแท้จังเลย เราไม่มีเพื่อน ไม่มีแฟน ไม่มีใครให้คำปรึกษาอะไรเลย แม้กระทั่งพ่อแม่ เขาก็ไม่เคยเป็นเซฟโซนให้เราได้เลย เขาไม่เคยคุยดี ไม่เคยให้กำลังใจ เช้ามาเขาเอาแต่บ่น

ช่วงเวลา 2-3 เดือนที่ผ่านมานี่ ผมครุ่นคิดเรื่องนี้แทบทึกวัน ทั้งที่ผมก็เป็นคนที่คิดแง่บวกมาตลอด แต่ช่วงหลังมานี้ เอาแต่ครุ่นคิดตลอดว่า เมื่อไหร่จะตาย?? แต่ก็ไม่อยากเลือกวิธีโดยการฆ่าตัวตาย อาการแบบนี้

พ่อแม่ครอบครัวเป็นคนห้าวๆ พูดจาไม่ดี เวลาท้อแท้ เสียใจ หรือเป็นอะไร ไม่เคยพูดให้กำลังใจผมเลยครับ ผมเลยมีแฟนตั้งแต่ ม.3 ใช้ชีวิตเวลาอยู่กับแฟนมากกว่า เขาเป็นโลกทั้งใบในชีวิตผม จนปัจจุบันโตขึ้น อายุ 29

คือผมมองว่าเราควรดูฝ่ายตรงข้ามประกอบ และประเมินสถานการณ์ตลอดเวลา ถ้าดูท่าทางไม่ใช่คนใช้กำลังก็ไม่ต้องกลัว ความขัดแย้ง หรือ ถ้าอยู่ในสถานที่คนเยอะๆ มีคนเดินมาด้วยกันหลายคน ก็ใส่สุดได้เลยไม่ต้องกลัวอี

คนที่เขาเจอเรื่องแย่ๆแล้วเขาเดินไปต่อได้ยังไงเขาอดทนได้ยังไงไหวที่จะไปต่อ....เหนื่อยอ่ะไม่มีเซฟโซนจากใครเลยมีแค่ตัวเองที่อยุ่ในวันแย่ๆเรื่องแย่ๆ

พวกพี่ๆคิดว่าที่ไหนคือเซฟโซนที่ดีสำหรับเราบ้างค่ะ แต่สำหรับหนูครอบครัวไม่ใช่เซฟโซนค่ะ หนูรู้สึกไม่อยากอยู่บ้านไม่อยากเข้าบ้านรู้สึกหมดกำลังใจทุกครั้งที่อยู่บ้าน มันมีปัญหาเต็มไปหมดเลย หนูรู้สึกโดดเดี่

ตามหัวข้อกระทู้เลยครับ ทำยังไงให้อยู่ในเซฟโซนแล้วสบายใจที่สุดครับ