คือผมอยู่ในครอบครัวที่ด่ากันตลอดอ่ะครับ แม่ผมก็ชอบใช้ความรุนแรงตบตีผมกับพ่อพ่อผมก็อายุเยอะก็ทำอะไรไม่ได้เดินก็กะเพลกๆแต่อนู่ๆเมื่อ 4 ปีก่อนก็มีลูกอีกคน ตอนนี้ผม 15 ครับตอนผมมีน้องผมก็อายุ 12 ทีนี้ผมไม่ได้นอนเพราะน้องผมตั้งแต่น้องกลับมาจากโรวพยาบาลหลังคลอดอ่ะครับน้องผมจะร้องตั้งแต่เที่ยงคืนจนถึงตี 5 แล้วแบบผมต้องหลับๆตื่นๆตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตี 5 อ่ะครับพอผมบอกพ่อกับแม่เค้าก็บอกให้ผมทนๆเอาแต่ตอนนี้คือผมไม่ไหวละครับทนจนทุกครั้งที่ตื่นคือปวดหัวมากๆปล้วผมก็ต้องตื่นเช้ามาเรียนอ่ะครับถ้าเผ็นตอนไม่มีโควิดก็ตื่น 6 โมงแต่นอนตี 5 แต่ตอนนี้มีโควิดมาช่วยทำให้ผมได้นอนตี 5 แล้วตื่น 7:30 ครับเพื่อเผื่อเวลาหาอะไรกินละก็อาบน้ำทำธุระส่งนตัวครับ ละก็ทุกครั้งที่ผมขอแยกห้องออกมานอนแม่เค้าก็จะเริ่มด่าละก็เอาไม้มาไล่ตีคือผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำขนาดนี้ทั้งๆที่เค้าก็ทิ้งน้องไว้กับผมกับพ่อละตัวเองก็ขึ้นไปนอน ส่วนพ่อผมก็ชอบเอาลูกคนอื่นมาเปรียบเทียบกับผมเช่นเอาคนที่สอบได่มี่ 1 มาเทียบเอาคนที่สอบได้ top 10 ของ รร มาเทียบละก็บอกวาาถึงจะได้เกรด 4 แต่ถ้าไม่ติด top ก็ไม่มีความหมายละก็ด่าผมตลอดเรื่อยๆเลยครับ ผมแบบเสียใจมากๆแค่เวลานอนผมยังไม่มีเลยการบ้านก็เยอะแล้วคลาสผมตอน ม.ต้น เลิก 6 โมงเพราะเป็นห้องพิเศษ(ผมอยู่ รร รัฐครับ) ม.ปลายก็อยู่ห้องเรียนพิเศษ เลิก 5 โมง 50 ทุกวัน อยากทราบว่าผมควรทำยังไงให้ผมสามารถนอนได้ละก็ไม่ทะเลาะกับแม่แล้วก็คงรทำยังไงให้พ่อผมเลิกเปรียบเทียบละก็เข้าใจผมที่เป็นผมอ่ะครับ ผมก็ไม่เคยร้องไห้หรืออะไรแต่ผมก็รู้สึกเสียใจสุดๆเลยครับที่ครอบครัวผมทำผมแบบนี่ ช่วยหน่อยนะครับ
เรื่องครอบครัวครับ