พ่อผิดหรือหนูผิด

เราโดนพ่อตบตั้งแต่อายุ14ปี พ่อเป็นคนอารมณ์ร้อนภาพจำของเราตอนเด็กพ่อจะเป็นคนที่ดุด่าตีเราตลอด นิดๆหน่อยๆพ่อก็ตี จนพอโตขึ้นมาเราเป็นแพนิคกลัวโรคภายนอกไม่มีความมั่นใจในตัวเอง
เราเป็นเด็กที่เรียนดีไม่เที่ยวอยู่บ้านตลอดเวลา เคยทะเลาะกับพ่อเพราะน้องร้องแล้วพ่อบอกว่าเราเป็นคนแกล้งน้องพ่อตบเราอีกและกระชากเราดึงเรารากไปกับพื้นจนแขนเราไปโดนประตูหัวไหล่หลุด
ส่วนเราก็บอกพ่อว่าเราไม่ได้ทำเลยน้องร้องเพราะตามแม่ พ่อก็ไม่เข้าใจและไม่ฟังตบตีเราบอกว่าเราทำให้พ่อเหนื่อย เล่าก่อนว่าเราเป็นคนที่พยายามหลบหลีกพ่อเพราะกลัวพ่อ สายตาของพ่อที่มองเรามาเหมือนมองเราเป็นศัตรูตอนเราเดินในบ้านพ่อจะมองเราจนสุดสายตามองด้วยสายตาที่ไม่ชอบ จนปัจจุบันเราเป็นเด็กที่เริ่มเถียงเริ่มสู้พ่อเพราะเงียบพ่อก็บังคับให้พูด พอเราพูดก็หาว่าเราเถียง เราไม่เคยสวัสดีพ่อเลยตอนกลับจากโรงเรียน เรารู้สึกไม่เคารพพ่อยอมรับว่าผิดมากเพราะยังไงท่านก็คือพ่อ แต่ทำไมถึงทำเราขนาดนี้ เรารู้สึกไม่อยากสวัสดีพ่อบางคนว่าเป็นเรื่องที่ง่ายแต่ทุกอย่างมันใช้เวลามาเป็น10กว่าปีจนเราเป็นเด็กที่ไม่ค้องการพ่ออีกแล้ว ตอนพ่อเหนื่อยพ่อเครียดพ่อจะว่าเราเป็นสาเหตุที่ทำให้เหนื่อย แต่พอวันหยุดพ่อใช้เวลาที่หยุดไปเที่ยวกินเหล้าแล้วกลับมาบอกว่าเหนื่อยเพราะเรา ล่าสุดทะเลาะกันเรื่องเราไม่สวัสดีพ่อตอนเข้าบ้านเราเสียใจมากแกบอกว่าจะผูกคอเราให้ตายไม่ต้องให้เราเรียน จะเอาเข็มขัดมาฟาดเราให้ตายเหตุเพราะไม่สวัสดีแก เราหลีกเลี่ยงแกเพราะสายตาแกนั้นแหละแกมองเหมือนจะกินเราจะฆ่าเราตลอดจนตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าเราผิดอะไรพอถามแกแกก็บอกว่าไม่สวัสดีแกพ่อเราเองก็ไม่เคยสวัสดีย่าเหมือนกัน จนตอนนี้เราเกลียดพ่อมาก มันมีเยอะกว่านี้ ตั้งคำถามมาได้เลยเราจะตอบอย่างเป็นกลางที่สุดไม่เข้าข้างตัวเอง