"ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน"กับ"ความเห็นแก่ตัว"ต่างกันยังไงคะ

รักษาจิตของตน สม่ำเสมอ ไม่ปล่อยใจไปตามอารมณ์ ปกติ ผลลัพธ์ จะเป็นอย่างไร

พระสงฆ์กับแม่ชีหลายสำนักทำไมเชื่อในเรื่องโหราศาสตร์ ทั้งๆที่พระพุทธเจ้าก็สอนไม่ให้เชื่อเรื่องโชคชะตา ท่านสอนให้เชื่อในตัวเองตามหลักสติ ปัญญา ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนเท่านั้น พวกพระและชีไปเอาความรู้โหราศาสต

ทำไมพรรคส้ม ถึงสู้หมอวรงค์ไม่ได้ ใครอยู่ข้างประชาชน ใครทำเพื่อตนเอง พูดอย่างพรรคส้ม สีข้างถลอกไหม ด้อมส้ม อายหรือเปล่า สส.เห็นแก่กิน อยากกินหรู กินฟรี มีบำนาญ

เราเคยผูกความหมายชีวิตไว้กับฟุตบอล จนวันนึงเราตัดสินใจเลิกเล่น ความรู้สึกหลังจากนั้นมันคือ นรก เหมือนโลกของเราได้หายไปในทันที เราจึงไปพึ่งพาศาสนาพุทธ แต่เราก็ได้ตระหนักถึงอะไรบางอย่างที่มันแปลกๆ เช่น

17. อตฺตา หิ  อตฺตโน นาโถ ตนนั่นแล เป็นที่พึ่งแห่งตน ตนเป็นที่พึ่งแท้.........แห่งตน คนอื่นยากหวังผล......พึ่งได้ กิจน้อยใหญ่ใคร่ทน...บากบั่น เพียรหมั่นฝึกฝนไว้....เพื่อให้มิอับจน ตนคือ

ใจธรรมชาติ เป็น ความปรารถนาที่เจตจำนงมุ่งไป เพราะ ถ้ารวมเป็นหนึ่งเดียวเช่นนั้นได้ ก็หมดปัญหา จากเด็กที่ไม่รู้ ไปสู่ผู้ใหญ่ที่รู้(มากขึ้น) อันยังไปสู่ความไม่รู้ เพราะ ความไม่สิ้นสุดของธรรมชาติ ใจธรรม