มีคำภาวนา เป็นเกาะ เป็นที่พึ่งของใจ

อยากถามผู้รู้ที่ปฏิบัติภาวนาโดยเฉพาะวิปัสสนาว่าในการปฏิบัติวิปัสสนาถ้าถึงจุดที่จิตผู้รู้มันรู้ทันกิเลสรู้ทันอารมณ์เองโดยไม่ต้องเจตนานี่ถึงขั้นไหนครับวิปัสสนาญาณไหมครับ ถ้าเป็นวิปัสสนาญาณนี่ขั้นไหนครับ

สงสัยและอยากถามผู้รู้ทุกๆท่านว่าทำไมพม่าและมอยในรอบร้อยกว่าปีที่ผ่านมาถึงขึ้นชื่อเรื่องการเป็นผู้นำการสอนกรรมฐานภาวนาในด้านวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4ครับเห็นหลายสายทั้งในไทยและต่างประเทศรับอิทธิพลในด้า

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ************* จิตมีอารมณ์เป็นหนึ่งเกิดกับสมาธิระดับได้บ้างครับ?

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านในการปฏิบัติภาวนาเพื่อละความอยากในสิ่งต่างๆเราต้องละความอยากของรสชาติแต่ล่ะชนิดหรือละในรสชาติสิ่งเดียวจะละอย่างอื่นได้ด้วยคือละทีละอย่างหรืออะไรครับ

พอภาวนาไป จิตมันทุกข์ หนียังไง สลัดคืนยังไง ก็ไม่พ้น ก็วนกลับมาใหม่ จึงเห็นว่ากายนี้เองเป็นเหตุให้มีจิต ถ้าความตายมาถึง ขันธ์5นี้ก็จะแตกดับลงอย่างสมบูรณ์ ชาติหน้าย่อมไม่ปลากรด พอคิดอย่างนี้ ใจก็อิ่มเอ

จากที่อ่านงานเขียนสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ก่อน(สมเด็จพระญาณสังวรหรือกรมหลวงวชิรญานสังวรเจริญสุวัฒโน)พระองค์ท่านมีใครเป็นครูบาอาจารย์สอนภาวนาสอนกรรมฐานคืองานเขียนเรื่องปฏิบัติภาวนาของพระองค์ท่านลึกซึ้งแ

ภาวนาเป็นยังไงกันบ้างครับ