ภาวนา แบบ รอความตาย

พอภาวนาไป จิตมันทุกข์ หนียังไง สลัดคืนยังไง ก็ไม่พ้น
ก็วนกลับมาใหม่ จึงเห็นว่ากายนี้เองเป็นเหตุให้มีจิต
ถ้าความตายมาถึง ขันธ์5นี้ก็จะแตกดับลงอย่างสมบูรณ์
ชาติหน้าย่อมไม่ปลากรด พอคิดอย่างนี้ ใจก็อิ่มเอมทุกที
การตรึกธรรมเช่นนี้ เป็นการหมายผิดไหมครับ