ไม่รู้จะทำไงกับชีวิต

สวัสดีค่ะ ก่อนหน้านี้ประมาณ4เดือนเราไปคบกับพี่คนนึง  พี่เขาทำร้ายจิตใจเราจนตอนนี้มันแย่มากๆ เขาชอบด่าเราว่าเรา ใช้คำพูดแย่ๆ บอกเลิกเราแล้วค่อยมาง้อตอนใจเย็นแล้ว ตอนที่เขาบอกเลิกเราเสร็จเขาก็ชอบไปเล่นเกมกับคนเก่า เราเคยง้อเขาครั้งนึงค่ะ แต่เขาไม่ฟังปล่อยให้รอ แถมไปจีบคนเก่า จากนั้นมาเราก็แค่คุยกัน ไม่กลับมาคบ แล้วเราก็เจอแต่เรื่องแย่ๆเพราะเขามาตลอด จนวันนึงเราไม่ไหว ใจแข็งเดินออกมาแต่เขาก็ตื้อเรามา เขามาขอโทษขอโอกาสแต่เราไม่ให้ เชื่อมั้ยคะ เราเคยบอกว่าเราเสียใจเพราะเขามากๆแต่เขาไม่เชื่อแล้วด่าเราด้วยค่ะ เราเหมือนพยายามอธิบายความในใจแต่เขากลับด่าเรา อยู่ดีๆเราก็เปลี่ยนเป็นคนละคนเลยค่ะ เราไม่อยากตามใคร เราไม่ชอบคุยกับใคร เราชอบอยู่คนเดียว แม้แต่คนที่สนิทเราอยู่ด้วยยังอึดอัดเลยค่ะ เราเป็นคนไม่เข้าหาใครก่อน ไม่อะไรกับใครก่อน +กับปัญหาครอบครัวที่ทับถมเข้ามา ทำให้เรายิ่งกลายเป็นอีกคนเข้าไปใหญ่เลยค่ะ เรากรีดแขนตัวเองทุกครั้งที่โมโห เรากรีดแบบว่าความรู้สึกตอนนั้นมันแย่จนเราไม่รู้สึกเจ็บเลยค่ะ เราดูเป็นคนที่ไม่เคยมองโลกในแง่ดี ทุกคำพูดทุกการกระทำมันซ่อนความรู้สึกสำหรับเราเสมอค่ะ เราเคยคิดนะคะว่าแค่คำบางคำมันเป็นแค่คำพูดทำไมต้องอินขนาดนั้น พอมาเจอกับตัวเองมันเลยทำให้เราเข้าใจอะไรมากขึ้นเลยค่ะ มันดูเป็นฟังคำธรรมดาที่ไม่เจอกับตัวเองไม่มีวันเข้าใจ เราเคยเล่าเรื่องที่เครียดให้คนที่สนิทฟัง สุดท้ายแล้วเราก็เข้าใจว่าไม่มีใครมาอินเรื่องของเรา เราเลยตัดสินใจไม่เล่า คนในกลุ่มชอบคิดว่าเราก็งั้นๆ เป็นคนที่พูดมาก ไม่มีอะไร รู้มั้ยคะในใจเรามีแต่เรื่องแย่ๆเต็มไปหมด เราไม่เคยบอกเพื่อนสนิท ไม่บอกใครทั้งนั้น เราเป็นคนอารมณ์ร้อนมากค่ะ เวลามีใครมาว่าเรา เราจะว่ากลับแล้วมาเสียใจทีหลัง ทั้งๆที่เราไม่ใช่คนผิดแท้ๆ เรากลายเป็นคนที่ผิดหวังในตัวเอง เราทำร้ายตัวเองจนเป็นอีบ้าคนนึงได้เลยค่ะ เรารู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่าเลย เอาเข้าจริงๆตอนนี้เรามันจะไปมีค่าพอสำหรับใคร ชีวิตก็คือชีวิต จะใช้ไปทำไมให้เหนื่อย โลกหลังความตายสำหรับเราไม่มีอยู่จริงค่ะ ตายก็คือตาย ดับสิ้น เราอยากตายหลายครั้งมากนะคะ รู้สึกไม่อยากใช้ชีวิตแล้วอะค่ะ ใช้ทำไมในเมื่อตายไปแล้วไม่เหนื่อย พอเราเลิกยุ่งกับแฟนเก่า เราเกลียดมันฝังใจมาก เราเริ่มไปคุยกับคนใหม่แต่เราก็ดันไม่รู้สึกอะไร แรกๆเราก็รู้สึกนะคะแต่หลังๆเราไม่ชอบ เราไม่คิดถึงแฟนเก่า เราไม่คิดถึงใคร เราอยากอยู่คนเดียวเงียบๆไม่อยากให้ใครมากวนใจ เรารู้สึกเรารักใครไม่ได้แล้ว ถ้าจะให้เราไปรักใครสักคน เราว่าเราทำไม่ได้ ในเมื่อตัวเราเองยังไม่เคยรู้จักรักตัวเอง เวลาเราเครียดเราจะปวดหัวจนเหมือนมันจะระเบิดออกมา แถมแขนเรามีรอยกรีดทุกอาทิตย์ค่ะ เคยมีคนว่าเราประสาท อาการเราเป็นหลายอย่างมาก ทั้งนอนไม่ค่อยหลับ ผลิกตัวไปมาเกือบ40นาทีถึงจะหลับ แถมฝันร้ายก็บ่อย เราไม่อยากนอน เราอยากมีคนอยู่เป้นเพื่อนแต่เวลาที่ต้องอยู่กับคนนึงดันรู้สึกรำคาญ อึดอัด เราชอบขีดเส้นกั้นให้คสพ.เสมอ ถึงจะขึ้นชื่อว่าคนสนิทแต่เราแทบจะไม่เล่าไรให้ฟัง  เราเคยขอให้แม่พาไปตรวจซึมเศร้า แต่เขาไม่พาไป เขาคงมองว่าเราเรียกร้องความสนใจ เราอยากไปเองแต่เรายังไม่ถึง18 เราไม่รู้ว่าตอนนี้ควรทำยังไงกับชีวิตตัวเองดี จริงๆเราก็แค่อยากมาระบาย แต่เราก็ไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อ เหมือนเราหมดแรงหมดความหวังขึ้นทุกวันๆกับชีวิตตัวเอง