ในความเป็นผม..

กระทู้คำถาม
ผม...เกิดเดือนธันวาคม
และเป็นวันศุกร์..
คงเพราะอย่างนี้หรือเปล่าไม่รู้ ที่ทำให้ผมชอบฤดูหนาวเหลือเกิน  ไม่ว่าจะเป็นไอหมอกในตอนเช้า
แสงแดดในตอนสาย  ท้องฟ้าสีครามในช่วงบ่าย
หรือภาพตะวันตกดินใน
ยามเย็น  สิ่งเหล่านี้ทำให้ผมยิ้มได้เสมอ

และที่ทำให้ผมต้องหยุด
เพื่อมองหาที่มาเสมอก็คือ..
กลิ่นดอกเถาวัลย์ป๋า ที่ผมต้องไปแอบค้นหาชื่อ เพื่อที่จะได้รู้ว่าเธอชื่อ โสรยา
เหมือนชื่อนางเอกเรื่อง
จำเลยรักใช่ไหมครับ😁

ดอกเล็กๆ มีห้ากลีบ ลักษณะเป็นพวงดก กลิ่นออกฉุน  แต่ถ้าได้กลิ่นไกลๆ ก็ชื่นใจดีไม่น้อยเลย

ผมชอบสิ่งที่หาง่ายในธรรมชาติ
ประเภทวัชพืช  แมลงตัวเล็กๆ อย่าง แมลงเต่า แมงมุมแม้กระทั่งแมงปอ
และตั๊กแตน  
ดังนั้นในโทรศัพท์ทุกเครื่องที่เป็นของผมจึง มากมายไปด้วยภาพดอกหญ้าและแมลง  

เวลาว่างของผมมักจะหมดไปกับการเก็บภาพธรรมชาติ  แม้แต่ภาพท้องฟ้ายามเย็นที่  เป็นความเคยชินจนไม่แม้จะเงยหน้ามองของใครหลายคน
แต่สำหรับผมกลับเป็นมุม
สงบที่..มองเมื่อไหร่ก็รู้สึกดี

ผู้ชายเงียบๆ ที่มีมุมเงียบๆในชีวิตมากมาย

ชอบอยู่บนที่สูง  ชอบอ่านหนังสือ  ชอบอาหารจานเดียว ชอบกินชานม ชอบทำกับข้าว ชอบปักครอสติช(แม้จะเป็นแค่ภาพง่ายๆ
ก็ตาม) ชอบสีน้ำเงิน
ชอบอาบน้ำนาน(จนต้องมี
ห้องอาบน้ำส่วนตัวในสวน
ดอกโมก) ไม่ชอบเถียงกับใคร หลีกเลี่ยงการทะเลาะเบาะแว้งทุกรูปแบบ
และที่สำคัญเป็นคนติดบ้าน
มาก  ในทุกวันหยุดผมแทบจะไม่ไปไหนเลย  จะวนๆเวียนๆ อยู่แค่ในห้องกับครัว
ทำกับข้าว ทำขนม พวก
บะบิ่น เต้าส่วน  มันต้มกะทิ
ผม..ชอบอะไรที่มันง่ายๆ
อกหัก ผิดหวัง เสียใจอะไร
ผมก็ทำใจได้ง่ายๆ
ข้อเสียของผมคือ ไม่ชอบง้อครับ ไม่รัก ไม่อยากคบ
ไม่อยากคุยก็ ไปได้เลย
ผมทำใจแป๊บเดียว ก็ไปต่อได้แล้ว ไม่เสียศูนย์

จุดอ่อนของผมคือหมา แมวจรและเด็ก  เวลามีข่าวเด็กถูกทำร้ายหรือเกิดอุบัติเหตุ
ผมจะ..สะเทือนใจมาก
จนต้องหลีกเลี่ยงการเสพข่าวเป็นพักๆ  และแน่นอน
ช่วงนี้กำลังมีข่าวประเภทนี้
ที่สถานีโทรทัศน์ทุกช่องกำลังแข่งกันประโคมข่าวอยู่  ผมก็เลยหนีมาดูคลิปแมว,หมาและต้นไม้เพื่อหลีก
เลี่ยงเรื่องสะเทือนใจ

การเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบนี้เป็นยากครับแต่ที่ยากมากกว่าคือ เป็นคนที่ไม่ใช่คน  นานๆจะเจอสักคน  และคนที่ทำให้จิตใจ
มนุษย์ของผมตกต่ำคือแม่ของเด็กคนนั้น...

มาเล่าถึงความฝันของผม
ดีกว่า  ผมเคยฝันไว้เมื่อนานมาแล้วว่า สักวันหนึ่ง
จะไปนั่งดูบั้งไฟพญานาคที่
ริมฝั่งโขง  ผ่านมาหลายปี
แล้วยังไม่มีโอกาสได้ทำเลยครับ  รถพร้อม อะไรพร้อมติดแค่โควิดนี่แหละ
เลื่อนไปเป็นปีหน้าอีกครั้งละกัน  

อ้อ...ผมมีข่าวสองเด็ก
(นายปูกับน้องปลากิม ณ.
ตลาดนัด)มาอัพเดตด้วย
เมื่อวันอาทิตย์ผมไม่เจอน้อง แต่วันอังคารผมพาแม่ไปธุระ ขากลับก็แวะตลาดนัดกัน  กำลังจะไปซื้อขนมปังเว้ยเฮ้ย   ปรากฏว่า เจอสองเด็กก่อน
แกมาขายผักกัน  มีดอกขจร,ผักกระเฉด,ดอกแค
และพริกขี้หนู  โอโห...
เรียกผมเสียงลั่นตลาดจน
แม่ตกใจเลยครับ😆

แกบอกว่า  เห็นผมตั้งแต่ลง
จากรถ(โม้มาก)😅
เด็กหญิงปลากิมรีบเอาสะตอ มาให้ผมพวงใหญ่
แกบอกว่าแกมาขายทุกอังคาร พุธ และเสาร์อาทิตย์  ผมก็เลยได้ผักมาแกงส้มหอบใหญ่  
เด็กให้สะตอผม  ผมก็ให้
องุ่นเด็ก (เจอขายข้างทาง
เห็นถูกดี)  ก่อนจากกัน
เด็กหญิงปลากิมยังมายาหอมผมว่า

"วันอาทิตย์ลุงมาแวะอีกน๊า
ไม่ต้องซื้ออะไรก็ได้  หนูแค่อยากเห็น  เพราะหนูคิดถึงเฉยๆ"

หูย...ตาลุงเจ็ดจะได้หลงลูกชาวบ้านอีกรอบก็งานนี้ละ😂
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่