เราเป็นโรคขาดผู้ชายไม่ได้รึเปล่า? หรือเราเป็นอะไร😞

เราไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเรา ทำไมความรู้สึกของเรากับการมีอะไรกับผู้ชายถึงเปลี่ยนเเปลงไปมากขนาดนี้  เราช่วยตัวเองมาตั้งแต่ ป.4 เชื่อมั้ย? ไม่ต้องเชื่อก็ได้ เเต่เราเรียนรู้ที่จะเขี่ยหรือวิธีการต่างๆ เพื่อให้ตัวเองมีความสุข ในขณะที่เด็กผญ หลายๆคน ยังโดดยางกันอยู่ 😊🥲 จนเราเริ่มโต โดยปกติ ถ้าอยู่ในสังคม คนรอบตัว จะมองว่าเราเป็นคนโลกส่วนตัวสูง เราชอบที่จะเสียบหูฟัง เเละนั่งเล่นในที่เงียบๆ สัมผัสลม เเละจ้องมองพระอาทิตย์กำลังตก อยู่ใต้ต้นไม้ เเละนึกถึงสิ่งต่างๆที่ผ่านมา ตั้งแต่เราโตมา เราย้าย รร. บ่อยมาก มันทำให้เราไม่มีเพื่อนเลย ไม่มีใครจดจำ เป็นส่วนเกินสำหรับกลุ่มเพื่อนผู้หญิง เราพยายามปรับตัวเสมอ เเต่มันก็ไม่เคยทำได้ดีอาจเป็นเพราะเราเป็นคนพูดตรงๆ เราไม่ค่อยยอมใคร เเต่กับเพื่อนที่เราเริ่มโอเค เราจะใจดีกับเพื่อนเสมอ จนช่วงมัธยมต้น เราได้มาเรียนที่นี่ เทอม.2 ก่อนจะไปเรียนต่อ ปวช. เราได้รู้จักเพื่อนที่เปลี่ยนที่ชีวิตเรา เธอทำให้เรารู้จักโลกอีกใบ ความอยากรู้อยากลอง กับการได้มีอะไรจริงๆกับผู้ชายเริ่มเข้ามาในความรู้สึกเรา เราเริ่มคุยกับผช คนนึง ผ่านเเอปหาคู่ คุยมาเกือบๆปี เขาก็ขอเจอเรา เพราะเราย้ายมา กทม ซึ่งไม่ไกลจากเขา เราก็ลองดู ความรู้สึกก่อนจะเจอ คือตื่นเต้น มือเย็น กลัว ความรู้สึกหลายๆอย่างที่บอกไม่ถูก เเต่เราในตอนนั้น เด็กม.ต้น ที่หน้าทั้งเป็นสิว ผมสั้นถึงติ่งหู ผิวไม่เสมอกัน คือเอาง่ายๆ ไม่ใช่ ผญ อย่างที่เขาต้องการ เขาไม่ได้ชอบเรา เขาเเค่อยาก😂 นั่นเเหละ ตามระเบียบ โดนฟันเเล้วทิ้ง เราโดนทิ้งที่ BTS โดยที่เขาไม่ได้เสียอะไร รับผิดชอบอะไรสักอย่าง 😆😆 (ร่านดีมั้ย) เราบอกเลย ว่าไม่เคยเครียดอะไรเท่านี้ เราไปหาหมอ คุยกับหมอกับสิ่งที่เกิดขึ้น เรากลัวเอดส์ หมอตรวจให้ เเต่อีก2 เดือนถึงรู้ผล วันที่รู้คือโล่งนะ เราไม่เคยบอกใครเรื่องนี้ เเม้เเต่เพื่อนสนิท เราเริ่มรู้สึกเปลี่ยนไป จิตใจเรา มันเริ่มชาชิน เริ่มไม่รู้สึกอะไรกับใคร เราเริ่มดูเเลตัวเองจริงจัง ตอนนี้สิวเราก็หายหมดเเล้ว เเต่สิ่งที่เปลี่ยนไปด้วยคือ เราต้องการมีเซ็กส์ เเบบรุนแรง เเต่ไม่ถึงกับมากนะ เเค่อยากลองอะไรใหม่ๆ เราเลยกลายเป็นคน ล่า ผช ใช่! เราอยากเจอคนที่ เคมีตรงกับเรา เเต่ไม่มีใครเลย ที่จะเด็ดอย่างที่บรรยายไว้ พอทำจริงๆ ก็เซ็ง ละเราก็บล็อก ลบทิ้ง หายไป เฉยๆ บางคนพยายาม จะเอาเบอร์อื่นโทรมา เเต่พอเรารู้ เราเลยเปลี่ยนเบอร์ ละไม่ให้เบอร์ใครอีก เเรกๆที่ทำ รู้สึกขยะเเขยงตัวเองนะ เเต่ตอนนี้เรารู้สึกเฉยๆ จนเราได้เจอคนคนนึง เรารู้สึกเหมือนเขาเป็นคนมาพังกำเเพงเมืองจีนของเรา😅🙃 เขาอายุเท่าเรา เป็นคนที่ตื๊อสุดยอด ขับรถมาไกลเเค่ไหนก็มา ไม่ให้เข้าบ้าน ก็นั่งเฝ้าหน้าบ้าน ข้ามวัน 55 เราใจอ่อน ละเราก็มีอะไรกับเขา เราก็ยังเฉยๆ ไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไร เเต่เราก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมถึงทำกับข้าวให้เขากิน ถึงยอมซ้อนท้าย ละกอดเขาจากด้านหลัง ยามขับรถไปไหนมาไหนด้วยกัน มันรู้สึกอบอุ่น ยามเรานั่งเล่นที่ทะเลตอนกลางคืน ยามเขาจับมือ ละบอกว่าเราไม่เหมือนใคร เรารู้สึกดีที่มีเขาอยู่ จนเราเปิดใจ ละต่างฝ่ายต่างเจอพ่อเเม่ เราคบกัน เกือบสองปี เเต่สุดท้ายเราก็เลิกกัน  เพราะยิ่งอยู่ด้วยกันก็ยิ่งรู้ ว่าเรานั้นต่างกัน ทั้งนิสัย การใช้จ่าย เซ็กส์ เเละอะไรหลายๆอย่างที่ควรถอย ที่ผ่านมา ตั้งเเต่คบกัน เราไม่เคยเสร็จเลย เรายอมมาตลอด ไม่เคยปฏิเสธเขา เพราะอยากให้เขามีความสุข จนเราเริ่มรู้สึกไร้ค่า เราเลยขอเลิก ทั้งๆที่ใจยังรักเขา ละเราก็ย้ายกลับมา กทม อีกครั้ง ตอนนี้กำเเพง มันสูงมาก เรามีโลกส่วนตัวที่ไม่มีใครเข้าใจ เราคุยกับผช ละลองชิมไปสองคน เราก็รู้สึก ว่า ทำไมมันไม่ได้เรื่องงี้วะ! หรือต่อมสัมผัสเรามีปัญหา ?? เรางงนะ จนคนล่าสุด เราได้เจอเขาตอนไปเดินห้าง เขาน่าตาดี ขี้เล่น ละเขาก็จีบเรา เราเลยนัดมาเที่ยวกัน จนตอนจะกลับบ้าน เราได้จูบกับเขาบนรถ มันรู้สึกประหลาดมาก เขาให้ความรู้สึกเหมือน เรากำลังถูกกลืนกินไปพร้อมกับริมฝีปากที่ลื่นไหลไปตามธรรมชาติ มันเร่าร้อน เเละอ่อนหวานไปพร้อมกัน ร่างกายมันร้อนรุ่ม จนเราทนไม่ไหว เราก็มีอะไรกับเขาบนรถ มันตื่นเต้น ละหัวใจก็เต้นเเรง เรารู้สึกว่าเราชอบเขา เเต่เราก็ไม่เอาใจไปลงเล่นเกมส์นี้ เราก็ยังเป็นเรา ที่ยังคงสร้างกำเเพงในใจ หลังจากจากกันมา เราก็ไม่ทัก ไม่พร่ำเพ้อ ไม่อะไรกับเขาขนาดนั้น เราเฉยๆ เขาจะเป็นฝ่ายทักหา เราก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง เเต่ในใจลึกๆ ก็อยากกอด อยากไปเที่ยวด้วย เเต่เรากลัวเจ็บ กลัวที่จะรักใคร เพราะความรักมันไม่ได้ทำร้ายเราหรอก เเต่เราใช้กับคนผิดไป เราเลยเข็ด ที่จะเปิดใจอีก ตอนนี้เราก็ไม่รู้จะทำไงกับตัวเอง พอผ่านอะไรมามากๆ เราก็รู้สึกเหนื่อย เหนื่อยจริงๆ😔 เราควรไปรักษาตัวเองมั้ย
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่