ผมแค่เย็นชา หรือมีอาการทางจิต

สวัสดีครับ คือตอนแรกผมก็ไม่ได้แปลกใจ แต่พอได้คุยกับกลุ่มเพื่อนถึงชีวิตวัยเด็ก ผมรู้สึกว่าผมแปลกกว่าเพื่อนมากตอนผมเป็นเด็ก ตอนป.2 อยู่ดีดีผมก็ไม่ร้องให้ ไม่งอแง แล้วเริ่มมีความคิดแปลกแปลกเขามาในหัว แล้วเหมือนมันมีอารมณ์ ที่หายไป คือผมไม่เคยเสียใจ เศร้าหรือ เห็นใจ สงสาร คนอื่นอีกเลยรู้สึกตายด้าน
พ่อ แม่ ตา ยาย ก็เลี้ยงผมปกติ ทำไมผมถึงแปลกไป 

ตอนที่ตา ยาย ที่เลี้ยงผมมาตายไป  แต่สิ่งที่ผมคิดตั้งแต่เด็กคือ ก็ดีเราได้มรดก แต่เราจะหาเงินไปได้เรื่อยเรื่อยอย่างไร ใครจะเลี้ยงเรา ไม่เศร้าหรือเสียใจเลย แต่ผมกับเครียดมากกว่า 

ผลกระทบก็มีแค่ตอนเด็กว่าเราไม่เข้าความรู้สึกเพื่อน
ว่าแค่ พ่อ แม่ คนในครอบครัว หรือ สัตว์เลี้ยงตายทำไม ต้องร้องให้ ไม่รู้ว่าพูดแบบนี้ เพื่อนจะเสียใจ เพราะเราไม่เข้าใจอารมณ์เขา
แต่พอใช้ชีวิตผ่านไปเรื่อยเรื่อย เราก็ได้เรียนรู้จากคนรอบข้างเรื่องการใช้คำพูด การดูอารมณ์คนอื่น
ถ้าจะผลระยะยาวก็แค่เรื่องความเครียด ที่จะเครียดมากเป็นพิเศษ เพราะเราจะไม่เสียใจ หรือเศร้า แต่จะเครียดและคืดมากแทน

คือสิ่งที่อยากถาม คือผมปกติใช้ไหมครับ แค่เย็นชา หรือผมเป็นอาการทางจิต
แล้วมันจะผลเสียในด้านอื่นไหมครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่