ปัญหาของ"แม่"

สวัสดีครับ ผมขอใช้พื้นที่ตรงนี้ระบายความรู้สึกกับตัวเองหน่อยนะครับผมไม่มีใครที่จะพูดคุยได้จริงๆครับ ผมเกิดในครอบครัวที่ฐานะกลางๆ พ่อแม่ไม่เคยส่งเสียครับ มีแต่ป้าที่ส่งเรียน (มีป้า3คน) ตอนเด็กๆก็ปกติครับไม่มีปัญหาอะไรในครอบครัว แต่พอเราเริ่มเป็นวัยรุ่น เราก็เริ่มรู้เริ่มเห็นอะไรที่ไม่เคยจะได้เห็น แม่ผมมีลูก3คนครับ ผมคนโต น้องคนกลางเสียตั้งแต่ยังเด็ก ส่วนคนเล็ก คือลูกคนโปรดที่แม่รักมาก แม่มักตีผมโดยไม่มีเหตุผล แค่ได้ยินเสียงน้องโวยวายแม่ก็ตีแล้วไม่เคยถาม บางทีผมเคยนั่งๆทำการบ้านแล้วน้องมันมากลั่นแกล้ง พอผมเถียงมันจนเสียงดัง แม่ก็ตีผม เป็นแบบนี้จนนับไม่ถ้วน แม่ชอบบังคับให้ผมยอมน้องทุกเรื่อง แม่บังคับให้ผมทำในสิ่งที่ผมไม่อยากทำแต่เขาชอบ เราต้องทำ ตอนผมขึ้นมัธยมเริ่มติดโทรศัพท์(แต่ผมไม่เคยมีงานค้างนะครับก่อนจะเล่นผมจะต้องทำงานบ้าน,การบ้าน จนเสร็จแล้วเรียบร้อยซะก่อนถึงล้มตัวนอนเล่นโทรศัพท์ ผมชอบฟังเพลงครับ ใส่หูฟังร้องเพลง ฝันอยากเป็นนักดนตรี5555 แต่แม่จะยึดโทรศัพท์แล้วตีครับ ไม่ให้ใช้ เคยยึดไปทั้งเทอมก็มี ให้เราเล่นและฟังเพลงเป็นเวลา แค่2ทุ่มต้องเอาโทรศัพท์มาวางบนเตียงเขา ถ้าไม่ทำตาม เขาจะตีอีก ผมยอมรับว่าเก็บกดมาก ชีวิตไม่มีความสุขเลยครับทั้งที่เราตั้งใจเรียน ไม่เคยนอกลู่นอกทางนะครับ แล้วกับข้าวของผม ผมกินแต่ไข่ครับ ใช่ครับ ไข่!! ป้าสงสารวันไหนเงินออกก็ซื้อก๋วยจั๊บให้กินบ้าง(ผมชอบเมนูนี้ครับ) แต่น้องผมได้กินเมนูไม่ซ้ำ กินสปาเกตตีในเซเว่น ข้าวในเซเว่น น้องจะเป็นคนกินยากเรื่องมากครับ ถ้าซ้ำ จะไม่กิน จะโวยวายใส่แม่ แม่ก็หาให้กินใหม่ เคยกลืนน้ำลายนะครับเห็นน้องกินเราอยากกินบ้าง แม่แต่งตัวให้น้องไปเรียนทุกวัน ใส่ถุงเท้าให้ตัดเล็บให้ครับจนตอนนี้น้องผมอายุ18ก็ยังทำครับ แม่ ให้เงินน้องใช้จ่าย ให้เรียนพิเศษเสริมทุกวัน ไปจนเสาร์อาทิตย์ และเรียนเทควันโด้ป้องกันตัว แต่ผมไม่เคยได้รับสิทธิ์นั้นเลยครับ เคยร้องไห้กับแม่ว่าอยากเรียนพิเศษนะ ผมชอบเรียนครับ แต่เขาก็ด่าผม ตีผม ตีๆๆๆๆจนเนื้อแตก และไม่คุยกับผม จนผมต้องกราบเท้าเขาถึงจะคุยกับผม แม่ให้แต่เงินน้องใช้ครับ ไม่เคยให้ผมเลยสักบาทเดียว ผมได้จากพ่อบ้าง(พ่อเลิกกับแม่ไปตั้งแต่ผมเรียนมัธยม) พ่อนานเจอกันที พ่อให้ก็แค่100-200 ผมก็โอเคครับดีกว่าไม่ได้ บ้านผมไม่มีกับข้าวให้กินนะครับต้องซื้อกินกันเอาเอง น้องก็มีแม่คอยซื้อให้ครับ แต่ผมไม่มี ผมเรียนพึ่งจบแต่ตอนนี้ยังไม่มีงานทำครับ ผมต้องหาเงินไปจ่ายค่าขึ้นทะเบียนบัณฑิตเอง ซึ่งแพง ผมเก็บเงินอยู่เลยไม่มีวุฒิไปทำงานครับ ผมขายของออนไลน์(น้ำพริก) ไปรับมาอีกทีครับ กำไรเดือนนึงไม่เยอะหลักร้อย เพราะคนไม่ค่อยซื้อนะครับ ค่าจิปาถะต่างๆผมต้องหาเอาเอง ตอนอยู่มหาลัยผมก็ได้เงินแค่เดือนละ1500 (ป้าให้ครับ ป้าจ่ายค่าหอให้ด้วย ผมกู้เรียนนะครับ) จนวันนี้ผมต้องเตรียมตัวหางานทำ ผมก็ต้องเก็บเงินเพื่อใช้เริ่มทำงานเอง ผมเหนื่อยมากนะครับ ผมไม่เคยได้รับความยุติธรรมเลย แม่ผมน้องทำอะไรไม่เคยว่า ผมทำไม่ถูกใจสักนิด โกรธผมแช่งผมยังกับผมไม่ใช่ลูกเขา ทั้งที่ผมดีกับแม่มาตลอด ผมรักแม่มากนะครับนี่ผมยังพิมพ์ไปร้องไปเลยครับ ทำไมแม่ไม่เคยรักผมบ้าง ผมทำอะไรให้หรอแม่ ผมมีคำถามในใจตลอด และแม่ผมก็พูดกรอกหูทุกวันว่าถ้าทำงานได้แล้วต้องซื้อบ้านซื้อรถให้เขา ส่งน้องเรียนด้วย จ่ายค่าน้ำไฟในบ้านด้วยแล้วย้ายไปอยู่กัน3คน อย่าบอกใคร แอบหนีกันไป ใครที่เคยส่งเรียนให้ทิ้งให้หมด เราไปกันแค่นี้ ส่วนน้องไม่ต้องทำงาน ถ้าน้องขี้เกียจ แต่ถ้าน้องทำงาน ให้น้องเก็บเงินน้องเอง แม่กับน้องจะใช้แต่เงินเรา แต่ผมต้องเลี้ยงน้องหาข้าวให้น้องและให้เงินน้องวันละ100-200และห้ามบ่นว่าเหนื่อยเพราะนี่คือหน้าที่ของผม ผมแบบน้ำตาตกในนะครับ ปฏิบัติกับผมเยี่ยงขี้ข้าใต้ตีน วันนั้นผมเสียใจมากนะ ปกติมันมีเรื่องยิบๆย่อยๆเยอะครับที่แม่ทำ หนักๆก็เยอะ แต่อันนี้คือผมว่าหนักไปนะ ผมเสียใจที่เขาเห็นผมเป็นแค่ตัวหาเงิน หวังผลประโยชน์จากผมทั้งที่เขาไม่เคยดูแลผม ผมโตมาเพราะยายเพราะป้าๆนะครับ ผมเคยเกือบเป็นโรคซึมเศร้าเพราะแม่ ผมเครียดทุกวัน ผมเก็บเอาทุกอย่างที่แม่ทำมาคิด ทั้งที่ผมอยู่ในกรอบมาตลอดไม่เคยต่อต้านแบบที่น้องทำเลยนะครับ ผมทำอะไรได้หลายอย่าง แข่งขันได้เหรียญทอง ได้ใบประกาศนียบัตร แต่แม่ผมไม่เคยชื่นชมผมเลยสักนิดเดียว ตอนผมถูกหวยผมแบ่งเงินให้แม่นะครับ(ผมอยู่มหาลัย) ผมพาแม่ไปกินkfcบ่อยๆ ซื้อของใช้ดีๆให้แม่ ซื้อกระเป๋าLyn ให้แม่ แม่ผมชอบกระเป๋าครับ เงินค่าขนมผมเลยนะครับ ผมตั้งใจให้แม่ ผมหวังว่าความดีทั้งหมดในชีวิตของผม อาจเปลี่ยนใจแม่ได้ แต่เปล่าเลยครับ แม่กลับเรียกร้องจากผมมากขึ้นๆๆๆๆ เห็นแก่ตัวมากขึ้นๆ เที่ยวไปบอกทุกวันว่าผมเนรคุณ แช่งผมให้ไม่มีวันเจริญ ให้ผมตายโหง (อันนี้แค่ทะเลาะกันเล็กน้อยเองนะครับ) นั่นล่ะครับผมพอเลย ใจผมมันทนไม่ไหวแล้ว แม่ทำให้ผมหมดความอดทนกับแม่ แม่กำลังบังคับให้ผมหยุดรักแม่ทั้งที่ผมไม่เคยอยากจะทำ แต่ผมจำเป็นต้องทำแล้วครับเพื่อสุขภาพจิตผมเอง แม่ผมเคยมีกิ๊ก แล้วแม่ให้ผมไปเป็นเพื่อน กลัวคนที่บ้านรู้ ผมเคยไปนะครับเพราะผมรักแม่ ผมไปนอนรอแม่บนรถมอไซค์ตรงที่จอดรถหลังห้าง รอนานมากครับ( ตอนนั้นผมยังเด็กมัธยมครับ)แม่ทำแบบนี้5-6รอบครับ จนแม่ผมท้องกับกิ๊ก แม่บอกให้ผมช่วยแม่หน่อย แม่จะกินยาขับเลือด แต่แม่จะบอกคนในบ้านว่าเป็นของแฟนผม ผมรีบปฏิเสธครับ ผมช่วยแม่มามากแล้ว พ่อรู้คงเสียใจมาก ผมคิดว่าแม่จะคิดได้และรู้สึกกระดากใจ แต่เปล่าเลย!!! ครับแม่ผมแอบกินยาขับเลือดจนแท้งครับ แฃะทุกวันนี้ เวลาผมขัดใจแม่ แม่จะชอบเสี้ยมให้ผมกับน้องแตกแยกกัน ให้เกลียดกัน แม่จะคุยแต่กับน้อง ไม่ค่อยคุยกับผม สีหน้าคุยกับผมจะเปลี่ยนทันทีไม่ยิ้มเท่าคุยกับน้องครับ น้อยใจจัง.. แม่จะชอบบอกให้น้องห้ามยุ่งกับผม ให้เกลียดผมครับ แต่ก่อนผมเคยร้องไห้จนเคยเกือบเป็นโรคซึมเศร้า แต่ผมก็ให้กำลังใจตัวเอง เยียวยาจิตใจตัวเอง ฮีลตัวเอง ผมมีแค่แฟนที่ระบายอะไรด้วยได้ แต่ผมไม่ค่อบบอกแฟนเรื่องแม่หรอกครับ ผมอายแทน ผมเลยพอแล้วกับแม่ แม่ไม่เินดีที่ผมเรียนจบ แม่ไม่เคยอยากให้ผมสร้างเนื้อสร้างตัว จ้องแต่จะเอาเงิน เอาเปรียบผม เยี่ยงทาส พอไม่ทำตามก็จะไปเสี้ยมคนในบ้านให้เกลียดผม เขาทำสำเร็จด้วยครับ555 ในบ้านมีแต่คนชอบแม่ครับ แม่ผมอัธยาศัยดี ดีกับทุกคนครับยกเว้นผม และผมเริ่มออกจากกรอบที่แม่ตีครับ เพราะผมโตมากแล้ว หลัฃจากผมใช้เวลา2ปีในการเยียวยาใจตัวเองจนเริ่มดีขึ้น ใจผมมันบอกว่า ผมควรฟังเสียงหัวใจตัวเอง ทำในสิ่งที่ควรทำ ที่ถูกต้อง และเอาทุกอย่างมาสอนตัวเอง ปัจจุบันนี้ผมพอแล้วครับใจมันเกินทนแล้ว เจ็บจนพอ ตอนนี้ผมหาเงินเอง ใครจะรักน้องก็รักไป ไม่สนแล้วครับไม่ใช่เรื่องของผม (บ้านผมรักน้องทุกคนครับ) ผมตอนนี้เก็บเงินที่จะไปทำงาน,ค่าขึ้นทะเบียนบัณฑิตครบแล้วครับ ผมจะเริ่มเดินหน้าหางานทำทันที แต่โควิดคงยากนะครับ ตอนนี้ผมว่างๆก็นั่งเขียนไดอารี่ว่าจะเปิดร้านขายอะไรเพื่อต่อยอด คิดไว้เยอะเลยครับ ผมไม่มีใคร ผมเลยเหนื่อยหน่อย แชทที่แม่แช่งผมให้ให้ตายโหงทำอะไรขออย่าได้เจริญ ผมยังเก็บไว้อยู่ครับ ตั้งใจจะเอามาใส่กรอบทองสวยๆ ไว้ดูเวลาท้อจากการทำงานหาเงิน ผมคิดว่าถ้าได้งานแล้วทำไปสักระยะผมจะย้ายออกมาแล้วครับ มาสร้างเนื้อสร้างตัว ทำเพื่อตัวเองสักที ผมจะลบคำสบประมาทแม่ให้ได้ในสักวันครับ ผมเลี่ยงการปะทะโดยการอยู่แต่บนห้อง ไม่คุยกับน้อง (ถ้าไม่จำเป็น) ส่วนแม่ ตอนนี้ย้ายไปอยู่กับกิ๊กคนใหม่แล้วครับ แต่อยู่ไม่ไกลหรอก ผมตอนนี้อาศัยใบบุญป้ากับพี่ครับ ขอที่อยู่เขา เขามีไวฟายฟรีให้ใช้ด้วยนะครับ555 ผมแวะมาระบาย ตอนนี้ดีขึ้นมาแล้วครับ ขอบคุณมากนะครับถ้าอ่านจนจบ ขอบคุณจริงๆครับ ไว้ผมจะแวะมาทักทายใหม่นะครับ