~“ชีวิตเหมือนการเดินทาง..เพื่อสร้างสรรค์?”~

พอดีว่าครูที่รร.เขามห้แต่งกลอนสุภาพ(หรือกลอนแปดนั้นแหละครับ)ครูแกเป็นคนโหดๆหัวโบราณเจ้าระเบียบผเลยนึกไม่ค่อยออกว่าจะแต่งยังไงให้ดีช่วยหน่อยนะครับ2บท

ค่ำคืนนี้มีดวงดาวที่แสงดับ ดาวลาลับกลับสู่ถิ่นดาวดับสูญ เหลือทิ้งไว้ความชอกช้ำความอาดูร เหลือเพียงความพอกพูนที่ร้าวราน ดาวดวงนั้นคือคนคนหนึ่ง คนที่ซึ่งเคยร่ำร้องและขับขาน คนที่เปรียบดั่งพลังป้อมปรากา

สวัสดีค่ะ ช่วยแต่งกลอนสุนทรภู่ กลอนแปด 1 บท หน่อยคะ​

​ยาเสพติดทำร้ายเราทำร้ายชาติ ​จะพังพินาศทลายหายหมดสิ้น หากยังเสพยังขายเป็นอาจิณ ทั่วแผ่นดินจะชอกช้ำน้ำตานอง หากเม้นใครมีธรรมประจำจิต หนุดยั้งคิดห่างไว้ไม่มีหมอง สิ่งยั่วยวนล้วนใกล้อย่าริลอง ควรตรึกตรอ