~“เมื่อพระพรหมร่างบท..รันทดรัก?”~

เรื่อง ความฝันอันสูงสุด

ไม่ตั้งเค้าหลั่งเทรินไหลชุ่มช่ำ สายฝนพรำปกคลุมพื้นหญ้าสดใส เสียงฟ้าร้องก้องชัดทุ่งนาไพร บอกเตือนไว้ฝนปีนี้ถึงทีจร สกุนาลาร้องทั่วท้องทุ่ง ต่างหมายมุ่งคืนถิ่นบินสับสน กลับคืนถิ่นบ้านเกิดที่เคยยล กาลเว

พอดีกำลังเตรียมตัวสอบสัมภาษณ์เข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยค่ะ เลยทบทวนเนื้อหา มาถึงเรื่องบทร้อยกรองก็งงค่ะว่าเสภากับกลอนสุภาพนั้นต่างกันอย่างไร ที่รู้คร่าวๆเสภามักจะขึ้นต้นด้วยคำว่าครานี้ และเป็นการเล่าเร

สำหรับ เราชอบบทชมโฉมนางประแดะ ในเรื่อง ระเด่นลันได จำแม่นมาถึงทุกวันนี้ สูงระหงทรงเพรียวเรียวรูด งามละม้ายคล้ายอูฐกะหลาป๋า พิศแต่หัวตลอดเท้าขาวแต่ตา ทั้งสองแก้มกัลยาดั่งลูกยอ คิ้วก่งเหมือนกงเขาดีด