คือในชีวิตเราจะมีคนคุย แล้วก็จบด้วยความผิดหวังตลดด ตอนนี้ 20 แล้วไม่เคยมีแฟน แต่สิ่งที่จะสื่อคือ เวลาเราผิดหวังในเพื่อนๆหลายคนบอกให้ทำให้ตัวเองดีขึ้น ให้ทุกอย่างดีขึ้น ให้สวยขึ้น ให้เขาเสียดาย ใช่ค่ะบางทีก็คิดแบบนั้น แต่อีกมุมนึงจู่ๆก็คิดขึ้นมา ตอนนั้นเราไม่ดีหรอเขาถึงทิ้งเราไป เราไม่สวยพอหรอเพราะเขาไปเจอคนใหม่ที่สวยกว่า จนมันทำให้เรามาคิดแต่จะหาวิธีสวยอะค่ะ จนบางทีมันเครียดเพราะกังวลเกินไป จนอยู่ไม่เป็นสุข คือไม่ได้คิดตลอดเวลา แต่พอได้มานั่งจมกับมันแทบจะร้องไห้เวลาที่คิด เพราะไม่เจอความรักดีๆเลย ในชีวิตคุยมาเป็นสิบๆจบดีแค่คนเดียว นอกนั้นก็ทิ้งไปหาคนอื่น คนที่สวยกว่าเรา บางคนก็บอกเราเข้ากันไม่ได้ ทั้งๆที่ตอนอยู่ด้วยกันทำทุกอย่างให้เขาพอใจ โอนเงินให้ใช้ก็แล้ว แต่เขากลับไม่พอใจในเราเฉย ต้องรวยขึ้นกว่านี้หรอคะ หรือว่ายังไม่ได้เจอความรักดีๆเลยไม่รู้ เครียดว่าถ้าไม่รวย ไม่สวยขึ้นจะไม่มีคนมารัก เราคิดแต่จะให้ตัวเองประสบความสำเร็จแต่มันเครียด บางคนจบไปครึ่งปีแล้วยังคิดอยู่จะให้เขาเสียดายยังไง เราพยายามอยู่กับตัวเองแล้วแต่ก็แบบ เราไม่สวยใช่ไหม เรายังไม่ดีอีกหรอ เห็นยิ้มหรือหัวเราะแต่พอเป็นเรื่องนี้กลับยิ้มไม่ออก จะจัดการกับความคิดตัวเองยังไงดีคะ เครียดไม่ไหวแล้ว เจอมาหลายคนด้วยค่ะ ไม่ได้เจอคนเดียวแล้วคิดแบบนี้ เวลาดูหนังหรือซีรีย์คงคิดแค่ว่ารักดีๆแบบนี้ไม่มีทางเกิดขึ้นกับเรา เรากลายเป็นคนคิดแบบนี้ไปแล้วค่ะ 🥺 อาจจะฟังดูว่าไม่เชื่อ แต่เราเป็นแบบนี้จริงๆ บางทีก็ปิดประตูห้องน้ำร้องไห้แล้วคิดค่ะ ประสบการณ์ในอดีตสอนเราให้โตขึ้นเข้มแข็งขึ้นก็จริง แต่อีกใจนึงคือวนอยู่แต่กับเรื่องพวกนี้ค่ะ
เคยมีปมเพราะเรื่องราวความรักในอดีต แล้วจะจัดการยังไงคะ