▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
-
หน้าแรก
- คอมมูนิตี้
- {name} {description}
- กิจกรรม
- แลกพอยต์
- อื่นๆ
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
นิราศเมืองแกลง
ค่อยย่างเท้าก้าวเขยกดูเกกเก ออกโซเซเดินข้ามตามตะพาน
คือวรรคนี้คุณครูให้สรุปเป็นร้อยแก้ว หนูไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ
ที่เข้าใจคือ สุนทรภู่ตกลงไปที่ไหนซักที่กับคนที่มาด้วยแล้วก็ผลัดกันขึ้นมา พอเดินเท้าก็กะเผลก
อยากให้มันเรียงเป็นประโยคแบบสวยๆที่เข้าใจได้อ่ะค่ะ แนะนำหน่อยนะคะ