ผมควรเอาไงต่อกับชีวิตดีครับ ทุกวันนี้จะเป็นบ้าอยู่เเล้วครับ โดนคำพูดเเย่ๆจากคนในครอบครัวเกือบทุกวัน คำพูดจากเเม่ก็จะเเบบว่า เอ๋อ โง่ เเล้วก็โยงไปเรื่องอื่นๆเรื่อยๆ บางทีด่าผมก็เหมือนด่าเอามันส์อะครับ โดนด่าเเบบงงๆ บางทีผมไม่ผิดด้วยซ้ำ มาทวงบุญคุณบ้าง ขู่ว่าจะไม่ส่งตังให้กินจะไม่ให้ค่าเทิอมบ้างไรงี้ ซึ่งบางทีมันไม่ถูกเลยครับ ไม่ได้อยากเกิดมาเเท้ๆ ส่วนคำพูดพี่สาวก็จะเเบบเเนว ประสาทเเดกมากกว่าครับ ชอบเเซะนู่นนี่นั่น อยากเอาชนะ คิดว่าตัวเองถูก ชอบโยนความผิดให้คนอื่น เวลาอารมณ์ไม่ดีเเล้วชอบพาลมาถึงผม ทำบรรยากาศรอบข้างให้น่าอึดอัด เวลาจะออกไปข้างนอกเเล้วทำของเรี่ยราด ต้องตามเก็บตลอด ประจำ
ไปโรงเรียนรีดผ้าไม่เคยเก็บ+ของเรี่ยราดตามเคย คุยโทรศัพท์เสียงดังทั้งวัน กินข้าวจานไม่ล้าง ชอบพาเพื่อนมาห้องประเด็นคือเสียงดังมาก(คือห้องมันเล็กอะครับพอพามาเเล้วมันอึดอัดยังไงไม่รู้) ก็น่าจะประมาณนี้ครับถ้าให้พูดจริงๆมีอีกเยอะ
เเล้วก็อีกปัญหานึงครับคือ พ่อผมไม่ส่งตังค่าเทิอมเเล้ว ก็คือพ่อกับเเม่อย่ากันเเล้วครับเเต่ตกลงกันไว้ว่าจะรับผิดชอบค่าเทิอมของคนนี้ คนนี้ว่ากันไป (ผมอยู่ม.3ครับ พี่อยู่ม.6) ก็เลยต้องกู้กยศ.เรียนไปก่อน เพราะว่าได้คนใหม่ ลาออกจากงาน เอาตังมาผลาญกับคนใหม่จนหมด ปล.คนใหม่มีลูกติด เเล้วก็ส่งค่าเทิอมให้ลูกคนนั้น
คำถามคืองี้ครับ ผมควรจะหาทางออกยังไงดี
1.เลยเรื่องหอพัก ถ้าผมเรียนที่กรุงเทพก็ต้องอยู่กับพี่สาวจนเรียนจบ เเต่ถ้าเรียนที่ต่างจังหวัด(จ.น่าน) ก็จะได้เเยกกันอยู่
2.หลังจากเรียนจบ มีงานดีๆทำ มีตัง ที่เเบบว่าไม่ต้องพึ่งครอบครัวอีกเเล้ว ผมควรสนใจพ่อเเม่อยู่มั้ยครับ เอาจริงพวกเขาไม่ได้มีบุญคุณอะไรกับผมเลย ทำให้เกิดมาเเล้วลำบากเเล้วก็ไม่ต้องคิดนะครับว่าตอนเขาเป็นเด็กเขาก็ลำบากเหมือนกัน ผมเกิดมาก็ต้องลำบากด้วยงี้หรอ "มีลูกเมื่อพร้อม ไม่พร้อมก็ไม่ต้องมี"
พร้อมนี่คือเงินพร้อมนะครับ)
ก็นั่นเเหละ ตามความคิดผม ผมคิดว่าไม่อยากมาสนใจอะไรอีกเเล้ว ให้พี่สาวดูเเลไป
3.ตอนนี้ควรทำตัวยังไงกับพวกเขา คือเริ่มจะไม่ไหวเเล้วครับที่ผ่านมาทนมาตลอด เพราะหวังจะพึ่งเรื่องตัง
ครอบครัวมีปัญหา
ไปโรงเรียนรีดผ้าไม่เคยเก็บ+ของเรี่ยราดตามเคย คุยโทรศัพท์เสียงดังทั้งวัน กินข้าวจานไม่ล้าง ชอบพาเพื่อนมาห้องประเด็นคือเสียงดังมาก(คือห้องมันเล็กอะครับพอพามาเเล้วมันอึดอัดยังไงไม่รู้) ก็น่าจะประมาณนี้ครับถ้าให้พูดจริงๆมีอีกเยอะ
เเล้วก็อีกปัญหานึงครับคือ พ่อผมไม่ส่งตังค่าเทิอมเเล้ว ก็คือพ่อกับเเม่อย่ากันเเล้วครับเเต่ตกลงกันไว้ว่าจะรับผิดชอบค่าเทิอมของคนนี้ คนนี้ว่ากันไป (ผมอยู่ม.3ครับ พี่อยู่ม.6) ก็เลยต้องกู้กยศ.เรียนไปก่อน เพราะว่าได้คนใหม่ ลาออกจากงาน เอาตังมาผลาญกับคนใหม่จนหมด ปล.คนใหม่มีลูกติด เเล้วก็ส่งค่าเทิอมให้ลูกคนนั้น
คำถามคืองี้ครับ ผมควรจะหาทางออกยังไงดี
1.เลยเรื่องหอพัก ถ้าผมเรียนที่กรุงเทพก็ต้องอยู่กับพี่สาวจนเรียนจบ เเต่ถ้าเรียนที่ต่างจังหวัด(จ.น่าน) ก็จะได้เเยกกันอยู่
2.หลังจากเรียนจบ มีงานดีๆทำ มีตัง ที่เเบบว่าไม่ต้องพึ่งครอบครัวอีกเเล้ว ผมควรสนใจพ่อเเม่อยู่มั้ยครับ เอาจริงพวกเขาไม่ได้มีบุญคุณอะไรกับผมเลย ทำให้เกิดมาเเล้วลำบากเเล้วก็ไม่ต้องคิดนะครับว่าตอนเขาเป็นเด็กเขาก็ลำบากเหมือนกัน ผมเกิดมาก็ต้องลำบากด้วยงี้หรอ "มีลูกเมื่อพร้อม ไม่พร้อมก็ไม่ต้องมี"
ก็นั่นเเหละ ตามความคิดผม ผมคิดว่าไม่อยากมาสนใจอะไรอีกเเล้ว ให้พี่สาวดูเเลไป
3.ตอนนี้ควรทำตัวยังไงกับพวกเขา คือเริ่มจะไม่ไหวเเล้วครับที่ผ่านมาทนมาตลอด เพราะหวังจะพึ่งเรื่องตัง